Boogaard vs Van Leeuwen 4&3

Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.

Haotong vatte het in zijn eigen woorden samen: “F*ck off, leave me alone.”

Prima advies.

Peter Bogaard, die ik nog niet zo goed kende, stond al op de teebox van hole 1 op Houtrak te wachten toen ik met de tas op mijn rug kwam aanrennen. Kar vergeten. De opname van de podcast op de Goyer was iets uitgelopen, waardoor ik geen tijd had om in te spelen. Zwetend en hijgend als een Fries molenpaard stond ik op de tee.

Het was warm en zo goed als windstil. Ik had de driver uit voorzorg maar even in de tas gelaten en sloeg mijn eerste bal niet onverdienstelijk weg. Peter vond het zand en ik rook mijn kans.

Ik had nog zo’n 130 meter naar de vlag.

Appeltje-eitje.

De shank die volgde, bracht mijn gedachten direct terug naar de persconferentie van Haotong Li. Ik laat die slechte versie niet binnen. F*ck off dus.

Het leek te helpen. Ik verloor de hole, maar niet mijzelf. De tweede hole werd gewonnen en we begonnen weer van voren af aan. Niets aan de hand.

Peter speelde goed. Ik was hard aan het werken. Dat was het verschil.

Drie down bij de turn.

De slechte versie van mijzelf wilde maar wat graag naar binnen, maar ik bleef hem weigeren. Alle credits voor Peter, die stoïcijns bleef spelen. Na hole 15 was het klaar. Verdiend gewonnen.

Ik had ook een beetje gewonnen. Van mijzelf.

F*ck off.

Dank Haotong. En Peter, dank voor de leuke dag.