Westhof vs Van de Rhoer 4&2

"Spelen we bij jou op de Veluwse of kom je naar Lauswolt?" appte Louis nadat bekend was geworden dat er een tussenronde aan de Mr. Glow Matchplay was toegevoegd.

Ik had Louis eerder al eens op mijn homecourse verslagen en vond het daarom niet meer dan eerlijk om af te reizen naar het Hoge Noorden, naar de voor mij nog onbekende baan van Lauswolt. Zeker nadat ik op de website van de golfclub de volgende wervende tekst had gelezen:

"Wat maakt onze golfbaan zo uniek? Is het de altijd intimiderende eerste afslag op de relatief smalle fairway? Is het de weldadig rustige Friese landschap, waar geen enkel verkeersgeluid te horen is? Is het de afwisseling tussen bos en open natuurgebied langs het Koningsdiep? Kom langs en ervaar het zelf."

Louis bleek een uitstekende gastheer. Al vroeg in de ochtend stuurde hij een berichtje dat hij me had aangemeld bij de receptie. Op weg van de parkeerplaats naar het clubhuis zou ik langs de driving range komen, waar ik eerst nog een gratis mandje ballen kon inslaan. Een heerlijk ontspannen begin van wat een prachtige golfdag zou worden.

We hebben allebei genoten van een gezellige ronde, met mooie en soms wat minder mooie slagen. De rust in de baan, waar alleen vogelgezang te horen is, de brede fairways, de fraai aangelegde waterpartijen en de oude bomen bezorgen je een echt vakantiegevoel.

Louis was die dag echter 'op tik'. Verre, strakke drives, goede approaches en vooral trefzekere putts maakten hem een bijzonder lastige tegenstander.

Zelf begon ik sterk, soms met een beetje geluk. Op hole 4, een par 4 over het water, dacht ik dat ik mijn tweede slag van 110 meter carry wel even zou halen. Niet dus. De bal raakte een paaltje en stuiterde terug vóór het water. Uiteindelijk lag ik alsnog in drie slagen op de green en wist ik met een keurige bogey de hole te halveren.

Na elf holes stonden we nog all square. Daarna ging bij mij helaas even het licht uit. Slechte afslagen, matige slagen in de baan en een paar putts die net niet wilden vallen. Binnen de kortste keren keek ik tegen een achterstand van vier holes aan. Gelukkig vond ik op de slotholes mijn goede gevoel weer terug.

Volgens Louis had ik qua stablefordpunten helemaal niet slecht gespeeld. Hij had die dag simpelweg een uitstekend niveau gehaald en verdiende de overwinning.

Rond zes uur kwamen we terug in het clubhuis, waar Evelien ons al zat op te wachten. Met z'n drieën sloten we de dag af met een heerlijk diner in het fraaie, vernieuwde clubhuis.

Een dag zoals iedere Mr. Glow Matchplay-dag zou moeten zijn.