Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
06.09.2023
Vandaag is rood, zong Marco Borsato eind jaren negentig, waarna hij in het refrein al het moois dat aan 'RGB 255,0,0' wordt toegeschreven bezingt. Net als de gewezen ideale schoonzoon lijkt de kleur echter gecanceld te worden. Vooral als deze de pech heeft gebruikt te zijn voor het maken van een broek. De rode broek als symbool van het oude golf, als iets om je tegen af te zetten op weg naar nieuwe beeldvorming. Wie had dat ooit kunnen bedenken? Ik niet, de Nederlandse Golf Federatie wel. Vooropgesteld: ik heb zelf geen rode broek. Ook geen rode polo. En op de enorme stapel petten ligt precies één rood exemplaar. Die ik nooit draag bovendien. Niet mijn kleur. Rood. Hoe langer hoe meer overweeg ik echter om toch eens een broek in de kleur van de liefde aan te schaffen. Niet omdat ik de kleur meer ben gaan waarderen, of omdat het mode schijnt te worden, rood, maar als statement, als steunbetuiging aan hen die wel graag een rode broek dragen. Oké, dat is niet waar, al was het alleen maar omdat zij die dat al doen prima voor zichzelf op kunnen komen. Wat wél waar is is dat ik rode vlekken in mijn nek krijg van deze campagne, die, in het streven om een nieuw golfpubliek aan te boren, de 'man met de rode broek' tot het symbool hebben gemaakt voor alles wat golf kennelijk niet wil zijn. Uit onderzoek blijkt golf nog altijd te moeten vechten tegen de bekende vooroordelen (kak, duur, elite) en dus mannen met rode broeken. Er wordt nog wel gezegd dat de focus op die broek 'met een knipoog' is, maar als je dat zò vaak moet herhalen dan maakt dat die knipoog niet per se geloofwaardiger. Laat staan grappig. Al moest ik dan wel weer lachen toen er bij de lancering geen rode broek te vinden was om symbolisch als eerste in de rode container gedeponeerd te worden. Alsof de golfgoden zelf wilden zeggen: 'doe nou niet, je kan nu nog terug!'.
Tijden veranderen. Nauwelijks twintig jaar geleden werd ik eens op een openbare baan geweigerd omdat ik onder (!) mijn regenpak een t-shirt droeg in plaats van een kraagje. Tijden veranderen. Op de website van een oude club als de Hilversumse staat nadrukkelijk vermeld dat je natuurlijk ook welkom bent met een spijkerbroek. Tijden veranderen. Als ik op de banen waar ik kom om me heen kijk zie ik alle denkbare shirts, schoenen en broeken, in alle kleuren van de regenboog bovendien. Lange sokken en korte sokken. T-shirts en kraagjes. Onopvallende kleding en schreeuwende kleuren. Traditionele golfkleding en moderne vrijetijdskleding. Tijden veranderen.
Laatst zat ik in afwachting van een interview ruim een half uur naast de tee van hole 1 op de Rosendaelsche, vastbesloten om op deze klassieke baan de rode broeken op herenochted te turven. Alles wat ik hiervoor beschreef trok in veelvoud voorbij en ik zag precies één broek die in het kleurenspectrum ergens in de rode hoek zat. Een broek die de drager zich dus, uit symboolpolitiek, van de kont moet laten kletsen.
Is er nou niemand die bedenkt dat je op deze manier, om golf toegankelijker te maken, zelf juist intolerant doet naar bepaald deel van je achterban? Hoe rijmt zich dat met de eerder dit jaar gelanceerde campagne 'welcome to the club' waar deze actie onderdeel van uitmaakt?
Iedereen zou zich welkom moeten voelen op de golfbaan. Dat is een volkomen gerechtvaardigd uitgangspunt. Iemand geen toegang verschaffen tot de baan omdat een rokje te kort is of een kraagje ontbreekt vinden we niet van deze tijd. Dat zou deze leuk bedoelde actie ook niet moeten zijn.
Van 1 tot en met 4 maart 2027 speelt Team NL mee in de International Garda Hotel San Vigilio Press Cup aan het Gardameer. Wil je mee? Geef je dan vóór 14 november bij mij op.
Pamela Sturhoofd is de winnaar van de Golfpersprijs 2026, met haar verhaal over Oekraïense oorlogsveteranen in Golfers Magazine.
De uitslag van de ZVM Masters op De Goyer: wie pakte de eindzege in categorie A, categorie B en het sponsorklassement?
De jury heeft drie genomineerden gekozen voor de Golfpersprijs 2026: Foeke Collet, Pamela Sturhoofd en Natasja Weber.
Tijdens de laatste NVGJ major van dit jaar, op de mooie Hooge Graven in Ommen, zijn de kaarten geschud en de finalisten voor de finale op De Goyer bekend geworden. Dankzij (uitzonderlijk) goede scores en en bonuspunten steeg Anton Kuijntjes naar de vierde plaats in de ranking van A, en Hannie Verhoeven sprong in B van royaal buiten de top 8 (plaats dertien) naar een keurige zesde plek. Door afmeldingen gaat zij als nummer vier de baan in, tegen de nummer drie Elaine. Helaas zijn er in B zoveel afmeldingen dat er slechts zes finalisten zijn, en dat is dan nog dankzij een extra speler van buiten de top 8 (nr 10), Paul Boehle. Roland Reinders, nu 1, is met vakantie. Harald, lange tijd de nr 1 is al geruime tijd uitgeschakeld dor een hernia. Andere kandidaten zoals Ron Peereboom Voller en Olga Commandeur kunnen door diverse omstandigheden niet aanwezig zijn. Jammer. De indeling ziet er nu als volgt uit. In A: Henri van de Steen Robert Elsing Frank Huiges Anton Kuijntjes Eric Korver Marijke Brouwer Cara de Vlaming Martijn Paehlig In B: Sonja van de Rhoer Ron Buitenhuis Elaine de Boer Hannie Verhoeven Ger Laan Paul Boehle Telling in de finale Alle Order of Merit punten vervallen voor de finale. De eindstand bepaalt echter wel met hoeveel punten, ‘startkapitaal’, de finalisten de baan in aan: 250 voor de nr 1, 200 voor nr 2, 175 voor nr 3, etc, tot 50 punten voor de nr 8. Op basis van het aantal stableford punten dat zij in de finale halen,krijgen zij opnieuw punten toebedeeld: 330 (250+80 bonus) voor nr 1, 270 (200+70 bonus) voor nr 2, 235 (175+60) voor nr 3, enz. Het totaal wordt bepaald door het startkapitaal en het bij elkaar gespeelde aantal punten op de finale. Ingewikkeld? Zeker. Maar de wedstrijdcommissie schijnt het te snappen. ZVM Order of Merit 2027 Overigens tellen alle stableford punten van de finale, van zowel de finalisten als de andere deelnemers op de Goyer, weer mee voor de volgende ZVM Order of Merit van 2027.
Nog één wedstrijd, en dan is het klaar. Maandag 26 oktober speelt de NVGJ op de Hooge Graven in Arriën de 5e Christiane Trophy, de laatste major van het seizoen. Daarna gaat de streep onder de drie Order of Merits en weten we wie er op 2 november op de Goyer in Eemnes de Masters spelen.