Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
03.11.2021
Sonja's 65ste kookboek!
Ons gewaardeerde lid Sonja van de Rhoer heeft met haar nieuwste kookboek ”Succesvolle Seizoensrecepten”, waarvan het eerste exemplaar afgelopen zaterdag (30-10-21) in de Amsterdamse Westergasfabriek werd overhandigd aan wijn- en wiskeykenner Rob Hoogland, een mijlpaal bereikt. Want dit is het 65e kookboek op haar naam. Bij het uitbrengen van dit boek, kreeg Sonja vanuit de NVGJ-kring een helpende hand toegereikt.
In culinaire kringen is Sonja een fenomeen. Om al haar verdiensten hier op te sommen, heeft tikker dezes niet genoeg aan de spreekwoordelijke 3.000 woorden. Dus alleen enkele hoogtepunten. Van het door Sonja jaren geleden geschreven ”Margriet Kookboek”, met bijna duizend dik bedrukte pagina’s zonder foto’s en dus een paar honderd recepten, zijn in de loop der decennia van de diverse drukken 1,4 miljoen (!) exemplaren verkocht. Daarmee mogen we dit kookboek gerust als de
”Nederlandse Culinaire Bijbel” betitelen. Ook van veel andere Kookboeken van Sonja gingen duizenden exemplaren over de toonbank. Zoals van het geinige ”Baby- en Kleuter-Kookboek”.
Buiten de schrijverij om verzorgde Sonja jarenlang een kookrubriek voor EO-radio. Waarbij vaak tijdens de uitzending live werd gekookt in de studio, zodat de luisteraars het baak-, braad-, kook-, stoof-proces (of wat er ook gebeurde in dat kleine ad-hoc keukentje in de AVRO-studio) van stap tot stap konden volgen. Daarnaast verzorgde Sonja dertig jaar een kookrubriek voor Dagblad Trouw. Daaraan kwam een paar jaar geleden een einde. Wel werd Sonja door een uitgever van kookboeken benaderd of zij nog een keer een boek met recepten wilde samenstellen, bij voorkeur met nieuwe recepten. Uiteindelijk liepen de plannen met deze uitgever in de soep (flauwer wordt het niet…). Jammer dan.
Tijdens de NVGJ-wedstrijd op De Hoge Dijk in Abcoude speelde Sonja in een flight met William Wollring. Zij deed aan William haar beklag over het Kook-boek-project dat ab ovo in de kiem was gesmoord. Sonja en William waren inmiddels op hole drie aanbeland. William legde aan Sonja het idee voor dat zij ’ns met zijn zoon Otto, van uitgeverij ’Ezowolf’, aan de keukentafel zou gaan zitten om te kijken of hij wellicht brood zag in het project. Zo gezegd, zo gedaan. Met positief gevolg.
Wijnadvies
Er werd een sponsor gevonden uit de culinaire wereld, die op voorhand zeshonderd exemplaren bestelde. Sonja kon aan de bak. Met als resultaat: een 190 pagina’s dik, prachtig vormgegeven boekwerk, getiteld “Succesvolle Seizoensrecepten”. Met bijna 100 recepten, waarvan 60 vegetarisch. Achttien Lente-gerechten, 28 Zomer-gerechten, inclusief “picknicken”…, 24 Herfst-gerechten en 26 Winter-gerechten. Bij veel van de gerechten geeft Sonja een wijnadvies. Dat is haar als dochter van een drankengroothandelaar en limonade-fabrikant wel toevertrouwd. Terecht luidt de ondertitel van “Succesvolle Seizoensrecepten” dan ook ”echt (h)eerlijk met wijdadviezen”. Over de wijnkeuze bij de diverse recepten heeft Sonja een mooie theorie. ”Wijn versterkt de smaak van een gerecht. In sommige gevallen heb ik de smaak van het gerecht zelfs iets aangepast om het nog beter te laten harmoniëren met het boeket van de wijn”. Uitaard is het boek logisch ingedeeld met op de linkerpagina een foto van het gerecht en rechts een opsomming van de ingrediënten en de bereidingswijze.
Sonja heeft het merendeel van de foto’s zelf gemaakt. Denkt u zich dus ‘ns even de hoeveelheid werk in die er gaat zitten in het bereiden van zo’n gerecht, dat over twee pagina’s wordt uitgebeeld en beschreven. En dat dus bijna honderd keer. En dan heeft Sonja ook nog tijd om regelmatig golf te spelen bij de NVGJ en competitie voor de Veluwse Golf Club.
Knoflook
Achterin het boek vermeldt een alfabetisch register de namen van alle groenten, fruit, vlees (Texelse Lamsbout, Hazenrugfilet!), vis (Roodbaarsfilet, Tonijn, Zeeduivel met pancetta), pastasoorten, enz, — van Aardbei tot Zuurkool… — , die in het boek aan bod komen. Daarachter staat op welke pagina(‘s) die (basis)ingrediënten in een of ander gerecht worden gebruikt danwel het complete gerecht vormen.
In een kookboek met ruim de helft aan vegetarische gerechten denk je dan al gauw dat sla (wordt op negen pagina’s genoemd), ei (10 keer), prei (ook 10 keer), kaas (11 keer), sjalotje (12 verwijzingen), tomaat (14 keer), rode peper (15 keer) het vaakst worden genoemd. Dus niet. Tot mijn grote genoegen krijgen de ”lekkernijen” ui (28 keer) en knoflook (30 keer) in het register de meeste verwijzingen naar een gerecht achter hun naam.
Even een persoonlijke noot: mijn vader had in de jaren vijftig en zestig een grote moestuin. Als in het najaar de uien ”van het land” kwamen, aten mijn vader, moeder en Wimpie Slimpie drie tot vier keer in de week hachee. Knoflook heb ik in de jaren ‘70 leren waarderen in Italië. Sindsdien ben ik er op gezonde wijze aan verslaafd. Vandaar de glimlach op mijn gezicht toen ik ontdekte dat ui en knoflook ook tot Sonja’s favoriete smaakversterkers behoren.
Boboti
Weet u trouwens wat ”Boboti” is? Ik tot gisteren ook niet. Maar nu wel. Want dit van oorsprong Zuid-Afrikaanse rijstgerecht is een éénpansmaaltijd, die volgens de beschrijving op pagina 130/131 zo’n 25 minuten bereidingstijd vergt. Waarna via de voorverwarmde oven het gerecht in drie kwartier tijd hapklaar op tafel komt. Wat drinken we daar bij? Citaat uit Sonja’s wijnadvies: ”Dit gerecht combineert uitstekend met de CVC van Alvi’s Drift. Deze blend van Chenin Blanc, Viognier en Chardonay sluit perfect aan bij de ingrediënten in de Fusion Bobotie. Proef de aroma’s van abrikoos en geroosterde noten, zowel in de wijn als in het gerecht”. In Huize Kromgelegen loopt tikker dezes nu reeds het water in de mond.
Nu steeds meer mensen, onder hen ook veel mannen, koken als hobby hebben, lijkt me de komst van het 65e Kookboek van Sonja van de Rhoer een welkome aanwinst voor ieders kookboekenbibliotheek. Om lekker lui door te lezen, verlekkerd naar de plaatjes te kijken, maar vooral als ”werkboek” dat je in de keuken altijd bij de hand wilt hebben. Of zoals voorwoordschrijfster Janny van der Heijden het zegt: ”Dit is een boek dat je niet alleen in je boekenkast wilt hebben staan, maar vooral op het aanrecht wilt hebben liggen”.
Willem van de Elskamp
“Succesvolle Seizoensrecepten” kost 25 euro. Is verkrijgbaar in de Kookboekenwinkel, de gewone boekhandel of on-line te bestellen via bijvoorbeeld Bol.com.
Met nog het laatste restje van een driedaagse migraine in mijn hoofd en lijf begon ik aan de wedstrijd tegen Jeroen. Geen excuus hoor maar dat uit zich meestal in een paar holes waarin ik werkelijk geen idee meer heb hoe het golfen ook alweer moet. Aldus .... ik verloor de eerste twee holes. Tja… het was niet anders. We liepen vervolgens heel gezellig door de baan en gelukkig ging mijn spel hier en daar best wel weer aardig. De baan lag er prachtig bij, de temperatuur was misschien nét iets te enthousiast hoog, maar onze humeur(tjes) leden daar gelukkig helemaal niet onder. Maar op hole 17 stond ik weer twee down. Met nog twee holes te gaan kon Jeroen de wedstrijd eigenlijk niet meer verliezen. Op de 17de, een par 3, sloeg ik helaas mijn bal, met een hele mooie slag (dat dan weer wel) de bunker in, terwijl Jeroen net buiten de green lag. Dat moet lukken dacht ik... Misschien iets té vol vertrouwen… Maar de bal eindigde over de green tegen een boom. Daarmee kwam er toch een enigszins roemloos einde aan mijn gezellige golfmiddag. Gelukkig waren er toen de pilsjes en bitterballen! Jeroen, heel veel succes met je wedstrijd tegen Sonja!
Voorafgaand aan deze wedstrijd in de verliezersronde had ik mijn huiswerk gedaan, vond ik zelf. Ik had namelijk het wedstrijdverslag van Ronald Massaut over zijn partij tegen de mij onbekende Frank Huiges gelezen. Frank slaat heeeeeeeeel ver, maar niet altijd even recht. Dat had ik goed onthouden, dus toen bij het boeken op Het Rijk van Nijmegen de lus Groesbeek Zuid opdoemde, was ik daar niet ontevreden over. Voor wie het niet weet, het Rijk van Nijmegen beschikt over 5 lussen van 9 holes, waarvan Groesbeek Zuid verreweg de moeilijkste is, want relatief smal, lang en heuvelachtig. Mijn hoop was er op gevestigd dat door die lengte ook bij Frank de driver uit de tas zou komen. En dat zijn afslag dan niet altijd even recht zou zijn. Al bij de eerste hole bleek dat Frank andere ideeën had. Het is hier niet al te breed, hoorde ik hem hardop denken en hij pakte een houtje (of hybride) uit de tas. Om vervolgens de bal alsnog links de bomen in te slaan. Lang verhaal kort: tot en met de zesde hole hield ik hem bij, daarna was het met mij gedaan. Niet eens omdat Frank zo goed speelde (een ronde van 95 slagen is niet echt goed op zijn niveau), maar vooral omdat ik het zelf aardig af liet weten. Kernwoorden van de ronde waren ‘gezellig’ en ‘sociaal’, waarbij het sociale deel voornamelijk van mij afkomstig was. Speelde Frank zijn afslag naar links, dan deed ik dat ook. Ging zijn bal naar rechts, dan ging die van mij ook die kant op. Helaas deed ik dat niet met opzet, maar het voordeel is dat je wel gezellig doorpraten op weg naar de ballen. We spraken over van alles, onder andere over zijn honkbalverleden (vandaar die lengte) en zijn liefde voor windsurfen bij Hawaii en Kaapstad, waar hij drie maanden per jaar samen met zijn gezin de Nederlandse winter ontvlucht. Een van de voordelen van Kaapstad is dat je daar ook prachtige golfbanen hebt. Ook mooi is de Tafelberg, waarvan Frank een tatoeage op een van zijn armen heeft. Er viel me trouwens nog iets op. Zowel op onze foto, als die van Frank met Ronald (7&6), maakt hij met zijn hand het shaka-teken (niet te verwarren met tsjakka!). Een Hawaïaans handgebaar, dat veel gebruikt wordt onder surfers en zoiets betekent als “relax, alles komt goed.” Precies het gebaar dat ik na zo’n afdroogpartij wel kon gebruiken. Bedankt voor een fijne middag, Frank.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.