Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
18.09.2024
Op 16 september speelden Pamela en ik onze matchplaywedstrijd in de verliezersronde. Pamela had de moeite genomen naar de Heelsumse af te reizen, waar ik haar voor deze middag had uitgenodigd. We waren allebei ruim op tijd om een koffietje te doen, wat in te slaan en te putten, een goede voorbereiding is het halve werk! Het weer viel mee, geen wind, niet veel zon, maar ook geen regen, lekkere temperatuur.
Bij het clubhuis en in heel Arnhem/Oosterbeek/Heelsum was veel donkerrood vlagvertoon: september is ieder jaar Airborn maand, de herdenking aan de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Het motto luidt: ‘Lest we forget’. Het weekend van 21/22 september is de grote Race to the Bridge, een grote stoet met oude oorlogsvoertuigen, wat altijd veel bezoekers trekt. Het geheel wordt dan opgeluisterd door fanfares en ook grote bagpipes groepen. Iedere keer weer een kippenvelmomentje.
We speelden Airborn en Helsum en direct al bij hole 1 hookte Pamela de bal een eind naar links. ‘Ze zijn er weer, mijn hookjes’, riep ze vertwijfeld. Ook ik loop de laatste weken te worstelen met mijn driver, dus ik sloeg af met houten 3, maar ook niet zo best. Ook hole 2 werd gehookt, waarna Pamela besloot op de volgende hole een andere club te nemen. Dat resulteerde uiteindelijk in een afslag op 18 met een ijzer 6.
Het werd 2 up voor mij waarna Pamela weer terugkwam zodat wij all square de turn ingingen.
Pamela had het lek boven en ik verzaakte gebruik te maken van mijn twaalf (12!) slagen. Aangekomen bij hole 15 stond Pamela 3 up. Het was dus zaak dat ik de 15e zou winnen, anders zou voor mij het doek vallen. De 15e was een par 3 en mijn slag was keurig voor de green. Pamela produceerde een klein hookje en daarna een verkeerd chipje. Ik legde de bal een metertje van de pin en maakte par. 2 up voor Pamela en drie te gaan en op die laatste 3 holes kreeg ik nog een slag. Als door een wonder won ik 16 en 17: all square! De beslissing zou vallen op de 18e, hoe spannend kun je het maken.
Pamela sloeg een ijzer 6 van de tee (alle houten liet ze maar in de tas vanwege de ‘hookjes’) en was kaarsrecht. Mijn afslag was super slecht en verdween na 10 meter tussen de klavertjes. Ik kon niet meer herstellen, ondanks mijn extra slag. Pamela won 18 en dus de match. Mooi gespeeld!
We hebben nog heerlijk wat gedronken en tijdens zo’n nazit leer je nog eens wat.
Spannende tijden voor Pamela. Binnenkort krijgt ze uitsluitsel of ze een documentaire kan gaan maken waarbij ze iemand 3 jaar zal volgen. Een enorme klus en ik ben reuze benieuwd naar wie dit zal zijn. Veel succes Pamela, fingers crossed dat het doorgaat!
Dankjewel voor de gezellige middag!
Veel succes in de volgende ronde tegen Sonja!
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.