Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
26.06.2026
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplaywedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het 19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 uur naar 09.00 uur, konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Als altijd was het gezellig met Elaine. En dat ze heel aardig kon golfen, liet ze al snel zien. Maar dat wist ik al van tevoren. Als je, zoals in mijn geval, ook nog twee zekere holes weggeeft door heel korte putts te missen, dan weet je dat het een onmogelijke zaak wordt. En dat werd het ook.
Na de 14e hole was het 5 en 4 en konden we de clubs opbergen. En zo geschiedde. Ik was totaal uitgewoond vanwege de dramatische conditie en zag elke golfbal en de rest van de wereld voor een aardappel aan. Een volkomen verdiende overwinning dus voor Elaine.
Na een flinke sloot water te hebben gedronken, namen wij afscheid. De beloofde lunch van topkok Milanda moest er vanwege omstandigheden helaas bij inschieten, maar die hou je tegoed. Dan maken we meteen een foto, want in de drukte van alledag is die er helaas bij ingeschoten.
Dank voor de gezelligheid en veel succes verder in het toernooi.
"Spelen we bij jou op de Veluwse of kom je naar Lauswolt?" appte Louis nadat bekend was geworden dat er een tussenronde aan de Mr. Glow Matchplay was toegevoegd. Ik had Louis eerder al eens op mijn homecourse verslagen en vond het daarom niet meer dan eerlijk om af te reizen naar het Hoge Noorden, naar de voor mij nog onbekende baan van Lauswolt.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.