Tweedaags feest op Texel 2025 - dag 2

Natuurlijk is het zonde als je maar één dag naar Texel gaat, weten de 'overnachters' van het Tweedaagse NVGJ-feest op dit prachtige waddeneiland. Wat ik allemaal gemist heb, lees je in het verslag van Marijke, die op de openingsdag maar liefst 40 punten bij elkaar speelde. Het heeft echter ook voordelen. Toen collega Paehlig en ik op woensdagochtend fris en fruitig het Hanenhuus betraden, zagen we links en rechts kleine oogjes en werden we begroet door ongegeneerd gapende NVGJ'ers, die duidelijk een kort nachtje achter de rug hadden. Dat bood kansen. 

Ja, het is een beetje laffe tactiek: wachten tot je clubgenoten op de eerste dag hun kruid hebben verschoten, om er vervolgens op dag twee met de prijzen vandoor te gaan. Het werkte vorig jaar en nu weer: de mannen van Golfers Magazine eindigden in de A-categorie op de hoogste treden podium. Toeval? Van de top 5 was alleen Louis de dag ervoor in actie gekomen, wat doet vermoeden dat twee dagen achter elkaar golfen op de Texelse behoorlijk pittig is. Marijke sprokkelde tijdens haar tweede omgang op de fraaie baan van de Texelse tien punten minder bij elkaar dan bij de eerste poging. I rest my case.

En laten we eerlijk zijn: ook als je maar één dagje Texel doet, valt er genoeg te beleven. Zoals fairways die worden bevolkt door honderden ganzen, die massaal, en onder luid protest, het luchtruim kiezen als golfers hun terrein betreden. Wat een spektakel. En best spannend, want je maakt mij niet wijs dat die luidruchtige schijtfabrieken alleen lopend hun behoefte doen. Ik verwachtte elk moment een gesmoord 'Fore!' te horen van een flightgenoot die de volle laag kreeg. 

Ook noemenswaardig was de eagle van Peter van Weel op de par 5 vijftiende. Ja, de signature hole van de Texelse speelde met de wind mee – een zeldzaamheid – maar toch: met een driver, een ijzer 6 en een putter 479 meter overbruggen blijft geweldig om te zien. Twee holes eerder had hij zijn eagle-putt een meter te kort gelaten en een goed golfer leert daarvan. Nog knapper dan met wind mee par 5's slopen vind ik echter hoe de beste golfer van onze club (hij heeft intussen een stevige plushandicap) met wind tegen de par 3's wist ontleden. Zo'n strakke punch onder de wind, recht op de vlag af... ik had 'm graag in mijn slagenrepertoire gehad. Aan de andere kant: Peter moest op twee par 3's een birdie maken om hier twee punten te verdienen. Dat lijkt me dan weer minder... Dat hij met een rondje 73 (+1) en 33 punten vijfde werd, verdient groot respect. 

Nog meer memorabele momenten: de sympathieke Bert van der Toorn speelde als gast weer eens een rondje mee en beloofde serieus na te denken over het hernieuwen van zijn lidmaatschap; routinier William Wolring (die we onlangs nog met een draagtasje en een half setje zagen schitteren) kwam met 33 punten binnen en hoefde in de B-categorie alleen Evelien Mos voor zich te dulden; zijn zoon Mark speelde zijn eerste golfwedstrijd ooit, en deed dat – na een aantal zenuwachtige toppertjes op de eerste paar holes – zeer verdienstelijk, zeker gezien het zeer creatieve assortiment clubs in zijn tas; en de kok toverde voor ondergetekende op de valreep nog een heerlijk pittig sateetje uit zijn muts, nadat de door mij bestelde 'Fish' was weggezwommen en er alleen 'Chips' op tafel kwamen.

Het afscheid was, zoals altijd na wedstrijden op Texel, heerlijk rommelig en van korte duur, omdat iedereen zich haast om de boot te halen, om een half uur later weer vrolijk door te gaan met de gesprekken. Anton en Peter probeerden te bewijzen dat je probleemloos tot 'kwart voor' kunt zoenen en handen schudden, en dat een beetje Verstappen niet meer dan tien minuten nodig heeft voor de race … herstel, de rit van De Cocksdorp naar Het Horntje. Oom agent dacht daar duidelijk anders over en trakteerde de quasi-coureurs op een bon waar je bij Jumbo Golf een Scotty Cameron-putter voor kunt kopen. 'Of een paar lesjes', opperde iemand, refererend aan de 27 punten die Anton op dag twee op zijn scorekaart tegenkwam. Tja, onder de gordel scoren is de meeste NVGJ'ers wel toevertrouwd. (De dag ervoor waren dat overigens 36 punten en een keurige tweede plaats, wat het openingsbetoog van dit artikel nogmaals onderschrijft.)

Wij wisten overigens ook niet dat je op Texel alleen landbouwvoertuigen mag inhalen, maar hadden wel het vermoeden dat je het getal op die snelheidsborden niet zomaar met twee mag vermenigvuldigen. Het was aan de altijd verblindende glimlach van zijn vrouw Monique te danken – gekoppeld aan het feit dat de agent geen flitsapparaat op zijn motor had – dat onze clubkampioen van 2023 de rit naar Brabant achter het stuur mocht voortzetten. De andere NVGJ-coureur deed net alsof hij de blauwe lichten in zijn spiegel niet zag – wellicht in de hoop dat de boot naar het vasteland neutraal terrein was – maar hij kwam ironisch genoeg net te vroeg aan: de slagboom was nog dicht en de man in het blauw wist hem op de valreep in de kraag te grijpen. Wees dus zuinig op die mooie oranje sponsorpet, we moeten er waarschijnlijk een jaartje langer mee doen.

Het moge duidelijk zijn: er gebeurde weer genoeg op Texel, en dan was dit alleen nog maar dag twee! Volgend jaar misschien toch maar inschrijven voor beide dagen...