Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
05.05.2022
Je wint met 35 punten op de Hooge Rotterdamsche. Je denkt een hele Piet te zijn. Je denkt met een handicap 16,4 zowaar te kunnen golfen.Totdat je de uitslag onder ogen krijgt en ziet dat Stef Swagers met een playing handicap van min 1 (!!) 29 punten bijeen slaat. Achttien slagen minder dan ondergetekende. Dat is nog eens verfrissend! Om te weten dat we lichtjaren verwijderd zijn van een echte golfer. En dat we daarom ervan doordrongen moeten zijn dat onze wedstrijden – hoe leuk het ook is om er een competitie van te maken – er vooral op gericht moet zijn om, gelijk onze NVGJ-leuze, “elkaar een leuke dag te bezorgen”.
Nou, dat lukte prima. Een geweldige baan, geweldig weer, en een geweldig gezelschap, dat opmerkelijk genoeg slechts 27 deelnemers betrof. Thuisblijvers: U heeft wat gemist. De Hooge Rotterdamsche is een plaatje van een baan met vergezichten vanaf heuse heuvels richting de skyline van Rotterdam. Alsof je in de verte op Manhattan uitkijkt. Niets, maar dan ook niets, deed ons ook maar denken dat we op het Zuid-Hollandse platteland vertoefden. Zwoegen was het op de door Gerard Jol ontworpen baan, die 44 jaar na de Tweede Wereldoorlog aangelegd werd op een gigantische heuvel van puin uit het centrum van de stad Rotterdam na het bombardement in mei 1940. Het zorgt voor unieke hoogteverschillen.
Heuvel op, heuvel af. Vijf buggy’s waren er dan ook besteld, maar slechts drie waren er beschikbaar. Aan latere winnaar in de B-categorie Eric Venghaus (begenadigd daredevil) en Ronald Speijer (historisch goede surfer, skier en buggybeklimmer) de
vraag of zij op een gratis Segway van De Hooge Rotterdamsche door de baan wilden gaan. Bij de warming-up molde Ronald bijna een achterlicht op het parkeerterrein en ging Eric zo oerendhard naar beneden dat onze sponsor alleen door een zijwaartse slinger het vege lijf kon redden. Beide heren besloten toch maar om samen in een buggy te stappen.
En een nieuwe trend bij de NVGJ: in plaats van onbeperkt drinken 4 munten voor een drankje na afloop van de ronde. Wel zo goed om in redelijk nuchtere staat naar huis te rijden, dunkt me. Wedstrijdinkoper Hans Terol: “Het lukt ons nog steeds om
wedstrijden te regelen voor de NVGJ voor 50, 60 of maximaal 70 euro. Soms ligt hun verdienmodel in de horeca, in lunchpakketten; soms kunnen we dankzij sponsoring laag blijven. Het wordt elk jaar lastiger: we blijven ook vaak afhankelijk van de gunfactor”.
Aldus konden we na een fantastische golfdag voor die 60 eurootjes ook nog eens aanschuiven in het clubhuis. Dat onze leden nog steeds van de oude stempel zijn als het op ‘t afsluitend diner aankomt, werd wel duidelijk bij het aanstippen van het
keuzemenu. Zowaar drie leden kozen voor de vegetarische avocadoburger, terwijl er toch echt ook een heerlijk stuk zalm met asperges te verorberen viel. Het ontging Henri van der Steen, die zowaar voortijdig het culinaire strijdtoneel verliet om zich in
Den Bosch cultureel te laven aan een theatervoorstelling. Curieus, want het stuk heette Follow The Money, en in de regel heeft onze Henri een bloedhekel aan alles wat naar kapitalisme riekt.
Raadselachtig blijft evenwel dat Henri vierde werd in de A-categorie, maar de ranglijst schier onaantastbaar aanvoert in de B-categorie. Wellicht kan onze veelschrijver dat in hopelijk 3000 woordjes filosofisch uitleggen in een van zijn NVGJ-essays, nu hij van ondergetekende – puur toeval – op de Hooge Rotterdamsche het boek “De regels van het spel” van David Papineau kreeg aangeboden dat als prikkelende ondertitel ook nog eens “Wat sport ons kan leren over filosofie” meedraagt..
En dan was daar nog ons aller Ger Laan die mij per mail nog fijntjes meedeelde dat alleen hij en Leon Klein Schiphorst tijdens de dis een stropdas droegen. Ger voegde daar veelbetekenend aan toe: “Charles Taylor zou grumpy grommen”. Dat zal wel Ger, maar niet op deze baan. In een ver NVGJ- verleden werd onze eminente oud-voorzitter – toch altijd tiptop gekleed – uitgerekend op de Hooge Rotterdamsche vermanend toegesproken door de dienstdoende manager. De reden? De heer Taylor droeg alles zoals het een voorzitter betaamt, behalve dan dat zijn stropdas gestrikt was op louter het blote bovenlijf. Overhemd vergeten. Ook het dure jasje van sponsor Ton Enthoven kon de fiere borstkas van onze voorzitter niet verbergen. Het is volgens mij de enige reprimande die onze Charles op een golfbaan heeft ontvangen.
UITSLAGEN
Pim Donkersloot kwam, zag en overwon op de Hooge Rotterdamsche in de A-categorie. Hij bleef Anton Kuijntjes net voor. In de B-categorie was sponsor Eric Venghaus de sterkste, gevolgd door flightgenoot John Dekker.
A-categorie plhc stbf
1. Pim Donkersloot 17 35
2. Anton Kuijntjes 10 34
3. Stef Swagers -1 29
4. Henri van der Steen 18 26
5. Leo van de Ruit 14 24
6. Léon Klein Schiphorst 17 22
7. Jolanda Swart (sponsor) 13 22
8. Hans Terol 18 21
9. Alwin de Rijke 19 19
10. Eric Korver 15 18
999 Jeroen van Leeuwen 16 NR
999 Helene Wiesenhaan 18 NR
B-categorie
1. Eric Venghaus (sponsor) 20 34
2. John Dekker 28 28
3. Anna van Lennep 31 26
4. Ruud Taal 26 25
5. Onno Hansum 31 24
6. Michiel van Kleef 26 24
7. Jan van Galen 26 24
8. René Brouwer 24 24
9. Paul Boehlé 27 21
10. Peter Keijzer 23 21
11. Ger Laan 24 20
12. Lex Hiemstra 23 18
13. Hans Botman 31 16
14. Hannie Verhoeven 24 15
15. Ronald Speijer 19 15
16. Reinier Boss (gast) 21 NR
Het is 'reisleider' Hans Terol - samen met Christa Konijn van sponsor Fairway Golftravel - weer gelukt om een pareltje uit te zoeken als Surprisereis. Als Sinterklaas in Nederland is gaat de NVGJ naar Spanje. Dat pareltje is het internationaal bekende 5-sterren golfresort El Rompido, in het zuidwesten van Spanje. Een toplocatie.
Soms win je een prijs die je niet zomaar in de kast zet, maar die je echt moet beleven. Afgelopen oktober was zo'n moment op de Scherpenbergh, toen ik de eerste prijs in ontvangst mocht nemen: een compleet verzorgd rondje op de legendarische Haagsche, inclusief een uitgebreide lunch, aangeboden door Jolanda van Mr. Glow. Dinsdag 8 april, was het na lang uitkijken eindelijk zover. Een serene start in de vroege ochtend De wekker ging vroeg, maar dat was geen enkel probleem. Met een grote glimlach reed ik om 08:00 uur de oprit van de Haagsche op. Aankomen op een nog volledig verlaten golfbaan is een ervaring op zich; het voelt bijna als een goed bewaard geheim. Terwijl de eerste zonnestralen door de bomen prikten en de dauw nog glinsterde op de fairways, spotte ik een reetje, waarschijnlijk op zoek naar haar moeder. Die absolute stilte en de serene sfeer van de natuur in de vroege ochtend gaven me direct het gevoel van pure luxe. 18 holes in het paradijs Iets later ontmoette ik Jolanda, en na een hartelijk ontvangst sloegen we om 08:30 uur af. Het was alsof de wereld even stilstond; we hadden de hele baan nagenoeg voor onszelf. Spelen op de Haagsche is altijd een uitdaging, maar met de zon op ons gezicht, de perfecte staat van de greens en het fantastische gezelschap voelde elke hole als een cadeautje. We namen de tijd om te genieten van de prachtige uitzichten en het goede spel, wat deze dag echt een gouden randje gaf. Nagenieten met een glansrol voor Mr. Glow Na 18 holes vol sportiviteit en gezelligheid was het tijd voor het volgende hoogtepunt: een heerlijke lunch op het zonnige terras. Onder het genot van goed eten en mooie gesprekken lieten we de dag nog eens de revue passeren. Als kers op de taart bracht ik Jolanda na afloop nog even naar huis (en de wasstraat), waardoor niet alleen mijn humeur, maar ook mijn auto weer een complete opfrisbeurt kreeg. Mijn auto glanst weer als nooit tevoren, maar die typische Mr. Glow-glimlach? Die staat nog steeds op mijn gezicht en zal daar voorlopig ook niet verdwijnen. Jolanda, ontzettend bedankt voor de uitnodiging, de gastvrijheid en deze onvergetelijke dag op een van de mooiste banen van Nederland!
De indeling voor de Mr. Glow Matchplay staat online! Welkom bij een nieuw hoofdstuk in ons golfseizoen, waar spannende wedstrijden en sportieve uitdagingen wachten. De volledige bracket vind je nu op onze website. Zorg ervoor dat je snel contact opneemt met je tegenstander om een datum te plannen, en bekijk ook alvast wie je tegenstander in de tweede ronde kan zijn. Wij wensen alle deelnemers veel succes en plezier in deze competitie!
Er zijn golfers die de Joop van der Flier Trofee kennen als een vertrouwd ding. Iets wat ze regelmatig hebben zien staan. Iets dat ze misschien wel soms eerbiedig even aanraken en het dan weer terugzetten. Ruud Onstein bijvoorbeeld, die hem vier keer mee naar huis nam (1998, 2000, 2001 en 2009). Fred Sochacki greep hem drie jaar op rij, van 2006 tot en met 2008. Michiel Teeling driemaal (2010, 2014 en 2019). De trofee heeft zijn vaste klanten gehad. Mensen bij wie hij wist waar hij stond.
Beste NVGJ’vrienden, Anholt, 14maart 2026 Helaas heeft onze gezondheid ons beiden in de steek gelaten. Daarom zijn wij op zoek naar iemand die GolfOverDeGrens.comvan ons zou willen overnemen. De aanvragen blijven binnenkomen, dus het zou mooi zijn als we ALLES aan een opvolger kunnen overdragen tel whattsapp +49 1735743546 hartelijke groet en veel dank voor alles, wat we voor julliemochten organiseren en nog meer dank voor alle gezellige NVGJ evenementen die we met jullie mochten bijwonen. We zullen er nog lang van nagenieten! Eveline &Francesco Di Matteo
,,De dag na De Texelse, donderdag de 26-ste, staat-ie erop'', belooft Mr. Matchplay Louis Westhof. Telkens een hele klus om het schema samen te stellen, om mensen zo dichtbij huis als mogelijk aan elkaar te koppelen. Waardering alom. Ook bij sponsor Jolanda Swart die met haar bedrijf Mr. Glow Carwash de matchplaycompetitie heeft geadopteerd. (tekst leest door onder de foto) (foto Jolanda, pluizige blauwe trui, cocktail) 'Dagje golfen met de NVGJ is een cadeautje' (Ronald Massaut) Vraag het een willekeurig lid van de NVGJ. Jolanda Swart, 'zij is toch gewoon lid?' Nee, meespelend sponsor. Sinds 2020. Grenzen vervagen. Ook voor Jolanda zelf. ,,Het voelt inderdaad alsof ik 'gewoon lid' ben. Ik voel mij thuis bij de club. Een dagje golfen met de NVGJ is elke keer een cadeautje.'' Hoe het begon weet Jolanda nog precies. Het was na een rondje golf op haar eigen homecourse Rozenstein met sponsors Eric Venghaus en Alex Jongman. In het gesprek was ze beide mannen ineens kwijt. ,,Waar hebben jullie het over?'' ,,Wij zijn sponsor van de NVGJ, de Nederlandse Vereniging van Golf(spelende) Journalisten. Zo spelen we op de mooiste banen in Nederland én daarbuiten. Werkelijk top; koffietje en een beetje kletsen met iedereen. Dan golfen; 18 holes. Na afloop een hapje en een drankje, douchen, diner, wijntje, prijsuitreiking, koffie en naar huis. Een geweldige dag! Twee keer per maand, soms drie keer.'' Dat wilde Jolanda ook. ,,Dan moet je ook sponsor worden. 't Is een leuke club mensen. Dat ga je zeker leuk vinden'', beloofden beiden. 'Warm bad' En ze hadden gelijk, stelt Jolanda Swart nuchter vast. ,,Ik mocht een keer meedoen; sfeer proeven. Dat voelde meteen als een warm bad. Iedereen was zó aardig en voorkomend. Ik had een geweldige dag; echt genoten. Een cadeautje. Zo voelt het nog steeds.'' Behalve een jaarlijkse sponsorbijdrage aan de club is Jolanda met haar bedrijf Mr. Glow Carwash langs de N44 in Wassenaar naamgever van de Matchplaycompetitie. ,,Ik koos bewust voor de matchplay, omdat dit unieke wedstrijden zijn en de competitie het hele seizen duurt.'' Daarnaast adopteert zij jaarlijks als sponsor een clubwedstrijd. Dit jaar is dat Bentwoud op 17 juli waar zij ook de prijzen verzorgd. Daaronder - haast traditie - netjes met hoogwaardige, glimmende lakebals. Het visitekaartje van de hypermoderne Mr. Glow autowasstraat. Yogastudio Een autowasstraat, dat klinkt bijna mechanisch. Iets voor een techneut. Nee, hoor. Jolanda had 30 jaar een yogastudio en gaf daarnaast lessen in Qigong, een aan Thai Chi gerelateerde bewegingsvorm met wortels in taoïsme en bhoedisme. Behalve innerlijke rust werk je aan soepele en sterke spieren. Voor Jolanda werkt het. Niemand op de club zal haar ooit hebben zien 'ontploffen' En golfen kan ze ook. Dat doet ze - geschat - 'al bijna 40 jaar'. Actuele handicap is 14,0. Hoe komt een yoga- en Qigongdocente in een wasstraat annex benzinestation terecht? ,,Mijn man Ton had eerder een sportzaak en was actief als surfer. Hij startte het benzinestation en later ben ik ook ingestapt; hebben we het bedrijf uitgebouwd. Inmiddels heeft onze zoon de dagelijkse leiding.'' Respect Jolanda heeft 'groot respect' voor de wedstrijdorganisatie en actieve clubleden voor en achter de schermen. ,,Wedstrijden lopen echt gesmeerd. Van begin tot einde, van wedstrijdtafel (René Brouwer en Paul Bhoele, red.) tot en met de technische verwerking (Frank Uijlenbroek, red.).'' Jolanda spreekt ook grote waardering uit voor Hans Terol. Hoe het hem toch telkens lukt om elk jaar een aantrekkelijke toernooi-agenda te presenteren. Ze was zelf als vrijwilliger aanwezig op de EMGJ op Texel. ,,Wat 'we' daar hebben gedaan was fantastisch.'' Alle lof voor Cara de Vlaming. ,,Ze heeft een geweldig toernooi georganiseerd.'' (tekst leest door onder de foto) (foto Jolanda, bij de afslag op Texel) Jolanda begint met een gedegen voorbereiding aan het seizoen 2026. Ze was einde winter een maand in Portugal waar ze om-de-dag golf speelde, is actueel in voorbereiding op de start van de Nederlandse golfcompetitie. Ze golft en traint meerdere keren per week. Toekomst Als ondernemer bemoeit Jolanda zich niet met het reilen en zeilen binnen de NVGJ, maar herkent wat er gebeurt. ,,Ik begrijp het heel goed wanneer Hans Terol zegt, dat het steeds moeilijker wordt om tegen gereduceerd tarief een geweldige golfdag te organiseren. De wereld verandert snel. Niets is vanzelfsprekend, niets is voor eeuwig. Wat vandaag is, kan morgen zomaar anders zijn. Vaak is dat ook zo. Bijvoorbeeld als een jarenlange relatie ophoudt te bestaan. Dan moet je maar afwachten of bestaande afspraken nog gelden. Ik ken dat. Misschien moet je als individueel lid ook eens in jouw directe omgeving kijken of je de NVGJ kunt introduceren. De club, dat zijn wij zelf. De toekomst, die moeten we ook zelf vormgeven.''