Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
09.04.2026
Het is 'reisleider' Hans Terol - samen met Christa Koning van sponsor Fairway Golftravel - weer gelukt om een pareltje uit te zoeken als Surprisereis. Als Sinterklaas in Nederland is gaat de NVGJ naar Spanje. Dat pareltje is het internationaal bekende 5-sterren golfresort El Rompido, in het zuidwesten van Spanje. Een toplocatie.
Vooral's winters is El Rompido een vaste stek voor veel Nederlandse golfers. Ideaal ook voor groeps- en trainingsreizen. Eigenlijk komen gasten uit heel Europa. Zelf ben ik er twee maal geweeest op een trainingsreis. Twee jaar geleden ook nog eens 18 holes gespeeld bij verblijf in het nabijgelegen Islantilla. Want El Rompido, dat blijft een topbaan.
Wat kun je verwachten? Kijk om te beginnen op de website van Fairway Golftravel of voor ervaringen van andere golfers op Leading Courses . Of laat mij het vertellen, hier op de eigen NVGJ-website.
Uit eigen ervaring: El Rompido is golf, 5-sterren luxe en genieten. Het golfresort heeft twee eigen 18-holes banen, de north- en de southcourse. Twee écht verschillende banen. De southcourse loopt langs het hotel, omgeven door pijnbomen. De baan vraagt om coursemanagement. Taoïstische golfgoeroe Reinout Eleveld raadde ons, op een daar gehouden wedstrijddag, aan een 'strijdplan' te maken. ,,De baan is een slagveld. Hoe bereik je levend hole 18; of beter: het clubhuis?''
Lagune
De southcourse is wat mij betreft de leukste en wellicht ook de meest uitdagende van de twee. Dat komt door de glooiende, redelijk smalle, kronkelende fairways en verhoogde, even zo smalle greens. Langs de baan veel pijnbomen. En - heel hinderlijk -, die staan ook midden óp de baan. Wel een mooie baan! Je gaat bijvoorbeeld via een houten brugpad over de lagune van waterlopen en moerasland richting de zee, naar de laatste hole.
Op de southcourse eerder een memorable ronde gespeeld met clubgenoot Ayden Verdonk. Die gast sloeg in 2017 al driehonderd meter; werkelijk inspirerend. Daar mijn beste (buitenlandse) ronde ooit gespeeld. Ik meen zes-zeven slagen onder mijn handicap. En die was toen een stuk lager dan nu.
Voor longhitters als Ayden Verdonk is de northcourse een baan om op te vreten. En dat deed hij ook. Een strakke golfbaan - rechttoe-rechtaan - met brede fairways. Minder bomen dan op 'zuid', maar juist meer bunkers, écht héél veel bunkers.
Linksbaan
Noord is een linksbaan, al zal menig Nederlandse golfer het een polderbaan noemen. Geen Texelse toestanden met duinen, heide en helmgras. Vegetatie is er wel, maar redelijk ver van de reguliere fairways. Daar wil je niet liggen! Het is lange halen-snel thuis. 'Zuid' - met start en finish bij het clubhuis - vraagt om precisie. Een goede score op 'noord' - op vijf minuutjes afstand van het hotel - vraagt juist om lange, rechte slagen. Alle daar gespeelde keren (voorjaar en winter) waren de banen in topconditie.
Het clubhuis? Sfeervol en tranquilo; goed eten en uitzicht over de southcourse. Het hotel? Ja, top! Grondig gerenoveerd in Andalusische stijl met veel donker hout. De keuken, het eten? Fantastisch! De Kamers? Alle luxe en comfort. Vervoer van vliegveld naar hotel (vice versa) is voor het reguliere pakket geregeld. Bij het hotel was of ís ook nog een gemakswinkeltje.
Verder faciliteiten van binnenzwembad, tot fitness en healthspa. Oh ja, er worden ook schoonheidsbehandelingen gegeven. Heel betaalbaar en de beaticians kijken niet op minuten, weet ik van mijn echtgenote. ,,Een aanrader'', herinnert ze mij.
Pakket
Zet de data maar vast in je agenda. Van 1 t/m 4 december. Maar schroom niet om eerder te komen en/of om later terug te gaan. Het verblijf is flexibel te boeken. Je kunt ook eenvoudig een extra golfronde toevoegen. De NVGJ speelt drie rondes op woensdag, donderdag en vrijdag. Die zitten bij het pakket inbegrepen.
Het weer. Na de voorbije winter in Spanje waag ik mij niet meer aan voorspellingen, maar Costa de la Luze-west is door de invloed van de oceaan 's winters de meest gunstige vakantieregio van Spanje. En de NVGJ is daar al begin december, zeg einde herfst. Da's nog niet eens winter, toch?
Pamela Sturhoofd is de winnaar van de Golfpersprijs 2026, met haar verhaal over Oekraïense oorlogsveteranen in Golfers Magazine.
De uitslag van de ZVM Masters op De Goyer: wie pakte de eindzege in categorie A, categorie B en het sponsorklassement?
De jury heeft drie genomineerden gekozen voor de Golfpersprijs 2026: Foeke Collet, Pamela Sturhoofd en Natasja Weber.
Tijdens de laatste NVGJ major van dit jaar, op de mooie Hooge Graven in Ommen, zijn de kaarten geschud en de finalisten voor de finale op De Goyer bekend geworden. Dankzij (uitzonderlijk) goede scores en en bonuspunten steeg Anton Kuijntjes naar de vierde plaats in de ranking van A, en Hannie Verhoeven sprong in B van royaal buiten de top 8 (plaats dertien) naar een keurige zesde plek. Door afmeldingen gaat zij als nummer vier de baan in, tegen de nummer drie Elaine. Helaas zijn er in B zoveel afmeldingen dat er slechts zes finalisten zijn, en dat is dan nog dankzij een extra speler van buiten de top 8 (nr 10), Paul Boehle. Roland Reinders, nu 1, is met vakantie. Harald, lange tijd de nr 1 is al geruime tijd uitgeschakeld dor een hernia. Andere kandidaten zoals Ron Peereboom Voller en Olga Commandeur kunnen door diverse omstandigheden niet aanwezig zijn. Jammer. De indeling ziet er nu als volgt uit. In A: Henri van de Steen Robert Elsing Frank Huiges Anton Kuijntjes Eric Korver Marijke Brouwer Cara de Vlaming Martijn Paehlig In B: Sonja van de Rhoer Ron Buitenhuis Elaine de Boer Hannie Verhoeven Ger Laan Paul Boehle Telling in de finale Alle Order of Merit punten vervallen voor de finale. De eindstand bepaalt echter wel met hoeveel punten, ‘startkapitaal’, de finalisten de baan in aan: 250 voor de nr 1, 200 voor nr 2, 175 voor nr 3, etc, tot 50 punten voor de nr 8. Op basis van het aantal stableford punten dat zij in de finale halen,krijgen zij opnieuw punten toebedeeld: 330 (250+80 bonus) voor nr 1, 270 (200+70 bonus) voor nr 2, 235 (175+60) voor nr 3, enz. Het totaal wordt bepaald door het startkapitaal en het bij elkaar gespeelde aantal punten op de finale. Ingewikkeld? Zeker. Maar de wedstrijdcommissie schijnt het te snappen. ZVM Order of Merit 2027 Overigens tellen alle stableford punten van de finale, van zowel de finalisten als de andere deelnemers op de Goyer, weer mee voor de volgende ZVM Order of Merit van 2027.
Nog één wedstrijd, en dan is het klaar. Maandag 26 oktober speelt de NVGJ op de Hooge Graven in Arriën de 5e Christiane Trophy, de laatste major van het seizoen. Daarna gaat de streep onder de drie Order of Merits en weten we wie er op 2 november op de Goyer in Eemnes de Masters spelen.
Nederland tiende op de EMGJ in Sussex. Oftewel: keurig laatste Een tiende plaats op een Europees kampioenschap klinkt best indrukwekkend. Tot je ontdekt dat er precies tien landen meededen. Nederland werd dus niet nét geen negende, maar gewoon laatste. En het mooiste: ChatGPT had dat vooraf al voorspeld. Met tien teamspelers en twee gastspelers reisde de Nederlandse delegatie vol goede moed af naar East Sussex National. Al was er vooraf wel een kleine waarschuwing geweest. Anton had ChatGPT gevraagd om op basis van de handicaps de kansen van de deelnemende landen te berekenen. De uitkomst? Nederland zou als laatste eindigen. Nu had ChatGPT vorig jaar bij de Nations Cup ook al een verrassend goede kijk op de zaak, toen hij de teams samenstelde en zijn berekeningen aardig bleken te kloppen. Maar deze keer hadden we toch vurig gehoopt dat de kunstmatige intelligentie er eens flink naast zou zitten. Helaas. ChatGPT kreeg opnieuw gelijk. En eerlijk is eerlijk: onze scores waren ronduit teleurstellend. We hadden er als team echt meer van verwacht. Natuurlijk werd er hier en daar best aardig gegolfd, maar over de hele linie bleven de prestaties ver achter bij onze verwachtingen. Daar werd dan ook stevig van gebaald. Want hoe gezellig zo'n internationaal toernooi ook is, uiteindelijk wil je natuurlijk wel een beetje fatsoenlijk golfen. Gelukkig is er voor volgend jaar in ieder geval nog héél veel ruimte voor verbetering. Aan onze uitstraling lag het in ieder geval niet. Waar de scores nogal te wensen overlieten, zag het Nederlandse team er op de baan wél strak uit. Dankzij onze sponsor Alwin van The Sparring Partners waren we voorzien van prachtige oranje shirts. Sportief gezien mochten we dan onderaan eindigen, qua uitstraling deden we absoluut mee om de hoofdprijs. Aan Alwin heeft het in ieder geval niet gelegen! Ook aan de omstandigheden kon het niet liggen. East Sussex National bood ons twee prachtige golfbanen, die er fantastisch bij lagen. Het typisch Engelse weer kregen we vooral tijdens de eerste oefendag voorgeschoteld. Daarna waren de weergoden ons opvallend goed gezind. Op de eerste wedstrijddag scheen de zon volop en ook de tweede wedstrijddag bleef het droog. Betere golfcondities hadden we ons nauwelijks kunnen wensen. Toch zat het ons niet op alle fronten mee. Onze pechvogel Christiaan ging tijdens de tweede oefendag onderuit en verrekte daarbij zijn bovenbeenspier zo ernstig dat verder meedoen er helaas niet meer in zat. Een flinke domper voor hem én voor het team. Gelukkig liet Christiaan zich niet uit het veld slaan. Twee dagen lang fotografeerde hij iedereen op en rond de baan, waardoor we nu over een prachtige verzameling herinneringen beschikken. Tijdens de afsluiting werd hij daarvoor door Jonny nog eens extra bedankt. En dus konden we het weer, de baan en eigenlijk alles behalve ons eigen spel als excuus schrappen. Een bijzonder woord van dank is ook op zijn plaats voor Karin, die op het laatste moment inviel. Karin, ontzettend bedankt voor je flexibiliteit en je bereidheid om het team uit de brand te helpen! Waar wij moeite hadden om de punten bij elkaar te sprokkelen, deden de Fransen precies het tegenovergestelde. Met een ijzersterk team, uitstekend golf en indrukwekkende scores werden zij de terechte Europese kampioen. De Denen eindigden als tweede. Maar hoewel de Nederlandse scorekaarten niet bepaald uitnodigden tot een feestje, was de sfeer binnen ons team gelukkig goed. We hebben met elkaar gelachen, prachtige verhalen van Pim gehoord, mooie dagen beleefd en genoten van het internationale gezelschap. Al zal menigeen na afloop van zijn ronde toch even stevig hebben gebaald. Want dat is misschien wel het mooie van de EMGJ: hoe fanatiek er op de baan ook wordt gestreden, daarbuiten draait het minstens zo veel om de gezelligheid, de internationale vriendschappen en het weerzien met oude bekenden. Jonny Bramley, wat een organisatie! Een bijzonder groot compliment verdient gastheer Jonny Bramley. Het is nauwelijks voor te stellen hoeveel werk er komt kijken bij het organiseren van een internationaal golftoernooi van deze omvang; dat weten wij na vorig jaar maar al te goed. Zeker als je bedenkt dat Jonny het grootste gedeelte van de organisatie in zijn eentje heeft moeten doen. Van de prachtige banen tot de ontvangst, de wedstrijden en de feestelijke afsluiting: alles was tot in de puntjes geregeld. Ook mijn mede-captain Cara verdient een bijzonder groot dankwoord. Door omstandigheden kon ik een groot deel van mijn taken tijdelijk niet uitvoeren. Cara heeft dat geweldig opgevangen en ontzettend veel werk verzet om alles in goede banen te leiden. Cara, ontzettend bedankt voor al je harde werk, je inzet en je betrokkenheid. Zonder jou was het allemaal een stuk lastiger geweest! Ondanks de dramatische sportieve prestaties kijken we terug op een geslaagde EMGJ. Met twaalf Nederlanders, prachtige golfbanen, onverwacht goed weer, een geweldige organisatie en vooral veel gezelligheid. Natuurlijk hadden we liever hoger op de ranglijst gestaan. Maar ach, de gezelligheid telt gelukkig niet mee voor de einduitslag. Anders hadden we ongetwijfeld een stuk hoger gestaan. En Anton? Die mag ChatGPT volgend jaar best weer raadplegen. Maar misschien moeten we hem vragen om een iets positievere voorspelling. Zelf kijk ik nu al uit naar de Nations Cup van volgend jaar in Marbella. Hopelijk kunnen we daar sportief revanche nemen en er opnieuw een prachtig internationaal evenement van maken. Italiaanse uitnodiging voor maart 2027 Voor degenen die komend jaar graag een mooi internationaal toernooi willen spelen als voorbereiding, hebben de Italianen een aantrekkelijke uitnodiging. In de eerste week van maart kun je spelen op de baan waar wij drie jaar geleden de Nations Cup speelden. Je speelt individueel; een partner kan eventueel ook meedoen. Het is dus geen teamwedstrijd, maar een persoonlijk toernooi. En dat alles voor een geweldige aanbieding. Wie interesse heeft, kan zich de komende maand bij mij opgeven.