EMGJ Masters - De Woensdag

Er zijn tradities die je moet koesteren. De kerstboom met Kerst, oliebollen met Oud en Nieuw, en Nederlanders die na de eerste wedstrijddag van een EMGJ stijf onderaan staan.

Met indrukwekkende precisie

Ook nu hebben we die traditie weer met indrukwekkende precisie in ere gehouden. Alleen wilden Hélène, Alwin en Jeroen daar niet aan. Dit drietal bracht nog een score binnen bij alles-organisator Jonny die met een beetje goede wil door de beugel kon: 31, 30 en 28. De anderen bleven bungelen rondom de 20… Ook met driekwart handicapverrekening bepaald geen score die je met trots aan het thuisfront meldt. We kregen gelijk de rekening gepresenteerd: als laatste land mochten we in de rij staan voor het buffet, en alsof die straf niet genoeg was, moeten we vandaag - de donderdag - als eerste de baan op. Om 9 uur in de morgen! “In het holst van de nacht”, klaagde ondergetekende.

Voor een deel van onze eigen EMGJ-equipe is de pleister op de wonde dat dit op de East Course gebeurt, waar de greens nog voor gewone stervelingen gemaakt zijn. Op de West Course had zelfs Scottie Scheffler een klacht ingediend bij zoveel onrecht op de greens.

Ons credo

Afijn, je kunt veel zeggen over onze sportieve prestaties, maar aan consistentie ontbreekt het ons niet. Waar andere landen strijden om de Europese titel, strijden wij vooral tegen de greens op de West Course, onze eigen techniek en af en toe tegen de zwaartekracht.

Maar wij hebben iets wat de andere landen nog niet helemaal begrijpen. Iets wat niet op de scorekaart staat, niet in de handicap wordt verwerkt en waarvoor je geen enkele rankingpunten krijgt.

Ons credo: ‘Elkaar een leuke dag bezorgen.’

En precies daar wringt de schoen. Of beter gezegd: de golfschoen.

Want terwijl wij vinden dat golf vooral een mooie gelegenheid is om samen plezier te maken - zelfs op een EMGJ - blijken sommige buitenlandse delegaties het allemaal een stuk serieuzer te nemen. Alsof er ergens een geheime prijs wordt uitgereikt voor de grootste verbale ontploffing na een gemiste putt.

Diplomatiek mijnenveld

En laat Karin Mulder, die haar eigen man Christian verving na diens glijpartij dinsdag in een bunker waarbij de linkerdijspier verder golfwerk weigerde, nu precies in zo’n internationaal diplomatiek mijnenveld terecht zijn gekomen. Christian vervulde alsnog een glansrol door in een buggy de 36 holes af te werken als fotograaf en zich zodoende onsterfelijk te maken bij de 110 Europese mannen en vrouwen die op het East Sussex National Golf Resort de eerste dag van de EMGJ Masters afwerkten.

Karin speelde op deze zonovergoten woensdag haar eerste ronde met flightgenoten uit Tsjechië, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Een prachtig Europees gezelschap, zou je denken. Een mooie gelegenheid om naast een potje golf de internationale verbroedering te bevorderen.

Elkaar een leuke dag bezorgen?

Karins oordeel was helder, maar is beter om hier niet te herhalen. Al was het maar omwille van komende edities. Het kwam hier op neer: ze begrijpen het gewoon niet. Wat niet precies? Nou, dat golf ook gewoon leuk mag zijn. Dat je elkaar een beetje helpt, elkaar aanmoedigt en niet bij iedere mislukte slag reageert alsof de Europese Unie zojuist is opgeheven.

Elkaar een leuke dag bezorgen?
Dopřát si navzájem zábavný den?
Se donner une bonne journée?

Forget it. Daar dachten haar flightgenoten dus duidelijk anders over. 

Afijn, vandaag weer een nieuwe dag en nieuwe kansen, Karin. We houden de moed erin. Hoewel… haar Britse flightgenoot en buggymaat, Evan Samuel, deed alvast een duit in het zakje door haar het volgende te melden: “My balls are getting all over the place.”

Stand na de eerste dag

1) Denemarken 248
2) Frankrijk 247
3) Duitsland 242
4) Tsjechië 224
5) Oostenrijk 221
6) Italië 219
7) Zwitserland 218
8) Spanje 211
9) Verenigd Koninkrijk 207
10) Nederland 194