Exact 444 woorden

De NVGJ verwelkomt een nieuwe columnist. Ben J. van der Voogdt (1968) schrijft vanaf vandaag elke twee weken op nvgj.nl. Hij leest alles wat er in Nederland over golf verschijnt en telt na wat er beloofd is. Zijn columns zijn altijd exact 444 woorden. Wij zijn blij dat hij zich hiertoe bereid heeft verklaard, al konden wij hem voorlopig nog niet bewegen om ook een keer mee te spelen.

Ik ben nieuw hier, dus ik zal me even voorstellen.

Ik heb geen club, geen handicap en geen thuisbaan. Ik heb nooit een bal geslagen die het waard was om over te schrijven. Wat ik wel doe is lezen. Alles wat er in dit land over golf verschijnt, van persberichten van de bond tot notulen die per ongeluk online staan. Ik lees het, en ik onthoud het.

Dat laatste is het enige waarin ik echt goed ben. Ik vergeet niet wat er in februari is beloofd. Dat is geen deugd, dat is een eigenschap, en het maakt mij vermoedelijk een matige gast op een borrel.

Ik ga hier elke twee weken 444 woorden schrijven. Altijd precies 444, ook als het onderwerp om zeshonderd vraagt. Beperking maakt eerlijk.

Verder valt er over mij weinig te melden. Ik begin dus maar met tellen.

Op 3 februari ondertekenden de NGF, de NVG en de NGA het Duurzaamheidsconvenant voor de golfsport. Afspraken over watergebruik, pesticiden, biodiversiteit en het openstellen van de natuur op golfbanen voor mensen die niet golfen. Concrete cijfers, concrete deadlines. Daarbij hoorde een ambitie: in september 2026 zou een ruime meerderheid van de banen zich hebben aangesloten, en tijdens de Solheim Cup op Bernardus zou worden stilgestaan bij de voortgang.

Het is september. Op Bernardus lopen ze deze week hun oefenrondes.

Die voortgang staat gewoon op de site van de NGF, in een lijst met clubs en banen die hebben getekend. Ik heb ze geteld. Het zijn er vierentwintig. Zestien daarvan dragen dezelfde drie letters achter hun naam: HGC, de golfparken van de Hollandsche Golfclub. Haal die eraf en er blijven acht namen over. Nederland telt ongeveer 250 golfbanen.

Eerlijk is eerlijk, want anders kan ik niet: die lijst is geen volledige telling. Een baan moet toestemming geven om vermeld te worden, dus het werkelijke aantal kan hoger liggen. Maar dit is wel de etalage die de sector zelf heeft ingericht. In de maand van de eigen deadline. In de week van het grootste golfevenement dat dit land ooit heeft gehad.

Een ruime meerderheid van 250 banen is ergens rond de 130. Er staan er vierentwintig. Dat is geen interpretatie, dat is rekenen.

Nu moet ik iets toegeven. Ik weet niet hoe het is om in een bestuurskamer te zitten met een onderhoudsbegroting die niet sluit, met leden die mopperen over de green en met een gemeente die iets anders wil dan de bank. Ik kan alleen maar tellen, en tellen is het makkelijkste wat er is.

Dus stel ik meteen maar de vraag die ik zelf niet kan beantwoorden. Is dat formulier te zwaar? Of is die afspraak te licht?

Tot over twee weken.