Westhof vs Leunge 2&1

Meteen maar even een misverstand uit de wereld helpen: Friso Leunge is niet met pensioen! Ja, hij is in juli 67 geworden, en dus ja, hij heeft een AOW-uitkering en een pensioentje. Maar stoppen met werken? Nee, nee, nee.

Hij heeft alleen maar afscheid genomen van zijn grootste klant: het MAX Magazine van Omroep MAX. Of ik wist dat dit het grootste betaalde weekmagazine van Nederland is, met een oplage van 240.000 exemplaren? Nee, dat wist ik niet.

Is dat veel, 240.000? Ook dat wist ik niet. Het Veronica Magazine, waar Friso eerder voor werkte, had ooit, in de glorietijd (rond 2000) een oplage van zo'n 1,2 miljoen, vertelde hij. Dat waren andere tijden... De digitale wereld was nog maar net in ontwikkeling. Het Veronicablad bestaat trouwens nog steeds, nu als Veronica Superguide, met een oplage van ietsje onder de 100.000.

De tijd die Friso tot 1 juli van dit jaar besteedde aan het MAX Magazine gebruikt hij nu voor nieuwe dingen. Zoals het schrijven van zijn tweede boek, wederom een thriller. 

De plot voor dit boek heeft hij al van a tot z bedacht, maar of het boek ook zo geschreven wordt? "Het kan maar zo zijn dat ik gaandeweg het schrijven weer andere dingen bedenk", vertelt hij op het terras van Golfclub Lauswolt in Beetsterzwaag, met mooi uitzicht op de fairway en - in de verte - de green van de eerste hole. 

Wat wel vast staat is dat het in zijn tweede thriller draait om een moord rond het oude paleis 't Loo, waar everzwijnen door de bossen dolen (en door plezierjagers van koninklijke bloede worden afgeschoten). Of er verband is tussen het een (een moord) en het ander (het afschieten van everzwijnen) werd me niet duidelijk. Ik vroeg niet door. Nog even geduld, dacht ik, want de planning is dat het boek in 2026 wordt uitgegeven. "Ik moet het eind dit jaar af hebben", zei Friso.

Hij hoopt vanzelfsprekend op leuke verkoopcijfers, maar een bestseller? Dat wordt lastig, erkent hij. Topverkopen zijn slechts weggelegd voor erkende namen als Esther Verhoef en Suzanne Vermeer. Maar wellicht kunnen de goede kritieken op zijn eerste boek een positieve bijdrage leveren. Dat boek kreeg vier sterren in de thrillergids en werd genomineerd voor de Gouden Strop.

Terug naar het golf nu. Friso was van Hilversum naar Friesland gereden om mij als wedstrijdleider van de Mr. Glow matchplay uit de brand te helpen. Hoe dat zit? Voor de herkansersronde had ik vijftien aanmeldingen, precies eentje te weinig voor een volledig bezette achtste finale. Het kostte me gelukkig weinig moeite om Friso over te halen.

Hem verslaan zou meer inspanning vragen, vreesde ik. Aanvankelijk was ik optimistisch gestemd over een voor mij goed resultaat, want Friso had het laatste jaar allesbehalve een 'trackrecord' om jaloers op te worden. Een paar keer 'no return', zag ik, en de keren dat hij wel met een score op de uitslagenlijst stond vermeld, hield het qua punten met halverwege de twintig wel op.

Maar uitgerekend afgelopen maandag, op de Zaanse Golfclub was, er sprake van een onvervalste comeback. Friso won in de A-categorie! Het was het resultaat van een serie golflessen, stug volhouden, blijven oefenen, nooit opgeven - in de overtuiging dat het tij ooit zou keren.

Zijn wederopstanding deed me nog net niet trillen van de zenuwen, maar... ik was er niet gerust op. Enfin, ik schoot sterk uit de startblokken, met als gevolg 3 up na drie holes. Daarna liet Friso het spel zien waarmee hij op de Zaanse had gescoord; vooral zijn drives en houten waren geweldig. Nu voert het hier wat te ver om elke hole te beschrijven, maar we bleken zeer aan elkaar gewaagd. Uiteindelijk was het verschil na zestien holes slechts een, in mijn voordeel, nadat Friso zowel vijftien als zestien had gewonnen. Zou hij nu de genadeklap uitdelen? Het antwoord staat al boven dit stukje: nee, ik won zeventien en de partij was voorbij.

Na afloop filosofeerden we over een nieuw schema voor de Mr. Glow matchplay per 2026, waarbij (enkele of de beste) verliezers uit de eerste ronde later alsnog kunnen instromen in het 'hoofdtoernooi', zodat herkansing ook echt een nieuwe kans op de eindzege is. Zoals recent de voetbalsters van Engeland, die het allereerste potje verloren, maar toch Europees kampioen werden. Precies zoals - in 1988 - het Nederlands mannenelftal overkwam in Duitsland. Op voorspraak van VPRO-Zomergast Simon Kuper waren zondag jl. nog beelden te zien van de voor Nederland zo succesvol verlopen halve finale, tegen (toen nog) West-Duitsland.

Ik dwaal af. We spraken af dat Friso een voorstel voor zo'n nieuw schema zal proberen uit te werken. Dat is ook zo'n "nieuw ding"  waar hij nu de tijd voor heeft.