Matchplay

05.05.2026 Leonard van Nunen ⭐

Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.08.26.png

Van Weel vs Van Nunen 3&2

Op zoek naar een neutrale baan kwamen we uit bij Golf- en Countryclub Liemeer, midden in het Groene Hart. Ontworpen door Alan Rijks en gefotografeerd door Peter, niet helemaal onbekend terrein voor beide spelers, die goed voorbereid op de eerste tee stonden. Ik had op een recente trip naar Schotland mijn drivershaft gebroken en had weinig vertrouwen in de haastig aangeschafte tweedehandsshaft. Mijn gameplan was dan ook conservatief ingericht. Met 14 slagen handicapvoordeel zou ik een heel eind moeten komen tegen de beste golfer van de NVGJ, huidige handicap +0,8. Veel hybrids en ijzers van de tee, en hopen op foutjes van Peter was het devies. Tot aan de negende hole ging het gelijk op en stonden we all square. Toen begon Peter aan een indrukwekkende reeks: drie birdies in vier holes. In no time stond ik vier down, en dan weet je hoe laat het is. Mijn conservatieve spel leverde uiteindelijk vijf pars en vijf bogeys op maar daar doe je weinig mee tegen zes birdies en een ronde van één boven par. De Matchplay was voorbij op de 16e 3&2 voor de statistieken; Peter had 73 slagen, goed voor precies 36 stablefordpunten. Ik had er 91 nodig en eindigde op 35 punten, maar zijn spel was van een andere klasse. Prachtig om te zien, en tegelijk een mooie bevestiging dat je met 75% handicapverrekening écht in de wedstrijd kunt blijven, ook met een handicapverschil van vijftien slagen. Na afloop konden we nog terecht in het clubhuis voor heerlijke spareribs, waarbij we onze uiteenlopende initiatieven in de golfwereld uitgebreid bespraken. Uiteraard aangevuld met beider avonturen op de onwaarschijnlijk mooie linksbanen in Schotland. Kortom: een fijne wedstrijd, met een verdiende winnaar.

Matchplay

04.05.2026 Ron Peereboom Voller ⭐

Luijer - Peereboom Voller 4&3

Het kostte enige moeite om een geschikte datum te vinden, maar uiteindelijk kwamen we op 4 mei. Na een prachtige week ervoor en een wat onstuimige zondag, vreesden we qua weersvoorspelling voor de maandag, maar uiteindelijk liepen gewoon in een polo over de baan! Heerlijk golfweer dus op Peter’s baan de Hoge Dijk. Peter kende ik nog niet. We hebben het vorige (zijn eerste NVGJ-) jaar niet samen gespeeld en ik heb lang niet meegedaan aan de matchplay-competitie. Een mooi moment dus om kennis te maken, achttien holes lang. Dat je er dan bij het begin van de ronde achter komt dat hij de winnaar van verleden jaar is, handicap 13 heeft en prachtige, knetterlange drives en slagen heeft, deed me wel al snel vrezen voor de uitslag. Vooral omdat ik diezelfde zondagochtend ervoor nog in paniek een les had geboekt omdat ik eenmaal uit de winterslaap 20 tot 30 meter afstand bleek te hebben verloren en in de paar keer die ik tot nu had gespeeld werkelijk geen bal raakte. Dat bleek ook toen mijn eerste drive dertig meter verder links in de rough strandde en Peter keurig op enkele tientallen meters van de green bleek te liggen… De toon was gezet. Maar we speelden, ondanks de pairing met twee leden van de Hoge Dijk, lekker ons eigen spelletje en wist ik de schade tot aan de turn beperkt te houden: vier up voor Peter. Op hole 10 namen de twee leden afscheid en kwam Ko bij ons in de flight. Ook een Hoge Dijk-lid en toevallig had Peter nog in het weekend tijdens een toernooi met ‘m in de flight gezeten. Ko had net z’n regelexamen met goed gevolg afgerond, heeft zitting in de bijbehorende commissie en schroomde dan ook niet om een knul in de flight voor ons over honderden meters luidkeels al fluitend en roepend erop te wijzen dat hij wel de bunker moest aanharken… We lieten ons niet uit het veld slaan door zoveel machtsvertoon op regelgebied en toen ik eenmaal had besloten om het lesmateriaal van de dag ervoor los te laten en wat meer m’n eigen spel te spelen gingen we lang gelijk op. Maar al babbelend over de tv-wereld - Peter is regisseur bij Talpa en naast m’n eigen ervaringen op dit gebied met RonReizen op RTL4, een vrouw die eindredacteur is in televisieland en een zoon die geluidsman is; stof genoeg dus - bleek toch dat we uiteindelijk elkaar voortijdig de hand konden schudden en Peter door kan naar de volgende ronde. Maar hij moest wel eerst nog even die avond in de vliegmachine naar Spanje om z’n beste vriend bij te staan in relationele problemen. En om er uiteraard te golfen! Veel plezier Peter. En dank voor een gezellig rondje.

Matchplay

04.05.2026 Ronald Massaut

Van de Rhoer vs Massaut 9&8

Hoe kan iemand zó slecht golf spelen. En zomaar ineens, he. Van de ene op de andere dag geen bal raken. Stel je voor: Koningsdag met 36 puntjes nog mijn handicap verbeterd op mijn homecourse De Purmer. Vier dagen later - zaterdag - vanaf de eerste afslag geen deuk in een pakje boter slaan. Vrijdag nog getraind. ,,Ik denk dat we het lek boven hebben'', constateert mijn teachingpro Ed Vander als hij mijn scorecard van maandag bekijkt. ,,Mooie kaart, zelfs parren en boogies. Je drives lopen nu ook zoveel beter. En, lekker ontspannen gespeeld'', vraagt Ed nog. Ja, gewoon een rondje met mijn meissie. Niets te winnen, niets te verliezen. Chill. Hoe anders is dat op zaterdag op de Veluwse Golfclub, de prachtige homecourse van Sonja van de Rhoer. Nu is Sonja natuurlijk een hele sterke tegenstander. En als je maar drie punten meekrijgt, waarvan de laatste pas op hole 16, dan weet je dat je aan het werk moet. Maar hoe doe je dat? Nou, niet zo; verkrampt door wedstrijdstress. Afslaan voor het clubhuis en ook nog een vol terras. Is er iets erger dan dat? Misschien afslaan op hole 2 met de eerste falikant mislukte afslag op 1 nog tussen de oren. En op 3 en op 4... Soepel De tweede negen gaan we in met 8-1 voor Sonja. Op hole 10 is het gedaan. ,,Maken we de ronde gewoon af?'' Ja, natúúrlijk! Nu pas vallen mij de vrolijk zingende vogels op en de bonte schakering van de vele bomen. Onze ballen liggen naast elkaar in de bunker, op tien meter voor de hole. Wat op de eerste negen niet lukte, lijkt nu een makkie. Soepel lepel ik de bal op een meter van de vlag. Mijn drives, tweede en derde slagen met de hybride gaan nu ook gewoon goed. Kort spel lukt ook. Kennelijk heb ik de wedstrijdstress weer van mij afgeschud. ,,Valt mij ineens op dat je ook een hele andere swing hebt dan op de eerste negen. Kortere achterzwaai en je draait veel beter door'', zegt Sonja. Mijn swing is deze winter 'under construction' geweest. Vergeet kracht en ook geen mokerslagen meer, maar souplesse. Draaien met het bovenlichaam. Ik was dus weer teruggevallen in mijn oude gewoonte. Onder (wedstrijd)druk wordt alles vloeibaar. Nou, bij mij kennelijk niet. Ik ben als een Neanderthaler door de baan gegaan; golfclubs ingeruild voor een houten knots. Ik moet dit gewoon niet meer doen, matchplay. Ballen die vallen Maar laat ik Sonja niet te kort doen, want zij heeft gewoon goed gespeeld. Dit drama heeft ook niets te maken met een vermeend thuisvoordeel, want Sonja geeft telkens prima uitleg over de loop van de baan, waar de hindernissen zijn en de beste route naar de vlag. Haar drives zijn strak, haar ballen gaan ver, Sonja's korte spel is 'zeker', afstand en richting meer dan oké. Gewoon tweeputts, ballen die vallen. Met Sonja is het ook plezierig nazitten. Ze vertelt over haar liefde voor theater en muziek, we delen al langer onze liefde voor koken en heerlijk eten. Meegebracht voor de gastvrouw een heerlijke fles witte wijn; een Gavi. Als herinnering aan de Nations Cup in Capriata d'Orba in Italië waar we in 2018 met partners aan hebben meegedaan. Gavi, dé regionale wijn van de Peidmonte. Verliezen van Sonja is geen schande en is eigenlijk ook niet zo erg, want ze golft zo veel beter dan ik. Gauw nog Dea, mijn vrouw, appen: 'Ik ga nu rijden. Drukte op de A1. Oh ja, verloren; dom gespeeld. Met boter en suiker ingemaakt'. Alleen, hoe vertel ik dit aan Ed?

Matchplay

Schermafbeelding 2023-10-31 om 20.12.14.png

01.05.2026 Martijn Paehlig ⭐⭐

Houtkamp vs Paehlig W/O

Zonder te spelen afscheid nemen van de Mr Glow Matchplay, dat is even slikken. Zeker als dat afscheid niet het gevolg is van een blessure of nederlaag maar van een (veel) te volle agenda. Het stukje moeten tikken voor de Mr. Glow competitie is eigenlijk nooit goed nieuws. Heel soms, als je na een zege iemand matst door de tekst ook voor je rekening te nemen, maar meestal zit je toch je nederlaag weg te tikken en zie je letter voor letter verschijnen waarom het mis ging.

Matchplay

30.04.2026 Madelon Barenbrug ⭐

Witteveen vs Barenbrug 4&3

Dinsdag 28 april stond onze matchplay op de kalender en wel op de thuisbaan van Christel, het altijd mooie Anderstein. Ik had haar voorgesteld om op mijn thuisbaan te spelen, de ook mooie Heelsumse, maar naar later bleek had zij daar een wel heel vervelend akkefietje gehad. Iets met parkeren en veel schade, waar zij part noch deel aan had, dus liever niet opnieuw naar de Heelsumse. Geen punt, het is geen straf om op Anderstein te spelen. Ook had Christel gezorgd dat wij de lussen B en C konden spelen, de mooiste van de drie. Ik had mij goed voorbereid. Niet te veel Oranjebitter de dag er voor t.g.v. de verjaardag van Wim-Lex en vroeg naar bed, wat kon er fout gaan? Na de koffie en wat putten konden wij op weg. Het zou een stralende dag worden en niets bleek minder waar, prachtig zonnetje wel met wat wind. De B lus kende ik niet maar is werkelijk wonderschoon, bosrijk en zeer afwisselend. De C lus ligt meer in het open veld en daar kreeg de wind dus meer vat op de bal. Ook komt er water in het spel bij beide lussen. Dat Anderstein geen gemakkelijke baan is blijkt uit het feit dat ik met mijn handicap van 30,8 maar liefst 41 slagen mee kreeg. Na wat rekenwerk moest Christel mij 17 slagen geven. Een verslag van hole na hole is niet bijster interessant. Bij de turn stond Christel 4 up. We halfden wel een paar holes, maar met nog 3 holes te gaan was het toch 4 up voor Christel. Ze speelt mooi en steady, recht en lang van de tee, en zuiver met de approaches. De volgende tegenstander heeft er een hele kluif aan! Op het heerlijke terras in het zonnetje onder het genot van een Gele Peter leerden wij elkaar wat beter kennen. Christel is een bezige bij! Naast haar freelance journalistieke werk heeft ze ook al een paar boeken geschreven en biedt zij zichzelf aan als 'house-sitter'. Ze past op huizen als de bewoners weg zijn en verzorgt dan ook de dieren. Meestal in Frankrijk, ze spreekt de taal vloeiend, maar binnenkort ook tweemaal in Denemarken. Ze krijgt heel goede reviews en wordt daarom vaak gevraagd. Wel zoekt ze de huizen uit die niet te ver bij een golfbaan vandaan liggen. Het nuttige kun je met het aangename verenigen, nietwaar? Dankjewel Christel, voor een fijne golfronde! We hebben het motto van onze club eer aan gedaan en elkaar een gezellige dag bezorgd. Ik wens je heel veel succes met het vervolg van de matchplay!

Matchplay

24.04.2026 Jan van Galen

Van Leeuwen vs Van Galen 7&6

Van Galen vs Van Leeuwen Ai, 7 down 6 to go Aan de vooravond van mijn matchplay speelde er van alles door mijn gonzende golfhoofd. Jeroen van Leeuwen - aan wie ik was gekoppeld - mocht zich al tweemaal eerder finalist noemen en hij won er een. Zijn handicap: 11. De mijne: 25. Het gekozen strijdtoneel: Houtrak, Jeroens thuisbasis. Ik speelde er ooit een keer, maar ik had geen enkele actieve herinnering aan welke hole dan ook. Eerlijk zijn tegen jezelf, dacht ik. Geen valse hoop koesteren. Tegen een betere golfer raak je door zijn verre drives en zuivere approches toch al snel ontmoedigd. Aan de andere kant was er toch enige reden tot optimisme. Mijn ballen vlogen de laatste tijd naar behoren. Op de Hoge Dijk had ik twee dagen daarvoor zomaar 32 stablefordpunten bijeen gesprokkeld. Actueel sta ik nu zelfs op plaats 6 in de Order of Merit. Ook al is dat in de B. Het weer zou fijn zijn en de baan lag er florissant bij, aldus de website. Ik kreeg ook nog eens dertien slagen mee. Even kwam de wekelijkse lijfspreuk van Telstarfans in mij op: ,,Voor hetzelfde geld winnen we.'' De wedstrijddag zelf begon goed. Jeroen toonde zich een warm gastheer. De greenfee had-ie al betaald en er stond direct koffie voor mijn neus. Wij kenden elkaar nog niet zo goed, maar in ons geanimeerd gesprek bleken wij veel raakvlakken met elkaar te hebben en zelfs wederzijdse kennissen. Jeroen zou mij – sportief als hij is - bij iedere hole op mogelijke gevaren wijzen. Drie-putt Bij het inslaan voelde ik mij dan ook tamelijk ontspannen. Bij de afslag zelfs op mijn gemak. De eerste hole verloor ik weliswaar, zij het nipt. Reden: een drie-putt op een voor mij erg snelle green. De tweede hole trok ik wel naar mij toe, maar verloor de vier daaropvolgende holes. Maar telkens met slechts één slag verschil. Met name opnieuw door het putten. De hole daarop halfden we. Hole 8 was wel voor mij. Lang leve de handicapverrekening, maar hole 9 ging wederom naar Jeroen. Al stond ik dan 4 down, ik bleef toch mogelijkheden zien. Jeroen speelde dan wel prima, maar mijn afslagen en approches mochten er ook wezen. Beslist niet kansloos. Tenminste, als je mijn fouten wat baanmanagement buiten beschouwing laat. Ik ging telkens voor de vlag. Ook al lag er een diepe bunker voor - of naast de green. Of erger: een waterpartij. Het verlangen om groots en meeslepend te spelen was opnieuw sterker dan het gezond verstand. Ken uzelf. Veilige ruimte Wilde ik dus nog terugkomen, dan moest ik vanaf hole 10 kiezen voor de veilige ruimte, beheerst slaan, rustig ademen en beseffen dat ik nog zes extra slagen mee had. Kortom vrij baan voor andere valkuilen in dat gonzende golfhoofd. Ik ging nadenken, ik ging kracht zetten, ik ging opkijken. Op de drie holes die volgden ging ik volledig de mist in. Jeroen scoorde intussen louter parren. Op hole 12 was het dan ook gedaan. 7 down voor mij, 7 up voor Jeroen, met nog maar 6 holes te gaan. De terechte winnaar stelde voor om toch nog even lekker door te spelen. En zo belandden wij nog op de schitterende hole 14, die, zo schijft men terecht op de Houtrak-site, op Augusta niet zou misststaan. De dag eindigde in het clubhuis met wat biertjes, bitterballen en wederom een prettig gesprek. Het NVGJ-adagium 'Elkaar een fijne dag bezorgen', viel hier helemaal op zijn plek. Met dank aan Jeroen, de baan en het weer.

Order of merit

Order of merit

Order of merit

Order of merit

Order of merit

Order of merit

Order of merit

Huiges vs De Jong 2UP

Meer nieuws

Van Weel vs Van Nunen 3&2

Luijer - Peereboom Voller 4&3

Van de Rhoer vs Massaut 9&8

Houtkamp vs Paehlig W/O

Witteveen vs Barenbrug 4&3

Van Leeuwen vs Van Galen 7&6

Over NVGJ

Order of Merit

Agenda

Laatste nieuws

Sponsoren