Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
30.09.2022
Texel Revisited (dag 1) - het verslag
Foto Koen Suyk
Een heel mooie dag
Het was een mooie dag. Nog mooier dan verwacht. Nou vind ik op Texel golfen altijd al een feestje – zelfs als Buienradar 12 millimeter neerslag in de voorspelling heeft staan – maar de najaarseditie van 2022 had wat extra’s in petto: eindelijk zouden we de gerenoveerde eerste negen mogen spelen.
In zijn afgeladen Passat, met de voltallige redactie van Golfers Magazine op de achterbank, verklapt Leonard op de heenweg al wat we kunnen verwachten. Verhoogde tees, meer heuvels, nieuwe bunkers, aangepaste greens en een prachtig uitzicht vanuit het nieuwe clubhuis. We nemen alle informatie gretig in ons op. Ons nieuwe lid is namelijk in de leer bij Alan Rijks, en was het afgelopen jaar elke twee weken op de Texelse te vinden. Dan heb je recht van spreken. Helemaal als je dat met zo veel passie voor golfbaanarchitectuur doet.
Een paar uur later zakken we met een Skûmkoppe in de hand voldaan weg in de luxe bank in het prachtige clubhuis, dat ondanks zijn enorme afmetingen de gezelligheid van ‘t oude Hanenhuus heeft weten te behouden. Leonard heeft niet overdreven. Sterker nog, hij was te bescheiden. De eerste negen is substantieel beter geworden, en past door de verhoogde tees en toevoeging van heuvels tussen de holes visueel veel beter bij het spektakelstuk na de turn.
Geen paniek: de eerste helft van de ronde is nog steeds beduidend minder lastig dan de tweede. Maar de drie voorheen wat zwakkere broeders in het oude design zijn grondig aangepakt. Hole één is een schoonheid geworden, waarbij je van de hoge tee een prachtig uitzicht over de baan hebt. Geniet echter niet te lang, want met water links en out of bounds rechts is van een relaxte ‘binnenkomer’ geen sprake meer. Focus! En dan krijg je een paar honderd meter later nog te maken met een volledig nieuwe, flink geonduleerde green. De toon is gezet.
Ook de par-3 zesde is met een valei voor de green spannender geworden, terwijl de voorheen wat karakterloze zevende een prachtige par-5 is geworden. In het zompige niemandsland halverwege de hole is een gigantische bunker verrezen, die je naar links dwingt, waar ineens ook een waterhindernis blijkt te liggen – nooit geweten. Indrukwekkend hoe je met één bunker een hole compleet kunt veranderen… en gigantisch kunt verbeteren.
Petje af voor Alan, Leonard, Iwan en Anita, het kloppend hart van de Texelse. Het is mooi om te zien dat er volop tijd, geld en passie wordt geïnvesteerd om de golfbeleving op het Waddeneiland naar een zo hoog mogelijk niveau te krijgen. Missie meer dan geslaagd.
Niet alleen is de baan nóg beter geworden dan we hadden durven hopen, de voorspelde buien drijven het grootste deel van de ronde net langs de baan. De laatste paar holes valt een deel van de beloofde millimeters alsnog, maar dan zitten wij als eerste flight al lang en droog in het clubhuis. Soms moet je gewoon mazzel hebben.
Op de eerder genoemde bank vinden we ook Willy Hoogland. Haar gevecht tegen een ziekenhuisbacterie staat een rondje golf nog in de weg, maar ze is op de weg terug – iets wat een half jaar geleden na een verkeerde diagnose een stuk minder aannemelijk leek. Kijk, zulk nieuws maakt van een mooie dag nou een héél mooie dag. De jonge harige viervoeter van de familie Hoogland is het hier roerend mee eens en doezelt na een grote gaap weer lekker weg.
Dat niet altijd een goede afloop mogelijk is, herinneren de aanwezigen zich tijdens de minuut stilte voor Meinard Carper, die afgelopen zomer na een score van 43 Stablefordpunten de greens van de Texelse definitief inruilde voor de eeuwige fairways. Waarschijnlijk zal hij samen met Jan Heemskerk tevreden hebben toegekeken hoe de leden van de NVGJ genoten van hun – en onze – prachtige homecourse.
Een geweldige baan, fijn gezelschap, goed nieuws, prima weer, heerlijk eten, en in tachtig slagen rond met één bal. Dat kun je met recht een heel mooie dag noemen. Ik had er alleen een tweede aan vast moeten plakken…
Foeke
Texel Revisited (dag 1) - de uitslag
Prachtige dag, schitterende baan, heerlijk diner, mooi clubhuis, klein beetje regen en enkele hoge scores. De eerste dag van de tweedaagse op onze homecourse De Texelse in een notedop. In de A-categorie wederom een mooie score van Foeke Collet. In de B zegevierde Annemart van Rhee tot haar eigen verrassing.
A-categorie plhc stbf
1. Foeke Collet 11 39
2. Karin Mulder (sponsor) 17 36
3. Ingeborg Smulders (gast) 14 35
4. Boudewijn van de Rhoer (gast) 14 33
5. Marijke Brouwers 16 32
6. Helene Wiesenhaan 13 31
7. Willem Schouten 12 29
8. Jeroen van Leeuwen 17 29
9. Gerald van Daalen 16 28
10. Anton Kuijntjes 10 27
11. Martijn Paehlig 11 27
12. Anita Hiemstra (gast) 21 27
13. Bas Hoedemakers 14 26
14. Alwin de Rijke 22 26
15. Peter Smulders 20 25
16. Hans Terol 22 25
17. Leonard van Nunen 21 24
18. Charles Taylor 22 24
19. Christian Scheen 19 23
20. Rob Hoogland 18 22
21. Daphne van den Berg (gast) 13 21
22. Roderik van den Bogaard 12 20
23. Koen Suyk 19 17
24. Léon Klein Schiphorst 20 16
B-Categorie
1. Monique van den Oord (gast) 24 38
2. Annemart van Rhee 23 34
3. Arjan Kerssies 27 32
4. Henri van der Steen 20 31
5. Hannie Verhoeven 25 29
6. Sonja van de Rhoer 24 28
7. Peter Keijzer 30 28
8. René Brouwer 27 25
9. Lia Taylor (gast) 32 23
10. Hans Botman 25 22
11. Toussaint Kluiters 30 21
12. Isrid van Geuns 24 20
13. Ronald Massaut 28 20
14. Paul Boehlé 32 17
15. Dea Massaut (gast) 25 15
16. Hannes van de Stadt 20 10
Meld je nu aan voor het EMGJ Masters-evenement in Engeland! Het is een bijzondere kans om deel uit te maken van ons team van tien spelers. Daarnaast zijn er nog plekken beschikbaar voor tien extra deelnemers die lid zijn van de NVGJ. Voel je welkom en sluit je aan bij deze onvergetelijke ervaring!
Die eerste uitgawe van die Suid-Afrikaanse Ope vir joernaliste is deur Ruud Taal gewen. Die stryd op die pragtige baan van Devonvale Gholfklub was ongelooflik opwindend en is eers op die setperk van die laaste putjie beslis. Alhoewel registrasie vir hierdie Ope in November geopen het, wat tot 'n ongekende entoesiastiese reaksie gelei het, het die finale beginlys uiteindelik slegs vier name ingesluit. Dit was 'n effense terugslag, het Ruud Onstein, voorsitter van die organiseringskomitee, erken. "Maar elke begin is moeilik," het hy gesê en om verskoning gevra. Onstein het ingestaan vir NVGJ-president Paehlig, wat blykbaar moes kanselleer weens die Investic Suid-Afrikaanse Ope Kampioenskap, wat gelyktydig by die nabygeleë Stellenbosch-GC gespeel is. Die Nederlandse spelers het daar onreëlmatig presteer. Van Driel: par na 36 putjies (het net die snit gemaak); Luiten +4 (het die snit gemis). Hierdie prestasie het verrassend genoeg die prestasies by Devonvale GC geëwenaar. Louis Westhof het byvoorbeeld nogal teleurstellend presteer en slegs 20 punte aangeteken. Van die tee af het hy die ander drie deurgaans oortref, maar die gesegde "driving is for show" was weer eens in die mode. Sy flou verskoning was dat hy nog nie geakklimatiseer het nie: hy het pas in Suid-Afrika aangekom. Nee, nie die ander drie nie... Hulle was weke lank in die suidelikste deel van die Afrika-kontinent. Die setperke en die stadiger gras op die voorste setperke het geen geheime vir hulle ingehou nie. Wenner Taal het uiteindelik 36 punte aangeteken, presies een meer as Sonja van de Rhoer, wat tweede geëindig het. Sy was nogal verbaas, nadat sy al haar voorwedstryde met selfvertroue gewen het. Maar terwyl tweede plek dikwels as die beste van die verloorders beskou word, kan sy beslis trots wees op silwer, soos die onlangse "Milano-Cortina-reeks" ons geleer het. Gevolglik is Ruud Onstein se brons (34 punte) ook luidkeels toegejuig. Anders as die gewone praktyk in die geval van Jorrit Bergsma se onlangse bronsmedalje, noem ons nie die ouderdom hier nie. Daar was ook 'n pro-am, waaraan die vennote van die vier deelnemers en twee gaste deelgeneem het. Getrou aan die NVGJ-tradisie is hierdie spelers, waarvan die meeste tellings hierdie verslaggewer se geheue ontgaan, ook pryse toegeken. Hy het egter onthou dat Kea Onstein as die wenner gekroon is, met 'n indrukwekkende 39 punte, en dat haar ouderdom die moeite werd is om te noem, aangesien sy vandag 85 word (28/2).
De kop is er af: de eerste winst van het seizoen is een feit! Het 'echte' golfseizoen laat nog even op zich wachten, maar de vorm is er al. Na een succesvol indoor-event bij Ruff, was het op 23 februari tijd om onze kunsten te vertonen bij Chi Chi The Golf Venue. En reken maar dat we aan de bak moesten. Met een stevige zijwind de back nine van Bethpage Black bedwingen? Allesbehalve eenvoudig. Helemaal omdat Leonard besloot mij vanaf de back-tees te laten starten. Ter illustratie: een par 4 onder de 405 meter was nergens te bekennen. Zelfs voor mij een behoorlijke uitdaging! Chi Chi is zo'n plek waar trainen een compleet andere dimensie krijgt; lekker buiten op de afslagplaats, maar met de techniek van een topsimulator. Ideaal voor de winter als zeg ik het zelf, al blijft een echt rondje in de zon natuurlijk onverslaanbaar. De strijd in de flight met Martijn en Anton was prachtig. Martijn voelde de bui al hangen ("Nu heb ik zeker geen kans meer..."), en hij kreeg gelijk, al maakte Anton het me ontzettend lastig. Met birdies en spectaculaire hole-outs hield hij de druk er vol op. Na een gelijke stand op hole 9 moest een 'nearest to the pin' battle de beslissing brengen. Die trok ik gelukkig naar me toe! Het mooiste van de dag? De sfeer. Iedereen start en eindigt tegelijkertijd op 'hole 19' (ofwel iedereen blijft heerlijk op hole 19 ?, wat zorgt voor bakken vol gezelligheid. Na een goede burger en veel gelach gingen we voldaan naar huis. Leonard, bedankt voor de toporganisatie. Wat mij betreft: volgend jaar een vaste Indoor Winter Swing! Op naar 16 maart, wanneer het NVGJ-seizoen officieel losbarst.
Wie volgt Peter Luijer op als matchplaykampioen (of is hij het zelf)? Nu de eerste nieuwsbrief jullie digitale brievenbus is binnengerold (‘We gaan weer beginnen!’) is het ook hét moment om de aanmelding voor de Mr. Glow matchplaycompetitie 2026 open te stellen. Aanmelden kan heel eenvoudig (én snel!), een email te sturen naar louiswesthof@gmailcom Afgelopen seizoen is andermaal bewezen dat er geen leukere spelvorm is dan matchplay. Voor het vierde jaar op rij draagt deze wedstrijdreeks de naam van onze ruimhartige sponsor Mr. Glow, vertegenwoordigd door Jolanda Swart. Geweldig! Even in het kort Even in het kort – speciaal voor de nieuwkomers - wat de matchplaycompetitie inhoudt. Het is (in principe) een knock-outwedstrijdreeks. Wie wint, gaat naar de volgende ronde. Wie verliest, ligt er uit. Nou ja, niet helemaal, want voor de verliezers in de eerste of tweede ronde is er – net zoals de afgelopen jaren – wederom een herkansingscompetitie (voor de liefhebbers; meedoen is dus géén verplichting). De knock-outwedstrijdreeks loopt van begin april tot en met eind september, met voor elke ronde een deadline. Dat klinkt strenger dan het in de praktijk is, want de wedstrijdleider treedt vaak coulant op (we spreken over de periode 2022-2025). Gewoon omdat hij op het standpunt staat dat ‘er om gespeeld moet worden’, en hij er niet van houdt dat partijen ‘zo maar’ gewonnen worden gegeven (zogeheten walk overs). Opzet dit jaar niet gewijzigd t.o.v. 2025 Afgelopen nawinterperiode is er serieus gekeken naar de mogelijkheden voor een gewijzigde opzet van de matchplaycompetitie. Er kwamen leuke varianten voorbij, maar alle leiden tot extra rondes en kosten zodoende meer tijd. En dat allemaal naast de (inmiddels al weer negentien) wedstrijden op de reguliere kalender voor 2026. Dat zou wat te veel van het goede worden. Bovendien: de matchplaycompetitie moet niet concurreren met onze reguliere kalender. Zodoende is de opzet voor 2026 niet gewijzigd t.o.v. 2025. Driekwart verrekening We memoreren ook nog even het spelconcept: er wordt in elke ronde, dus tot en met de finale, gespeeld met driekwart verrekening van de playing handicaps. Kijk voor meer bijzonderheden het reglement 2026 (zie bijlage). Ook spelers (m/v) met een EGA-handicap boven de 36 mogen inschrijven, maar spelen voor handicap 36. Bij de indeling van de eerste en tweede ronde doet de wedstrijdleider zijn best de reistijden beperkt te houden. Opgave kan tot en met 20 maart 2026, maar waarom zo lang wachten? Reageer dus per omgaande op deze mail. De indeling wordt vóór 31 maart 2026 gepubliceerd. De deadline van de eerste ronde is 11 mei 2026. Met vriendelijke groet, Louis Westhof, wedstrijdleider matchplay
Omdat we elkaar in de winter zo’n vier maanden nauwelijks zien, leek het mij een goed idee om twee events in het midden van het land te organiseren. Indoor golf – of simulatiegolf – groeit wereldwijd hard. De locaties schieten als paddenstoelen uit de grond. Topgolf is waarschijnlijk de bekendste; dat werd in 2021 voor zo’n 2 miljard dollar overgenomen door Callaway. In Nederland heb je inmiddels een aantal locaties: Chi Chi, De Hoge Dijk, Birdie Golf en RUFF. Er wordt gewerkt met verschillende systemen, zoals Inflight, FlightScope en TrackMan – waarschijnlijk de bekendste, en het systeem dat bij RUFF wordt gebruikt. Voor wie er nog nooit is geweest: je staat in een soort slagkooi (zoals bij Jumbo Golf om clubs te testen) met een groot scherm waarop een driving range of een hole wordt geprojecteerd. Je slaat een gewone bal – je mag je eigen favoriete bal meenemen – in het scherm. De radar van TrackMan berekent op basis van de eerste paar duizendste seconden hoe de bal in werkelijkheid zou vliegen: afstand, spin, lanceerhoek, alles wordt gemeten om exact te bepalen waar je bal op de baan terecht zou komen. Dit was de eerste keer dat ik (samen met Paul) een event organiseerde voor de NVGJ. Mijn respect voor Hans en de anderen die dit normaal doen is alleen maar toegenomen. Met de stijgende prijzen in alles is het knap hoe Hans er telkens weer in slaagt onze wedstrijden – vaak op prachtige banen – voor een relatief gering bedrag te organiseren. Om een idee te geven: de eerste offerte die ik kreeg, op basis van ontvangst met koffie en taart, borrelhappen, driegangenmenu en zes drankjes, kwam uit op ongeveer € 90 per persoon. Na wat heen en weer mailen, iets eenvoudiger eten en dankzij een bestaande relatie is het gelukt het rond de € 60 te krijgen. Dat betekent feitelijk dat we in de zomer vaak de volledige greenfee (gemiddeld € 74 voor 18 holes in Nederland) cadeau krijgen dankzij de relaties en inspanningen van Hans en zijn team. De ervaring Het is even wennen, maar iedereen vond het leuk. Vooral de lange slagen van de tee en in de baan zijn realistisch: sla je buiten een slice, dan zie je die meestal ook op het scherm terug. Het korte werk is lastiger in te schatten, zeker met de snelle greens en run-offs van Adare Manor. Bijzonder bij RUFF is dat je ook kunt putten. Dat is even wennen, maar qua snelheid best accuraat; de slopes en breking van de greens blijven lastiger te lezen. We speelden de back nine van Adare Manor, de baan van de Ryder Cup 2027 in West-Ierland, met het indrukwekkende Manor als decor. Een greenfee voor 18 holes kost daar in de zomer zo’n € 550. In dat licht was ons uitstapje een koopje – en een stuk duurzamer. Opkomst Wat jammer was, is dat de opkomst laag was. Van de 11 NVGJ’ers die zich hadden opgegeven, stonden er op de dag zelf uiteindelijk 6 aan de start. In deze tijd van het jaar – met ziekte en andere redenen – kan dat gebeuren, maar richting onze host (waar we aanvankelijk op circa 20 deelnemers rekenden) en voor de organisatie was dat teleurstellend. Met de 6 aanwezigen hebben we overigens een prima middag/vooravond gehad en ook nog Jutta Leerdam op groot scherm goud zien pakken. Voor Part II van de Winterswing bij Chi Chi in Groenekan staan op dit moment 11 mensen ingeschreven. Hopelijk komen de afzeggers van RUFF daar massaal op af en sluiten er nog wat extra mensen aan die door dit verslag zijn geïnspireerd.
Ons gewaardeerde NVGJ-lid Marcel Maijer werkt tegenwoordig voor de Nederlandse Loterij en is niet meer op tv te zien bij het darten of het voetbal. Een dag voor het begin van de Olympische Winterspelen zwaaide hij op Schiphol ruim 30 voormalige medaillewinnaars uit, die op weg gingen naar Italië. Een initiatief van zijn nieuwe werkgever. Daar waren zij als eregast aanwezig en openen zij, onder aanvoering van Sven Kramer en Ireen Wüst, het Staatsloterij TeamNL Huis in Superstudio Più. Tijdens de Olympische Winterspelen is het Staatsloterij TeamNL Huis een echt thuis voor Oranje in Milaan. Een plek waar fans en sporters samenkomen en waar sport kijken en het vieren van sportieve successen van TeamNL centraal staan. Dagelijks kunnen maximaal 3300 mensen terecht in het Staatsloterij TeamNL Huis.