Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
29.08.2023
De eerste halve finale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie op de Hoge Kleij is geëindigd in een eclatante overwinning voor Jeroen van Leeuwen. Fred Veldman werd afgedroogd met de meer dan duidelijke cijfers 7 & 5. Het was een ongelijke strijd. Geen moment liet Jeroen er een misverstand over bestaan wie op deze fraaie maandag de sterkste was. Dat zijn eerste drive niet tot voorbij de damestee kwam deed daar niets aan af. Alles daarna was lang en recht.
Sloeg Jeroen op meerdere holes drives van circa 240 (!) meter, kwam zijn opponent wel 60 meter te kort. Dat wreekt zich, zeker als putts niet willen vallen. “Dit is zo’n dag”, sprak Jeroen opbeurende woorden. Inderdaad was het plotselinge partijtje tennis voor het eerst sinds 30 jaar met een een racket van toen en een idem oude bespanning vlak voor deze halve finale geen geweldig goed idee geweest. Zere pols, krakende achillespezen en dan ook nog eens zo’n geweldige tegenstander.
Jeroen verklapte dat hij tegenwoordig regelmatig te vinden is op de driving range. Dat heeft alles te maken met de jongste van zijn drie dochters, die als twaalfjarig aanstormend talent op Houtrak de sterren van de hemel speelt. Meerdere keren per week gaat ze trainen en papa mag dan mee. Helemaal niet erg, aldus Jeroen. Waar andere ouders het halen en brengen een opgave vinden neemt hij de gelegenheid te baat om aan zijn swing te schaven.
Met succes zo bleek op de Hoge Kleij, waar we jammer genoeg onze vriendin Lia Grooters nergens konden ontdekken. De caddymaster wist zeker dat ze nog wel zou komen, maar helaas. Kennelijk had de lieverd andere bezigheden. “Ik zou hier wel lid willen zijn”, vertrouwde Jeroen mij nog toe. Hij genoot zichtbaar. Van zijn uitstekende spel natuurlijk, maar ook van de fantastische baan. Het was een cadeautje om hier weer eens te mogen spelen. Beide halve finalisten zouden er niets op tegen hebben om hier met onze NVGJ weer eens te gaan spelen.
Nadat op de dertiende hole de bijl gevallen was speelden we dan ook lekker door ondanks een vierbal honderdjarigen met handicap 65 voor ons. Het was gewoon een heerlijke golfdag en daar genoten we met volle teugen van. Op de zeventiende — een par 4 van 260 meter — probeerde Jeroen nog met zijn drive de green te halen. Bijna, maar het chipje over de greenside bunker en de birdie die volgde waren er nog even om te onderstrepen wie vandaag de sterkste was.
Fred
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.