Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
15.06.2022
Als kind van de grote stad en als naïef beoefenaar van de golfsport had de schrijver dezes nooit nagedacht over het gras waarop hij speelde.
Ja natuurlijk, hij zag wel dat de green er anders uitzag dan de fairway en dat de rough het groen was waar je niet moest komen, maar dat er achter de ligging van een en ander een wereld van wetenschap, volharding en ondernemerschap schuil gaat was hem ontgaan. Voor hem was het gras hooguit te nat, te kaal of te hoog. Hoe sullig en onwetend voelde hij zich dan ook toen hij namens de NVGJ een rondleiding kreeg door het laboratorium en de bedrijfshallen van onze trouwe sponsor Barenbrug te Nijmegen.
Barenbrug is dé internationale marktleider op het gebied van graszaden, waarmee niet alleen de veehouderij en paardenhouderij beter floreren, maar parken, campings, privé- gazons, schaduwplekken, sportvelden, ja zelf bermen langs onze wegen ook een beter aanzien krijgen. Al die bestemmingen, zo leerde hij van de geduldig docerende verkoopleider Jan van den Boom, zijn onderhevig aan verschillend gebruik met een eigen intensiteit en daar is de ontwikkeling en implementatie van zaden in detail op afgestemd. Een grassoort van betekenis kweken duurt al gauw vijftien jaar. Barenbrug zorgt er wereldwijd voor dat veeteeltbedrijven rendabeler zijn, dat het in parken, op campings en festivalterreinen prettiger toeven is, dat sportvelden beter bespeelbaar zijn en privétuinen er mooier bijliggen.
Familiebedrijf
Jan van den Boom verkeert al jaren in het hart van dit oer-Hollandse familiebedrijf. Hij begint zijn verhaal met het mission statement van Barenbrug. Natuurlijk is het een commercieel bedrijf dat winst wil maken, maar het gedachtengoed van founding father Joseph Barenbrug staat nog altijd voorop. Joseph bedacht 115 jaar geleden dat er een wereld aan mogelijkheden lag om aparte grassoorten te ontwikkelen voor verschillende doeleinden in verschillende klimaten. De wereld kon er een beetje mooier mee worden. Het werd intussen ook serieuze business. Zijn zonen Joop en Bert traden in zijn voetsporen en hun nakomelingen Frank en Bastiaan staan nu aan het roer. Die maken mogelijk plaats voor weer een generatie, maar die zijn nog in de pubertijd, dus daar kan niks met zekerheid over gezegd worden.
De Barenbrug Groep is met achttien vestigingen hier, in de VS, de UK en verkooppunten over de hele aardbol al jaren wereldleider. Waar je ook komt, als je een zak graszaad koopt bij een tuincentrum of aanverwant bedrijf, kun je er haast donder opzeggen dat er Barenbrug op staat. In 2004 ontving Barenbrug het predicaat Koninklijk.
Betredingstolerantie
Met het product “Resilient Blue Grass Technology” won Barenbrug de Innovatieprijs Sportaccommodaties 2021. Een gezamenlijke onderscheiding van sportclubs, gemeenten, NOC*NSF en de Vakbeurs Sportaccommodaties. In het juryrapport werd de veerkracht bejubeld bij langdurige droogte, hitte, extreme regenval en bestendigheid tegen ziekte. Allemaal factoren die fataal kunnen zijn en greenkeepers hoofdbrekens bezorgen. Een heerlijke kwalificatie daarbij: “betredingstolerantie”. Die kan je ook zomaar gebruiken wanneer je niet graag ziet dat bepaalde lieden naar jouw woning komen. Het betrof overigens alweer hun derde innovatieprijs.
Zo’n beetje alle voetbalstadions waar EK’s en WK’s zijn of worden gehouden zijn klant en dat geldt ook voor golfcourses als St. Andrews, The Dutch, The International, banen met de Ryder Cup als strijdtoneel en ga zo maar door. Onlangs, op de 32 ste Barenbrug Golfdag voor professionals in het gras, roemden de greenkeepers van de Ryder Cup 2018 en die van de komende in 2023, het maatwerk van Barenbrug. Juist nu weerscenario’s alle kanten opwaaien en golfbanen steeds vaker gortdroog zijn of juist weer kletsnat. Daar gaan ook nog eens mensenmassa’s overheen. De tee, de fairway, de rough en de green hebben hun eigen graszaadmengsels nodig en daarbij behorend onderhoud.
Grascouveuse
Ter illustratie laat Jan van den Boom broeikassen, gespecialiseerde microscopen en allerlei andere hightech installaties zien en iets dat eruit ziet als een grascouveuse. Het is allermaal 24/7 in bedrijf en tientallen specialisten zijn op verscheidene onderdelen aan het testen, testen en nog eens testen. Verkeerd ontwikkelde zaden worden als kaf van het koren met de hand gescheiden door supergeconcentreerde medewerkers. Jan doceert nu nog wat geduldiger, maar deze alfa duizelt het. Hoe moet hij hier straks een stukje over schrijven?
De afronding biedt meer houvast. Is Jan zelf een gepassioneerd golfer? En waarom sponsort een multinational zo’n bescheiden clubje als de NVGJ? Jan kan daar kort over zijn. Ja, hij is dol op golf en speelt wanner het maar kan. Met Madelon Barenbrug heeft de NVGJ een perfecte ambassadeur in huis en onze jaarlijkse Barenbrug Cup is een feestje om bij te wonen. En ach, dat journalistenvolkje kun je maar beter te vriend houden, stelt hij niet zonder ironie . Zelfs als je wereldleider bent.
Jan van Galen
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut
In de matchplay moest ik het opnemen tegen Louis. Louis had mij uitgenodigd om op Lauswolt te komen spelen. Omdat iedereen die ik sprak zei dat het een prachtige baan is, nam ik die uitnodiging maar al te graag aan. En iedereen had gelijk. Lauswolt is best een stukkie rijden, maar dan krijg je ook waar voor je moeite. Ik denk dat ik tijdens de ronde wel een keer of twaalf heb gezegd dat ik het zo’n mooie baan vond. Tot ik uiteindelijk aankondigde dat ik het nu echt niet meer ging zeggen.