Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
10.06.2021
Het is net half acht geweest op donderdagochtend 10 juni als mijn telefoon piept. Met mijn hardloopkleding al aan, pak ik mijn toestel op. „Triest nieuws. Pieter Landman vannacht overleden”, staat er in koude letters. Ik merk dat ik langer dan normaal naar mijn scherm staar. Nee toch? Pieter? Maar twee weken geleden op Waterland dan…? Het ging toch beter? Maar helaas, het is waar. Opnieuw nemen we noodgedwongen afscheid van een markante NVGJ-er.
‘Je kan het maar beter allemaal in één keer gehad hebben’, zei Pieter me op de Zaanse, waar hij voor het eerst dit jaar zijn opwachting maakte, nadat er in het donkerst van de winter een tumor bij hem was verwijderd. Daarna volgde chemo’s, een klein herseninfarct, en nu – zo zei hij met een grijns van oor tot oor op zijn gezicht – had hij weer last van zijn knieën. ‘Maar verder gaat het goed hoor!’, hoorde ik nog net voor hij in zijn buggy op weg ging naar de driving range.
Het was wat mij betreft een typische Pieter-opmerking. Zoals Charles Taylor in zijn In Memoriam schreef, hield Pieter wel van de steviger grap. Of het nu over ons clubje Ajax ging, over zijn spel, of dus over zijn gezondheid. Het motto ‘een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’ leek hij welhaast uitgevonden te hebben. Soms haalde hij het einde van een smakelijk opgediende anekdote, of iets wat hem was opgevallen in de media, niet eens omdat hij er zelf voor de uitsmijter al (weer) om moest lachen.
Maar Pieter was natuurlijk veel meer dan iemand die van een goede grap hield en altijd vrolijk en optimistisch in het leven stond. Dat wist ik, maar werd me nog eens extra duidelijk uit alle appjes, telefoontjes en online-reacties die in de uren nadat zijn overlijden bekend werd binnenstroomden. Niets dan warme woorden over onze oud-voorzitter. De manier waarop hij in die rol de vergaderingen voorzat was ongeëvenaard en nooit zal ik vergeten dat hij me, als net toegetreden bestuurslid, een toefluisterde dat ik vooral niet te stellig stelling moest nemen, ‘dan zet je jezelf schaakmat en kan je geen kant meer op, ga altijd voor de kleine woorden, dan kan je daarna nog alle kanten op’, gaf hij zijn tactiek om veel gedaan te krijgen prijs.
Het was met precies die bescheiden opstelling dat hij jarenlang een van de twee studio-anchors was van KLM Open Radio, een project waar tal van leden van de NVGJ een rol in speelden. Naast specialisten als Abe-Jan ter Beek en Ramon van Wingerden van de NGF ‘speelde’ hij met verve de man die maar weinig van golf wist. ‘Speelde’, want natuurlijk wist hij veel meer van golf dan dat hij op de zender voor deed komen, omdat hij nog véél meer wist over het maken van goede programma’s, en dus wist dat deze rolverdeling werkte en was daarmee jarenlang een dankbare aangever en draaipunt bij de uitzendingen.
De rol van draaipunt vervulde hij ook bij de Royal Run waarvan hij initiatiefnemer was. Vanaf 2014 holden duizenden hardlopers rondjes door de tuinen van Paleis Soestdijk en altijd, altijd, kon je ook daar een stel NVGJ-ers vinden. Omdat ze van hardlopen hielden of omdat ze toch in de buurt waren, maar vooral omdat ze graag tijd vrijmaakten om te delen in het enthousiasme van Pieter. Willem en Robbert die urenlang onvermoeibaar de boel aan elkaar praatten. Friso, Gerald en Ruud die prachtige foto’s maakten. En niet in de laatste plaats mannen (en vrouwen) als Willem, Anne-Mart, Bert en ondergetekende die zich in een loopshirt van Pieter hesen voor 3.5, 7 of 10.5 kilometer met een biertje na afloop. Wat dat betreft zit er niet veel verschil tussen de Royal Run en de NVGJ. We doen alleen net even langer over een rondje zonder die hardloopschoenen aan.
Ik kijk nog eens naar mijn schermpje. Het staat er echt. Pieter is er niet meer. Even terug naar boven en een ander shirtje aantrekken voor ik mijn rondje ga lopen dan maar.
Van 1 tot en met 4 maart 2027 speelt Team NL mee in de International Garda Hotel San Vigilio Press Cup aan het Gardameer. Wil je mee? Geef je dan vóór 14 november bij mij op.
Pamela Sturhoofd is de winnaar van de Golfpersprijs 2026, met haar verhaal over Oekraïense oorlogsveteranen in Golfers Magazine.
De uitslag van de ZVM Masters op De Goyer: wie pakte de eindzege in categorie A, categorie B en het sponsorklassement?
De jury heeft drie genomineerden gekozen voor de Golfpersprijs 2026: Foeke Collet, Pamela Sturhoofd en Natasja Weber.
Tijdens de laatste NVGJ major van dit jaar, op de mooie Hooge Graven in Ommen, zijn de kaarten geschud en de finalisten voor de finale op De Goyer bekend geworden. Dankzij (uitzonderlijk) goede scores en en bonuspunten steeg Anton Kuijntjes naar de vierde plaats in de ranking van A, en Hannie Verhoeven sprong in B van royaal buiten de top 8 (plaats dertien) naar een keurige zesde plek. Door afmeldingen gaat zij als nummer vier de baan in, tegen de nummer drie Elaine. Helaas zijn er in B zoveel afmeldingen dat er slechts zes finalisten zijn, en dat is dan nog dankzij een extra speler van buiten de top 8 (nr 10), Paul Boehle. Roland Reinders, nu 1, is met vakantie. Harald, lange tijd de nr 1 is al geruime tijd uitgeschakeld dor een hernia. Andere kandidaten zoals Ron Peereboom Voller en Olga Commandeur kunnen door diverse omstandigheden niet aanwezig zijn. Jammer. De indeling ziet er nu als volgt uit. In A: Henri van de Steen Robert Elsing Frank Huiges Anton Kuijntjes Eric Korver Marijke Brouwer Cara de Vlaming Martijn Paehlig In B: Sonja van de Rhoer Ron Buitenhuis Elaine de Boer Hannie Verhoeven Ger Laan Paul Boehle Telling in de finale Alle Order of Merit punten vervallen voor de finale. De eindstand bepaalt echter wel met hoeveel punten, ‘startkapitaal’, de finalisten de baan in aan: 250 voor de nr 1, 200 voor nr 2, 175 voor nr 3, etc, tot 50 punten voor de nr 8. Op basis van het aantal stableford punten dat zij in de finale halen,krijgen zij opnieuw punten toebedeeld: 330 (250+80 bonus) voor nr 1, 270 (200+70 bonus) voor nr 2, 235 (175+60) voor nr 3, enz. Het totaal wordt bepaald door het startkapitaal en het bij elkaar gespeelde aantal punten op de finale. Ingewikkeld? Zeker. Maar de wedstrijdcommissie schijnt het te snappen. ZVM Order of Merit 2027 Overigens tellen alle stableford punten van de finale, van zowel de finalisten als de andere deelnemers op de Goyer, weer mee voor de volgende ZVM Order of Merit van 2027.
Nog één wedstrijd, en dan is het klaar. Maandag 26 oktober speelt de NVGJ op de Hooge Graven in Arriën de 5e Christiane Trophy, de laatste major van het seizoen. Daarna gaat de streep onder de drie Order of Merits en weten we wie er op 2 november op de Goyer in Eemnes de Masters spelen.