Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
01.10.2022
Texel Revisited (dag 2) - het verslag
De golfgoden zijn doorgaans net zo wispelturig als het Hollandse weer. Maar tijdens de tweedaagse hernieuwde kennismaking met onze ‘thuisbaan’ op Texel werden vele dromen waarheid. Al ging dat eigenlijk op een manier die niet helemaal de bedoeling was.
De eerste dag van ons als vanouds weer zeer gezellige samenzijn was het namelijk mijn wederhelft die de show stal in de zogenaamde B-categorie. Trots als een pauw was ik uiteraard. Aangezien ze in het verleden wel eens een wc-bril kreeg uitgereikt omdat ze zo’n pleefiguur had geslagen en de laatste keer dat we samen kwamen nog het Kostertje in handen kreeg gedrukt. Hulde dus aan Van Rhee. En overigens ook nog hulde aan Hannes. Heb zelden iemand zo trots het Kostertje in ontvangst zien nemen als hij tijdens het uitstekende eten die eerste avond.
Maar goed. We hadden samen afgesproken dat we de tweede dag van ons verblijf op Texel ‘andere dingen te gaan doen’. Ik was zo onverstandig dat te laten vallen tijdens gesprekken met Hans Terol en Roderick, de man van Marijke. Beide diehard golftijgers begaven het bijna bij zoveel waanzin. „Wat? Ga je naar een woonwinkel en langs het strand wandelen terwijl je kan golfen op de Texelse. En er worden niet eens stormen en hagelbuien verwacht morgen. Ben je niet goed bij je hoofd?”, snoefde de doorgaans zo aimabele Brabo Roderick. Hans was iets diplomatieker: „Jij doet morgen gewoon mee, Willem.” „En jij ook Annemart.”
Hans kreeg half gelijk. Nadat we ernstig te diep in het glaasje hadden gekeken tijdens onze feestavond en ons hadden vermaakt met de vele foute opmerkingen van spreekstalmeester en allround bad boy Christian werd er een compromis bereikt in de echtelijke sponde. Ik zou meedoen maar Annemart ging toch richting woonwinkel en dure nieuwe winterjas. Roderick deed er, met enige moeite, het zwijgen toe…
Gelukkig zat ik niet bij hem in de flight, dat zou te veel hoongelach hebben opgeleverd. Koen en Toussaint zijn wat milder van karakter, tenzij het over foto’s maken gaat natuurlijk. Zij hadden het tijdens de prachtige speeldag die zich snel ontwikkelde vooral over Speijer-luchten boven de golfbaan en andere mysterieuze elementen uit de fotokunst. Koen liet en passant zien hoe hij die ochtend met een drone nieuwe beelden van de Texelse had geschoten. Ik weet niet of er Speijer-luchten opstonden maar ze waren van een adembenemende schoonheid. Die Suyk kan wel een fotootje maken zeg.
Golfen ging Koen echter deze dag wat minder af. Hij zou uiteindelijk met een zeer verdiend Kostertje naar huis gaan. Ook mij leek het aanvankelijk niet mee te zitten. Op hole 11, we waren op tien begonnen, verdween een bal van mij na een uitstekende drive onder een mysterieus polletje. We hebben t kreng nooit meer teruggevonden. Ik mocht blij zijn met een dubbelbogey op die hole. Dat beloofde weinig goeds.
Dat bleek echter een van de weinige dubbels van de ronde. Er volgden heel veel pars en evenveel bogey’s. Met 35 punten kwam ik van de baan, dat was al lang geleden voor me. Het was niks vergeleken met de 43 punten die Peter Smulders verzamelde tijdens zijn ronde met zijn ‘schat’ Ingeborg en Marijke. Zo is er altijd baas boven baas.
Maar gelukkig vertrok Peter snel richting het verre en bijna net zo mooie Knokke en mocht ik de winnaar uithangen. Een hele tree bier en vooral middelpunt van de feestvreugde, het was voor mij een mooie apotheose.
Gelukkig niet alleen voor mij. Christian en Karin hadden zo veel prijzen meegenomen dat zo’n beetje de hele deelnemerslijst aan de beurt kwam. Zoals het hoort ook bij zo’n supertweedaagse als De Texelse revisited was. Dank aan iedereen die het mogelijk maakte. Hans natuurlijk, Iwan van De Krim en al die leuke clubgenoten waarmee we mochten golfen en vooral drinken. Dank en tot snel, het was een groot genoegen.
Willem S.
Texel Revisited (dag 2) - de uitslag
Er werden acht prijzen vergeven in één categorie. Wel was er een aparte prijs voor de partners, deze dag gewonnen door Boudewijn van de Rhoer. Peter Smulders moest helaas na een uitzonderlijke score vroeg weg, waardoor de eerste prijs aan Willem Schouten werd uitgereikt. Sonja van de Rhoer had net als Willem 35 punten en werd tweede. Het Kostertje ging deze keer naar Koen Suyk, met de (op één na) laagste score.
De uitslag plhc stbf
Peter Smulders 20 43
Willem Schouten 12 35
Sonja van de Rhoer 24 35
Helene Wiesenhaan 6 31
Karin Mulder (sponsor) 18 34
Alwin de Rijke 22 31
Ronald Massaut 28 31
Boudewijn van de Rhoer(gast) 14 29
Daphne van den Berg (gast) 13 28
Hans Terol 22 26
Paul Boehle 32 26
Mark Wollring (gast) 16 25
Marijke Brouwers 16 25
Ingeborg Smulders (gast) 14 24
Christiaan Scheen 20 24
Rene Brouwer 27 24
Roderik van den Bogaard (gast) 12 23
Toussaint Kluiters 30 23
Dea Massaut (gast) 25 20
Koen Suyk 19 19
Taco Mulder 27 19
William Wollring 32 10
,,De dag na De Texelse, donderdag de 26-ste, staat-ie erop'', belooft Mr. Matchplay Louis Westhof. Telkens een hele klus om het schema samen te stellen, om mensen zo dichtbij huis als mogelijk aan elkaar te koppelen. Waardering alom. Ook bij sponsor Jolanda Swart die met haar bedrijf Mr. Glow Carwash de matchplaycompetitie heeft geadopteerd. (tekst leest door onder de foto) (foto Jolanda, pluizige blauwe trui, cocktail) 'Dagje golfen met de NVGJ is een cadeautje' (Ronald Massaut) Vraag het een willekeurig lid van de NVGJ. Jolanda Swart, 'zij is toch gewoon lid?' Nee, meespelend sponsor. Sinds 2020. Grenzen vervagen. Ook voor Jolanda zelf. ,,Het voelt inderdaad alsof ik 'gewoon lid' ben. Ik voel mij thuis bij de club. Een dagje golfen met de NVGJ is elke keer een cadeautje.'' Hoe het begon weet Jolanda nog precies. Het was na een rondje golf op haar eigen homecourse Rozenstein met sponsors Eric Venghaus en Alex Jongman. In het gesprek was ze beide mannen ineens kwijt. ,,Waar hebben jullie het over?'' ,,Wij zijn sponsor van de NVGJ, de Nederlandse Vereniging van Golf(spelende) Journalisten. Zo spelen we op de mooiste banen in Nederland én daarbuiten. Werkelijk top; koffietje en een beetje kletsen met iedereen. Dan golfen; 18 holes. Na afloop een hapje en een drankje, douchen, diner, wijntje, prijsuitreiking, koffie en naar huis. Een geweldige dag! Twee keer per maand, soms drie keer.'' Dat wilde Jolanda ook. ,,Dan moet je ook sponsor worden. 't Is een leuke club mensen. Dat ga je zeker leuk vinden'', beloofden beiden. 'Warm bad' En ze hadden gelijk, stelt Jolanda Swart nuchter vast. ,,Ik mocht een keer meedoen; sfeer proeven. Dat voelde meteen als een warm bad. Iedereen was zó aardig en voorkomend. Ik had een geweldige dag; echt genoten. Een cadeautje. Zo voelt het nog steeds.'' Behalve een jaarlijkse sponsorbijdrage aan de club is Jolanda met haar bedrijf Mr. Glow Carwash langs de N44 in Wassenaar naamgever van de Matchplaycompetitie. ,,Ik koos bewust voor de matchplay, omdat dit unieke wedstrijden zijn en de competitie het hele seizen duurt.'' Daarnaast adopteert zij jaarlijks als sponsor een clubwedstrijd. Dit jaar is dat Bentwoud op 17 juli waar zij ook de prijzen verzorgd. Daaronder - haast traditie - netjes met hoogwaardige, glimmende lakebals. Het visitekaartje van de hypermoderne Mr. Glow autowasstraat. Yogastudio Een autowasstraat, dat klinkt bijna mechanisch. Iets voor een techneut. Nee, hoor. Jolanda had 30 jaar een yogastudio en gaf daarnaast lessen in Qigong, een aan Thai Chi gerelateerde bewegingsvorm met wortels in taoïsme en bhoedisme. Behalve innerlijke rust werk je aan soepele en sterke spieren. Voor Jolanda werkt het. Niemand op de club zal haar ooit hebben zien 'ontploffen' En golfen kan ze ook. Dat doet ze - geschat - 'al bijna 40 jaar'. Actuele handicap is 14,0. Hoe komt een yoga- en Qigongdocente in een wasstraat annex benzinestation terecht? ,,Mijn man Ton had eerder een sportzaak en was actief als surfer. Hij startte het benzinestation en later ben ik ook ingestapt; hebben we het bedrijf uitgebouwd. Inmiddels heeft onze zoon de dagelijkse leiding.'' Respect Jolanda heeft 'groot respect' voor de wedstrijdorganisatie en actieve clubleden voor en achter de schermen. ,,Wedstrijden lopen echt gesmeerd. Van begin tot einde, van wedstrijdtafel (René Brouwer en Paul Bhoele, red.) tot en met de technische verwerking (Frank Uijlenbroek, red.).'' Jolanda spreekt ook grote waardering uit voor Hans Terol. Hoe het hem toch telkens lukt om elk jaar een aantrekkelijke toernooi-agenda te presenteren. Ze was zelf als vrijwilliger aanwezig op de EMGJ op Texel. ,,Wat 'we' daar hebben gedaan was fantastisch.'' Alle lof voor Cara de Vlaming. ,,Ze heeft een geweldig toernooi georganiseerd.'' (tekst leest door onder de foto) (foto Jolanda, bij de afslag op Texel) Jolanda begint met een gedegen voorbereiding aan het seizoen 2026. Ze was einde winter een maand in Portugal waar ze om-de-dag golf speelde, is actueel in voorbereiding op de start van de Nederlandse golfcompetitie. Ze golft en traint meerdere keren per week. Toekomst Als ondernemer bemoeit Jolanda zich niet met het reilen en zeilen binnen de NVGJ, maar herkent wat er gebeurt. ,,Ik begrijp het heel goed wanneer Hans Terol zegt, dat het steeds moeilijker wordt om tegen gereduceerd tarief een geweldige golfdag te organiseren. De wereld verandert snel. Niets is vanzelfsprekend, niets is voor eeuwig. Wat vandaag is, kan morgen zomaar anders zijn. Vaak is dat ook zo. Bijvoorbeeld als een jarenlange relatie ophoudt te bestaan. Dan moet je maar afwachten of bestaande afspraken nog gelden. Ik ken dat. Misschien moet je als individueel lid ook eens in jouw directe omgeving kijken of je de NVGJ kunt introduceren. De club, dat zijn wij zelf. De toekomst, die moeten we ook zelf vormgeven.''
Tijdens de ALV van de NVGJ gisteren zijn Taco Mulder en René Brouwer benoemd tot 'Lid van Verdienste'. Taco werd geëerd voor zijn inzet als penningmeester en René voor zijn betrokkenheid als voorzitter van de wedstrijdcommissie. We bedanken hen van harte voor hun waardevolle bijdragen!
Via ons gewaardeerde ex-lid Léon Klein Schiphorst bereikte ons het volgende bericht: Na een kort ziekbed is in zijn winterverblijf in Spanje vrijdag Fred Postma overleden, een van de NVGJ leden van het eerste uur. Fred werkte bij Haarlems Dagblad, was single handicapper en won toen ook een keer de Order of Merit .
Kampioenen van 2025 kijken terug (2) Het seizoen begint weer. Maandag slaat de NVGJ af op De Lage Vuursche voor het nieuwe golfjaar. Op de website blikken de winnaars in de A- en B-categorie terug op hun jaarprestatie, kijken ze vooruit en tippen zij de kanshebbers van 2026. Deel 2: Harald Taylor, winnaar in de B-categorie (Ronald Massaut) Harald Taylor: Op het beslissende moment stond ik er ,,Ik moet het hebben van veel spelen en koester mijn zeven beste uitslagen'', zegt Harald Taylor. Hij speelde in 2025 dan ook negentien wedstrijden om zelfs meer punten bij te schrijven dan A-kampioen Foeke Collet. ,,Maar hé, ik doe er ook veel voor.'' Harald Taylor is pas sinds zomer 2024 lid van de NVGJ, na de Memorial op Sluispolder van broer Charles. Zijn opmars is opmerkelijk. Op het Rijk van Nijmegen moest hij nog vragen hoe een golfhorloge werkt. Nu tekent hij aan de hand van afstanden en obstakels in zijn hoofd een gameplan uit. Harald lacht: ,,Ja, ik heb veel geleerd de voorbije anderhalf jaar.'' 'Leren' betekent voor Harald ook veel trainen met een teachingpro. ,,Ik geloof in professionele begeleiding. Dat heb ik in mijn werk bij De Telegraaf ook altijd zo ervaren. Als je iets wilt leren moet je niet zelf aanmodderen, maar een professional nemen.'' Bogeyspeler ,,Je moet duidelijk maken wát je wilt leren, maar ook vragen om feedback. Wat doe ik niet goed, wat kan beter en waar heb ik baat bij in een wedstrijd? Dat doe ik ook; nog steeds. Mijn pro zegt dat ik een 'bogeyspeler' kan worden. Daar train ik voor. En met actuele handicap van 21.2 kom ik al aardig in de richting.'' Het zegepad van Harald was sterk groeiende, vorig jaar. Van punten sprokkelen naar 'op z'n best'. ,,Ik begon het jaar met handicap 25 of 28. Ik weet het niet meer precies, maar elke wedstrijd met de NVGJ ging ik beter spelen. Ik heb de eerste maanden ook zeker voordeel gehad bij die hogere handicap, dat geef ik direct toe.'' Toch gaf de laatste wedstrijd in de B-catagorie de doorslag. ,,Als ik van Sonja (van de Rhoer, red.) zou winnen, dan was ik de nieuwe B-kampioen. Dat het gelukt is, is niet alleen mijn verdienste. Je scoort punten en een ander laat punten liggen. Dat maakt soms net het verschil.'' Homecourse Over het nieuwe seizoen is Harald positief gestemd. ,,Ik hoop de stijgende lijn voort te kunnen zetten. Al realiseer ik mij ook, dat ik niet alle tijd van de wereld heb om kaarten te lopen of te trainen. Ik doe nog losse mediaprojecten en consultancy. Dan ben ik met andere dingen bezig dan golfen. En heb je de tijd, dan nog. Ik heb niet eens een homecourse'', zegt hij lachend. Hoe doet hij dat dan, zonder homecourse. ,,Ik speel te hooi en te gras. Waar het zo utkomt. Vaak met mijn vrouw Nathalie en met vrienden en kennissen. Onze vakanties zijn wel sterk gericht op golfen. En natuurlijk met de NVGJ.'' 'Gewoon aanmelden' Saillant detail: Harald Taylor had al veel eerder NVGJ-lid kunnen worden dan zomer 2024. Uitgerekend broer Charles had hem altijd verteld dat de NVGJ alleen voor journalisten was. ,,Dat was ik niet al schurkte ik daar bij De Telegraaf wel tegenaan. Tot ik op Sluispolder Annette de Jong tegenkwam. Haar kende ik nog van commerciële projecten bij 100% NL. ,,Hoe kom jij hier? Nou, gewoon aanmelden, dus.'' De concurrentie voor het nieuw begonnen wedstrijdseizoen kent hij ook. ,,Ik denk opnieuw Sonja van de Rhoer. Zij speelt zó goed en zó constant. Maar ook weer René Brouwer. Hij staat er gewoon.'' Nieuwe namen? ,, Elaine de Boer of Anna van Lennep; Olga Commendeur, misschien. En natuurlijk altijd iemand waar je nu (nog) niet aan denkt. Ik zag mijzelf begin seizoen 2025 ook niet als kandidaat. We gaan het zien.''
Het seizoen begint weer. Maandag slaat de NVGJ af op De Lage Vuursche voor het nieuwe golfjaar. Op de website blikken de winnaars in de A- en B-categorie terug op hun jaarprestatie, kijken ze vooruit en tippen zij hún kanshebbers van 2026. Vandaag deel 1: Foeke Collet, winnaar in de A. Vrijdag Harald Taylor, winnaar in de B-categorie (Ronald Massaut) Foeke Collet: 'Een heel gelijkmatig seizoen gespeeld' Goed nieuws voor de titelkandidaten in de A-categorie: Foeke Collet, glorieus winnaar in de A-categori , is er de eerste wedstrijd op De Lage Vuursche niet bij. ,,Ik kom zondagavond terug van een vierdaagse golfreis naar Schotland voor Golfers Magazine. En dan maandag meteen weer? Nee, er moet ook nog gewerkt worden. Maar Texel, dan ben ik er zeker bij.'' Foeke Collet kende in 2025 een topjaar, geeft hij toe. Hij speelde - volgens de archieven - 'slechts' negen wedstrijden, maar scoorde toch 2.750 punten. Om een idee te geven. Hét recept volgens Foeke om het maximale resultaat uit je wedstrijden te halen is veel wedstrijden spelen en 'vastigheid'. Veel wedstrijden, want de zeven beste seizensresultaten gelden. ,,Je hebt er altijd mindere dagen bij, dus je moet wat 'over' hebben. En 'steady spel', dus regelmatig trainen, vaste routines ontwikkelen en leren te vertrouwen op de clubs in je tas. Dat ze doen wat ze moeten doen. Trainen, dus.'' Gemakkeljker gezegd dan gedaan. ,,Túúrlijk. Maar ik doe het zo: ik breng twee keer per week mijn dochter naar voetbal en haal haar daarna weer op. De golfbaan ligt precies halverwege mijn route. Dus ik train ik zeker twee keer per week. Dat heeft mij enorm geholpen. Daarnaast sta ik door mijn werk ook wel vaak op de baan.'' Niet zijn jaar Foeke kijkt - geholpen - ook terug op de jaren ervoor. 2024 was niet zijn jaar met slechts vijf reguliere wedstrijden bij de NVGJ. Hij werd dan ook zeventiende. 2023 speelde hij net als het voorbije jaar negen keer en noteerde 2240 punten. Hij werd zevende. Hoe anders is dat in 2025 met 2750 punten. ,,Dat betekent ook, dat ik in het begin van het seizoen enig voordeel heb gehad van mijn relatief hogere handicap. Maar driekwart seizoen was die weer helemaal bij.'' In de Matchplaycompetitie kende Foeke een slechte loting. In de achtste finale stuitte hij op latere winnaar Peter Luyer. Overigens met islechts 2 up. ,,Wat ik zeg: ik heb een heel goed jaar gehad.'' Hole-in-one De mooiste herinnering is de hole-in-one die Foeke in 2025 sloeg op Sluispolder. Het was zijn absolute hoogtepunt van die dag met verder vooral missers en net-niet-ballen. ,,Ik speelde echt slecht die dag. Dan ben je blij, dat alleen de beste zeven uitslagen tellen.'' Hoe het dit seizen zal verlopen? ,,We gaan het zien. Ik ben wel veel constanter dan pakweg halverwege 2025.'' De directe concurrenten kent hij ook: ,,Martijn Phaelig en Marijke Brouwers, Louis Westhof en wellicht Anton Kuintjes. Maar ik zie ook Henri van der Steen sterk terugkomen na zijn fysieke Leed. Hij heeft zeven sterren achter zijn naam staan. Dat zegt toch wel wat.''
Meld je nu aan voor het EMGJ Masters-evenement in Engeland! Het is een bijzondere kans om deel uit te maken van ons team van tien spelers. Daarnaast zijn er nog plekken beschikbaar voor tien extra deelnemers die lid zijn van de NVGJ. Voel je welkom en sluit je aan bij deze onvergetelijke ervaring!