Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
26.05.2021
Een gaatje vinden in de individuele agenda’s was nog tot daar aan toe, een starttijd vinden op een voor beiden haalbare tijd, was een grotere uitdaging. Het lukte, maar bleek allemaal verspilde energie door een tegensputterende rug waardoor de eersterondepartij tussen Paehlig en Bennik überhaupt niet door kan gaan. De verliezend finalist van 2019 gaat door naar de tweede ronde. En naar de keuken. Verslag van een partij die nooit gespeeld werd.
Bij meerdere partijen in de eerste ronde in de strijd om de Joop van der Flier trofee blijkt het vinden van een starttijd problematisch. Waar je voorheen vrijwel overal zonder probleem een starttijd voor twee personen kon vinden, worden we dit jaar ‘gedwongen’ in een vierbal de baan in te gaan bij de man tegen man partijen. Als er al een starttijd te vinden is, want voor het moment dat wij beiden bleken te kunnen, waren op de banen die we op het oog hadden nauwelijks tijden beschikbaar. Goed nieuws voor de golfbanen, minder prettig voor het echte matchplaygevoel.
Waterland was op vrijdagmiddag vanaf 1530 tot het vallen van het duister bommetjevol maar gelukkig had Houtrak nog wel een tijd beschikbaar, al was het maar voor negen holes en pas na half zeven in de avond, een tijd en aantal holes dat we desondanks met beide handen aanpakten. Als we stevig door zouden lopen konden we vast nog wel tot hole vijftien komen en met een beetje geluk (voor de een, niet voor de ander) was de strijd dan inmiddels gestreden.
Zo ver kwam het echter niet. Drie dagen voor we de baan in zouden gaan, een kleine week voor de deadline van de eerste ronde, moest Igor zich met rugklachten afmelden. De hoop op snelle verbetering bleek ijdel, de partij zonder te spelen verloren, al verbond hij drie voorwaarden aan de vrije doortocht naar de tweede ronde.
Ik moest melding maken van de WO bij de wedstrijdleiding en er evt een stukje over tikken.
Het rondje golf gaat op een later moment alsnog gespeeld worden.
Omdat de geplande starttijd onder etenstijd nu niet doorgaat moet ik thuis iets lekkers koken voor mijn vrouw ‘en niet stiekem in mijn eentje gaan golfen’.
Dat ik al elke dag kook bleek geen argument om alsnog de deur uit te gaan. Namens mevrouw Paehlig dank voor de vrije doorgang. Dat rondje spelen we later wel een keer. Denk dat ik maar een lekkere risotto maak.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.