Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
21.08.2022
Stippelberg - het verslag
De dag dat we op golfbaan Stippelberg spelen wordt door mij altijd direct in mijn agenda geblokt. Werk of geen werk, geblokt staat ie daar dan wekenlang. Een prachtige baan met zoveel verschillende en uitdagende holes (en bunkers), die wil je gewoon niet missen. En met Marijke als ideale gastvrouw natuurlijk!
Een aantal jaren geleden had ik de eer als eerste de MABARA-schaal te winnen, dus ik reed met een mengeling van vertrouwen en ‘druk op de schouders’ richting Bakel… Voor de zekerheid stopte ik nog een paraplu in mijn tas en een wat dikker jasje, want vanaf dinsdag 16 augustus zou het behoorlijk gaan afkoelen in Nederland en werd er zelfs regen voorspeld. Maar Bakel bleek nog niet aan afkoeling te willen denken, sterker nog de temperaturen kwamen boven de 30 graden. Mijn paraplu bleek wel ideaal om geen acute zonnesteek op te lopen!
Mijn flightgenoot Annemart was er duidelijk ook van overtuigd geweest dat de weersvoorspelling betrouwbaar was, waardoor zij elegant gekleed ging in een zwarte lange broek en bijpassende zwarte polo. Alleen al bij de aanblik kreeg ik het nog een beetje warmer… Jolanda, onze andere flightgenote was zonniger gekleed maar zij viel weer op door haar zeer hippe, blauwe gewatteerde golftas, die opmerkelijk veel weg had van een ski-jas… Op mijn vraag of ie ook waterdicht was kreeg ik het logische antwoord: “Ik zou het niet weten, vond hem vooral heel mooi!”. (En dat is ie ook!)
Terwijl ik de wedstrijd begon met 3 parren en een birdie, bleek dat Annemart zichtbaar nog moest wennen aan haar eigen clubs die na een vakantie op Aruba – waar de clubs nooit waren aangekomen – nog drie weken lang zonder haar de wereld hadden rondgereisd. Vlak voor de wedstrijd Stippelberg werden ze plotseling thuis afgeleverd. Maar het weerzien oogde nog wat onwennig. Regelmatig klonk het: ‘JA JÉÉÉZUS!’, en ik weet zeker dat er binnen de NVGJ niemand mooier “JA JÉÉÉZUS” kan roepen bij een slecht geslagen bal dan Annemart. Dat komt er namelijk zo oprecht geïrriteerd uit dat ik het gedurende de wedstrijd steeds gekker begon te vinden dat Hij/Zij maar niet naar haar leek te luisteren…
We kregen het alle drie warmer en warmer en onze gezichten kleurden roder en roder. In de verte zag ik een buggy aan komen rijden en riep verheugd: ‘Ze komen ons water brengen’! Maar tot onze grote schrik zagen we dat Fred Sochacki was opgehaald, omdat hij zich tijdens de wedstrijd plotseling niet lekker voelde. Jolanda en ik kropen vanaf dat moment nog wat vaker onder onze paraplu en Annemart drukte haar zwarte cap steeds steviger op haar hoofd. (Na afloop bleek dat Fred — zonder pet en paraplu — te veel last had gehad van de warmte maar wel zelfstandig naar huis had kunnen rijden).
Op hole 15 leken we wel drie ijlende vrouwen toen we hardop over ons eerste drankje na afloop begonnen te fantaseren: “Oh, nog even en dan neem ik een groot glas rosé”, “Of een koud biertje”. “Nee, ik begin met een heel grote Gele Peter!“ Ondanks die afleidende mijmeringen en de verzengende hitte bleef ik scoren en hielpen de gemeende complimenten van mijn flight-genoten om mijn vorm vast te houden.
Annemart brulde op hole 18 nog 1 x voluit: “JA JÉÉÉZUS” en toen wist ze zeker dat ze het Kostertje had gewonnen, Jolanda was vol vertrouwen dat ik had gewonnen en tegelijkertijd totaal verbaasd dat zij zelf ook een heel prima 30 score had weten te behalen. Uit handen van Henri kreeg ik de mooie opgepoetste MABARA-schaal en van Marijke de zak met traditionele worstenbroodjes.
Het was kortom weer een heerlijke middag in Bakel en het bleef er nog lang warm…
Pamela
Stippelberg - de uitslag
Marijke Brouwers moest op haar eigen baan De Stippelberg in de A-categorie Pamela Sturhoofd voor laten gaan. In de B scoorde Anna van Lennep weer eens goed, al maakte gast Dave Mansoor, de broer van Paul, de meeste stablefordpunten.
A-categorie plhc stbf
1. Pamela Sturhoofd 16 38
2. Marijke Brouwers 15 34
3. Jolanda Swarrt 15 30
4. Willem Schouten 11 29
5. Friso Leunge 14 23
6. Alwin de Rijke 21 20
7. Fred Sochacki NR
B-categorie
1. Dave Mansoor (gast) 37 38
2. Anna van Lennep 29 37
3. Ron Buitenhuis 21 33
4. PAUL MANSOOR 27 32
5. Henri van der Steen 19 30
6. Eric Venghaus 17 29
7. Kees Pijnappels 22 29
8. Onno Hansum 35 29
9. Hannie Verhoeven 23 26
10. Paul Boehlé 30 23
11. René Brouwer 26 20
12. Annemart van Rhee 21 19
De NVGJ won na jaren weer eens de interland tegen de Duitsers, deze keer op de baan van Landgoed Bleijenbeek in Afferden. Weliswaar met een krap verschil, van in totaal 253 punten tegen 249, de trots was er niet minder om. Nederland lijkt sinds de geweldige prestatie bij de Nations Cup in Texel, de stijgende lijn moeiteloos door te trekken. Non-playing captain Madelon nam de afschuwelijk grote beker in ontvangst. Waar andere jaren nog wel eens de slechtste twee (of de beste en de slechtste) score van de tien werden geschrapt, gebeurde dat dit jaar niet, en dat maakte net het verschil, door een score van 8 punten bij de Duitsers, waar Nederland niet lager scoorde dan een 21. De hoogste scores vielen met 31 en 35 trouwens ook aan de kant van de Duitsers, waar Sonja de meeste binnen haalde voor Nederland (30). Alle scores met ¾ handicap verrekening.
Het is 'reisleider' Hans Terol - samen met Christa Konijn van sponsor Fairway Golftravel - weer gelukt om een pareltje uit te zoeken als Surprisereis. Als Sinterklaas in Nederland is gaat de NVGJ naar Spanje. Dat pareltje is het internationaal bekende 5-sterren golfresort El Rompido, in het zuidwesten van Spanje. Een toplocatie.
Soms win je een prijs die je niet zomaar in de kast zet, maar die je echt moet beleven. Afgelopen oktober was zo'n moment op de Scherpenbergh, toen ik de eerste prijs in ontvangst mocht nemen: een compleet verzorgd rondje op de legendarische Haagsche, inclusief een uitgebreide lunch, aangeboden door Jolanda van Mr. Glow. Dinsdag 8 april, was het na lang uitkijken eindelijk zover. Een serene start in de vroege ochtend De wekker ging vroeg, maar dat was geen enkel probleem. Met een grote glimlach reed ik om 08:00 uur de oprit van de Haagsche op. Aankomen op een nog volledig verlaten golfbaan is een ervaring op zich; het voelt bijna als een goed bewaard geheim. Terwijl de eerste zonnestralen door de bomen prikten en de dauw nog glinsterde op de fairways, spotte ik een reetje, waarschijnlijk op zoek naar haar moeder. Die absolute stilte en de serene sfeer van de natuur in de vroege ochtend gaven me direct het gevoel van pure luxe. 18 holes in het paradijs Iets later ontmoette ik Jolanda, en na een hartelijk ontvangst sloegen we om 08:30 uur af. Het was alsof de wereld even stilstond; we hadden de hele baan nagenoeg voor onszelf. Spelen op de Haagsche is altijd een uitdaging, maar met de zon op ons gezicht, de perfecte staat van de greens en het fantastische gezelschap voelde elke hole als een cadeautje. We namen de tijd om te genieten van de prachtige uitzichten en het goede spel, wat deze dag echt een gouden randje gaf. Nagenieten met een glansrol voor Mr. Glow Na 18 holes vol sportiviteit en gezelligheid was het tijd voor het volgende hoogtepunt: een heerlijke lunch op het zonnige terras. Onder het genot van goed eten en mooie gesprekken lieten we de dag nog eens de revue passeren. Als kers op de taart bracht ik Jolanda na afloop nog even naar huis (en de wasstraat), waardoor niet alleen mijn humeur, maar ook mijn auto weer een complete opfrisbeurt kreeg. Mijn auto glanst weer als nooit tevoren, maar die typische Mr. Glow-glimlach? Die staat nog steeds op mijn gezicht en zal daar voorlopig ook niet verdwijnen. Jolanda, ontzettend bedankt voor de uitnodiging, de gastvrijheid en deze onvergetelijke dag op een van de mooiste banen van Nederland!
De indeling voor de Mr. Glow Matchplay staat online! Welkom bij een nieuw hoofdstuk in ons golfseizoen, waar spannende wedstrijden en sportieve uitdagingen wachten. De volledige bracket vind je nu op onze website. Zorg ervoor dat je snel contact opneemt met je tegenstander om een datum te plannen, en bekijk ook alvast wie je tegenstander in de tweede ronde kan zijn. Wij wensen alle deelnemers veel succes en plezier in deze competitie!
Er zijn golfers die de Joop van der Flier Trofee kennen als een vertrouwd ding. Iets wat ze regelmatig hebben zien staan. Iets dat ze misschien wel soms eerbiedig even aanraken en het dan weer terugzetten. Ruud Onstein bijvoorbeeld, die hem vier keer mee naar huis nam (1998, 2000, 2001 en 2009). Fred Sochacki greep hem drie jaar op rij, van 2006 tot en met 2008. Michiel Teeling driemaal (2010, 2014 en 2019). De trofee heeft zijn vaste klanten gehad. Mensen bij wie hij wist waar hij stond.
Beste NVGJ’vrienden, Anholt, 14maart 2026 Helaas heeft onze gezondheid ons beiden in de steek gelaten. Daarom zijn wij op zoek naar iemand die GolfOverDeGrens.comvan ons zou willen overnemen. De aanvragen blijven binnenkomen, dus het zou mooi zijn als we ALLES aan een opvolger kunnen overdragen tel whattsapp +49 1735743546 hartelijke groet en veel dank voor alles, wat we voor julliemochten organiseren en nog meer dank voor alle gezellige NVGJ evenementen die we met jullie mochten bijwonen. We zullen er nog lang van nagenieten! Eveline &Francesco Di Matteo