Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
08.06.2025
Het Open NK voor journalisten op 13 juni dit jaar wordt gesponsord door Viazorgcoach van sponsor Milanda Koopman. Daar zijn diverse redenen voor. In de eerste plaats natuurlijk het gegeven dat Milanda met haar echtgenoot Andy (waarover later meer) aan de baan woont! Een heuse homecourse. Maar belangrijker, ook haar succesvolle bedrijf ViaZorgcoach is in Dronten gevestigd. Wat is dat voor bedrijf? Om dat te begrijpen moeten we even terug in de tijd.
Milanda: “In 2017 besloot ik dat het tijd was om alles wat ik in 26 jaar loondienst had geleerd, op mijn eigen manier in te zetten. Op 13 april schreef ik me in bij de KvK onder de naam ViaZorgcoach. Dat voelde als een grote stap – zeker toen ik per 1 juli mijn baan bij het hospice in Hoofddorp opzegde. (Spoiler: ja, ik vond dat doodeng!) Maar op 1 september had ik al mijn eerste opdracht. Sindsdien heb ik – gelukkig – nooit zonder werk gezeten”.
De “Via” in ViaZorgcoach staat voor de weg naar passende zorg, maar is ook een afkorting van Verpleegkundig Innoveren en Adviseren. Milanda werkt vooral in de wijkverpleging en in verpleeg- en verzorgingshuizen. Daar helpt zij organisaties met het verbeteren van verpleegkundige processen: hoe vertaal je de stand van de wetenschap naar de dagelijkse praktijk van verpleegkundigen? Zij is gespecialiseerd in verpleegkundige diagnosestelling en classificatiesystemen die toegepast worden in de verpleging. Daarnaast is ze examinator verpleegkunde en begeleidt ze studenten in de afronding van hun opleiding. Sinds 2018 werkt ze ook nog samen met een “maatje” in de maatschap Wijkzorg Academie & Advies. Ze begeleiden intercollegiale consultaties op de werkvloer en verzorgen leertrajecten voor zorgprofessionals.
Hoe ziet een ‘normale’ werkdag voor haar er uit? Milanda: “Rond 8 uur start ik met mijn mail en het maken van een to-do lijstje. Om half 9 heb ik een 'Stand Up' met mijn maatje – dat is niet iets sportiefs, maar gewoon een kort werkoverleg ?. 'De ochtend is meestal voor administratie, contact met opdrachtgevers en het ontwikkelen van de te lopen trajecten. In de middag zijn meestal de begeleidingsmomenten met de verpleegkundigen– soms online via MS Teams, soms live op locatie. Sinds corona zijn online meetings in de zorg helemaal ingeburgerd, maar ik rijd ook regelmatig heel Nederland door: van Genderingen tot Graft en van Eindhoven tot Eemnes”. Op dit moment werkt zij met veel plezier aan een opdracht in Wassenaar. “Ik help daar een zorgcentrum bij het integreren van informele zorg (alle mensen die bijdragen, maar er niet voor betaald worden) met technologische zorg”.
Je vraagt je af hoe een zorgprofessional in aanraking komt met de NVGJ. En daar komt echtgenoot Andy om de hoek. “Ik ben getrouwd met Andy Houtkamp – een toegewijd lid van de NVGJ. We zijn sinds 2011 samen en ons eerste gezamenlijke uitje was naar Durbuy met de NVGJ. In 2014 heeft Andy me zelfs ten huwelijk gevraagd tijdens een NVGJ-trip op Texel. Dus ja, mijn band met de NVGJ is best bijzonder! Een ‘match made on the course’ zogezegd. Milanda
sponsort onze club niet voor de enorme exposure die dat oplevert (grapje), maar omdat ze als sponsor vaker mag meespelen. “Zo combineer ik het nuttige met het aangename: golfen met Andy én met de gezelligste golfclub van Nederland”.
Milanda ziet het sponsorship van ViaZorgcoach vooral als een investering in plezier, verbinding en een heel fijne club mensen. Tot slot vraag ik nog even over dat Texelse tripje: hoe ging dat? Milanda: “ik zat nietsvermoedend aan tafel toen Andy en Hans Terol samen de prijsuitreiking deden. Andy begon over hoeveel de club voor hem betekende – en toen over hoeveel ík voor hem betekende. En ineens… vroeg hij me ten huwelijk. Ik kon alleen nog maar stralen (en ‘ja’ zeggen, gelukkig ook dat). En nu zij alweer enkele jaren op de Golfresidentie in Dronten wonen, wilde Milanda haar sponsorbijdrage graag aan dit Open NK op ‘hun’ eigen baan koppelen. Op naar een gouden huwelijk.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut
In de matchplay moest ik het opnemen tegen Louis. Louis had mij uitgenodigd om op Lauswolt te komen spelen. Omdat iedereen die ik sprak zei dat het een prachtige baan is, nam ik die uitnodiging maar al te graag aan. En iedereen had gelijk. Lauswolt is best een stukkie rijden, maar dan krijg je ook waar voor je moeite. Ik denk dat ik tijdens de ronde wel een keer of twaalf heb gezegd dat ik het zo’n mooie baan vond. Tot ik uiteindelijk aankondigde dat ik het nu echt niet meer ging zeggen.