Verhoeven vs Huiges 4&3

Van Japan naar Curaçao op De Haverleij

Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op De Haverleij. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in Brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert.

De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een teleurstellend gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curaçao. Op de eerste hole kwam ik nog wel 1 up, vergelijkbaar met de 1-1 van Curaçao, maar vanaf dat moment was het Hannie, Hannie en nog eens Hannie. Of ze nou een slag kreeg of niet, het was iedere hole een hele toer om er een halve uit te halen. Winnen van holes lukte alleen als Hannie tegen een penalty aanliep, maar eigenlijk was ik degene die tegen penalties aanliep. Meerdere keren zei ik tegen mezelf dat ik ook een houtje 9 wilde. Met dodelijke precisie wist ze met haar favoriete stok keer op keer de green te vinden.

Bij de turn stond het al 3 down en het slotakkoord op hole 15 was typerend. Mijn putje ging met een fraaie horseshoe er net niet in, en Hannie stopte met een prachtige putt van zo’n 2,5 à 3 meter de wedstrijd in haar tas.

Ondertussen gingen de gesprekken over ABN AMRO, fotografie, stikstof, drones en de NVGJ. We waren het roerend met elkaar eens dat we elk jaar toch maar weer een fantastisch programma met hele leuke banen hebben. Een shout-out naar de wedstrijdcommissie en sponsoren! Ondertussen zaten we heerlijk in de zon met een 0.0%-biertje en bitterballen. Ik hou niet van verliezen, maar verliezen kan wel heel gezellig zijn.