Brouwer vs Leunge 2&1

Zeperd op Zeegersloot

Ja, als René Brouwer dit stukje had mogen schrijven na zijn 2&1 overwinning op ondergetekende Friso Leunge, was de kop natuurlijk ‘Zege op Zeegersloot’ geweest. Maar omdat iemand bij de NVGJ het ooit wel een leuk idee heeft gevonden om de verliezer een stukje te laten schrijven, is dit de kop geworden. Om met wat positieve zaken te beginnen: wegens groot onderhoud van de Goyer waren René en ik uitgeweken naar zijn homecourse: Zeegersloot. Een uitstekende keuze: de parkbaan lag er blakend bij met majestueus brede en goed geschoren fairways, veel groen, leuke slootjes en prima greens. Echt een leuke golfbaan. Ook positief: René. Een fijne vent die geniet van het leven en van het spelletje. Een ideale playing partner: gezellig en belangstellend. En nog meer positiviteit: op een buien- en onweerrijke dag hielden wij het 18 holes lang nagenoeg droog en kon zelfs met regelmaat het jackje uit.

Dan de wedstrijd. Tja: René kreeg 8 slagen mee maar zelfs dat had hem vooraf weinig hoop gegeven, zo vertelde hij na de wedstrijd. Bij een rondje enkele dagen daarvoor had hij geen bal goed geraakt. Drama. Bij mij – zo vertelde ik ook pas na de wedstrijd - was het juist andersom geweest: twee rondjes, twee keer mijn handicap verlaagd. Ik was klaar voor een snelle, overtuigende zege.

Helaas kwam ik er voor de zoveelste keer in mijn (ik wilde schrijven golf-’carrière’ maar dat woord is totaal misplaatst) golfléven achter, dat een swing dagvers is. Na een bemoedigende start waar ik al snel up kwam, wist René de meeste holes waar hij een slag kreeg, met keurig spel in winst om te zetten. En, god mag weten waar het vandaan kwam, allengs raakte ik het spoor steeds meer bijster. Mijn swingplane werd vleugellam. Het was te danken aan enkele miraculeus lange putts die vielen, dat de stand na negen holes nog all square was. De tweede negen ging René gedegen verder en opnieuw was het mijn putter die de schade nog enigszins beperkt wist te houden. Maar nooit kwam ik up, ik hield hoop maar nooit was er de overtuiging dat ik hem nog kon verslaan. Op de par 3 zeventiende hole was het na weer een shank gedaan: 2&1. Jammer, had graag de tweede ronde tegen Christel Witteveen gespeeld, leuk mens die een prima swing schijnt te hebben. Maar die eer komt René nu toe en… volkomen terecht!