Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
01.05.2021
Pamela Sturhoofd en haar compagnon Jessica van Tijn, samen runnen zij het in tv-documentaires gespecialiseerd productiebedrijf ’Special Eyes’, zien het als hun taak om de geschiedenissen van ”sterkte Joodse vrouwen”, die in de Tweede Wereldoorlog een belangrijke, maar soms vergeten rol speelden, aan de vergetelheid te ontrukken. Zie bijvoorbeeld de vorig jaar door Max uitgezonden documentaire over ”De kinderen van Truus”. Deze Geertruida Wijsmuller wist in WOII met de ”Kindertransporten” zo’n 10.000 Joodse kinderen uit de handen van de nazi’s te houden. Op Netflix Benelux is de documentaire over ”Truus” een hit.
Aanstaande dinsdag 4 mei, de dag van Dodenherdenking, komt op prime-time (18.55 uur NPO2) de jongste documentaire van Pamela en Jessica op de buis. Ex-Het Parool journalist Anne-Rose Bantzinger (62) geeft de kijkers in vijftig minuten een intiem inkijkje in het bij vlagen spannende en soms dramatische leven en werk van haar ouders Jetty Pearl en Cees Bantzinger.
Voor de jongere lezers: Jetty Pearl (1921 – 2013) was in WOII in bezet Nederland beroemd als ”Jetje van Radio Oranje”. Zij zong in het door Radio Oranje vanuit Londen uitgezonden ”Cabaret De Watergeus” anti-Duitse liedjes, waarin de “moffen”, Goebbels en NSB-ers werden bespot. Saillant detail: veel teksten van deze liedjes waren geschreven door filmmaker Jo Pearl, de vader van ”Jetje”, met wie zij en haar moeder aan het begin van de oorlog op curieuze wijze in Londen waren beland.
Cees Bantzinger (1914 – 1985) was in de jaren dertig een aan de Kunstacademie opgeleide illustrator/tekenaar/portrettist. Door de nood gedreven en om werk verlegen sloot Bantzinger zich aan het begin van de oorlog korte tijd aan bij de NSB.
Na de oorlog maakte hij als kunstenaar en illustrator, onder meer voor Elsevier’s Weekblad, carrière. Dat hij verliefd werd op ”Jetje van Radio Oranje” en met haar een gelukkig gezin stichtte, maakte hem voor de buitenwereld tot een geslaagde familieman. Onderwijl leefde hij altijd met de angst dat zijn NSB-verleden ooit zou uitkomen. Toen schrijver Adriaan Venema hem in 1985 inderdaad met die jeugdzonde confronteerde, zag Bantzinger geen andere uitweg dan zelfmoord.
Pamela en Jessica hebben “precies een coronajaar” gewerkt aan de documentaire, die de titel “Van het één kwam het ander” draagt. ”Gelukkig konden we alles filmen in het huis van Anne-Rose aan de Singel in Amsterdam, dat sinds de dood van haar moeder in 2013 een soort familiemuseum/documentatiecentrum is. We hoefden dus niet op reis”, vertelt Pamela.
Klein probleem was dat Anne-Rose op een kwade dag bleek te zijn besmet met het corona-virus. Pamela liet zich testen (”Want ik zat bij het interviewen wel steeds dicht bij haar”), bleek negatief en Anne-Rose knapte weer op.
Qua uitzendtijdstip is er bij deze documentaire sprake van een uniek samenloop. Vier mei is natuurlijk de dag van de Dodenherdenking; dat geeft een directe band met Radio Oranje. Verder is het op 27 mei precies honderd jaar geleden dat er in de joodse familie Pearl in Amsterdam een kleine meid werd geboren, de latere ”Jetje van Radio Oranje”.
Tijdens het komende Eurovisie Songfestival in Rotterdam mogen we verder herdenken dat Jetty Pearl in 1956 (dus precies 65 jaar geleden) namens Nederland in Lugano als allereerste deelnemer aan het allereerste Eurovisie Songfestival het liedje ”De Vogels van Holland” zong, tekst van Annie M.G. Schmidt, op muziek gezet door Cor Lemaire.
wvde
Als je opzoekt wat een bunker is, krijg je de volgende definitie: "Een golfbunker is een uitgegraven hindernis op de golfbaan die is gevuld met zand. Het doel van de bunker is om het spel te bemoeilijken." En dat is vandaag behoorlijk goed gelukt. Normaal is mijn handicap 14,2, maar vandaag was het zand mijn grootste tegenstander. Wat ik ook probeerde, de bal bleef maar in de bunker liggen. En als je dan tegen Henri speelt, die altijd netjes het midden van de fairway weet te vinden, maak je het jezelf wel erg lastig. Op hole 1 had ik een ouderwetse shank en na vier holes stond Henri al 4 up. Gelukkig heb ik het nog een beetje kunnen rekken tot hole 16, maar toen was het toch echt gedaan. Henri was vandaag simpelweg te steady en mijn spel was gewoon niet goed genoeg. Ik mag de komende maanden nog even genieten van de Joop van der Flier-Wisseltrofee, die sinds vorig jaar in mijn huiskamer pronkt, maar het verdedigen van de titel is helaas niet gelukt.
De ultrakorte samenvatting: de verliezer stond 3 up na 9, de winnaar, Christel Witteveen, hoefde na de zeventiende hole met 3&1 haar best niet meer te doen op de achttiende. Een nadere analyse leerde dat de verliezer 21 punten had na 9 holes en nog maar 9 stablefordjes kon bijschrijven op de tweede lus. Daar zal een causaal verband in gevonden kunnen worden. Bovendien speelde Christel het tweede deel zo solide als een bakstenen muur, niettemin soepel swingend, met ferme afslagen en overtuigende approaches, overduidelijk met groeiend geloof.
Op de laatst mogelijke dag voor onze 1e ronde matchplay hebben Henri en ik onze strijd geleverd. En omdat ik het verslag schrijf, weet u dat ik verloren heb. Dat had best wat voeten in de aarde: Henri heeft afgelopen maanden nogal wat fysieke malheur gehad, waaronder twee operaties waar je niet 1, 2, 3 van herstelt. Zijn arts had hem zelfs verboden eerder de golfclubs ter hand te nemen. En op de dag zelf stond ik op de Kroonprins in Vianen, terwijl Henri onderweg was naar de door hem geboekte baan de Utrechtse in Nieuwegein. Maar gelukkig waren we op tijd samen op hole 1. Ook niet onbelangrijk: onze start viel samen met de periode van ongekend warm en droog weer na enkele dagen regenbuien. Goeie timing heet dat. In de eerste lus wist ik, met 11 slagen in het voordeel, diverse malen op 1 up te komen en pas op hole 9 stond ik één puntje achter. En waar ik verwacht had vooral door het putten het lastig te zullen krijgen, was het vooral de lengte van slagen (we speelden van rood) die mij de das om deden. Henri had natuurlijk enkele maanden niet gespeeld maar kwam in de 2e lus goed op stoom. Daar kon een mazzel birdie van mij (voor de kenners: op hole 13) niets aan helpen. Onderweg en na afloop (bij en heerlijk hapje) hebben we o.a. de toenemende commercie in de sport gesproken (Henri: "het huis van de caddie van Jon Rahm staat te koop voor 14 miljoen dollar!"). Ook de LIV toestand en de 'fuzz' rond de huidige WK voetbal met toegangsprijzen van 700$ kwam aan de orde, alsook de cameravoering in het huidige voetbal. Allemaal zaken waar ikzelf geen verstand van heb, al ben ik natuurlijk stiekem wel iemand die die grenzen tussen journalistiek en commercie heeft opgezocht. Dat mocht de pret niet drukken (het was werkelijk een heerlijke ronde). De liefde voor de sport blijkt dan wel weer uit het verlangen na afloop de 2e helft van het promotie/degradatie-duel Willem II – Volendam te gaan bekijken. Jammer voor de Brabanders (2-1 verloren). Duimen voor zaterdag Henri! En succes in de volgende ronde.
Het Nederlands Golfmuseum in Bleijenbeek bestaat tien jaar. Om dit te vieren wordt er op 28 mei een boek gepresenteerd. Het bestuur van het museum nodigt u van harte uit om hierbij aanwezig te zijn. Ze stuurden het volgende persbericht. Tien jaar geleden, om precies te zijn op 22 april 2016, opende het Nederlands Golfmuseum haar deuren. Tien jaar alweer, wat vliegt de tijd en wat is er in die tijd veel gebeurd. Aanleiding was het eerder in paviljoen Bleijenbeek gehouden symposium “De bakermat van golf”, waar Prof. Dr. Heiner Gillmeister uit Duitsland en de Nederlandse golfhistoricus Robin Bargmann over dit onderwerp discussieerden. Natuurlijk bleef de vraag waar deze bakermat zich bevindt onbeantwoord, maar het symposium was wel de directe aanleiding tot het ontstaan van het golfmuseum. Het Nederlands Golfmuseum werd geopend door “Mister Golf” Robbie van Erven Dorens en de bekende Nederlandse golfpro Jan Dorrestein. Op een zonovergoten dag werden de aanwezigen met koetsen en oldtimers naar de Par 3/4 baan van Landgoed Bleijenbeek gebracht, waar men een indrukwekkende demonstratie kreeg van het hickory golf van begin vorige eeuw. Ter ere van het 10-jarig jubileum heeft het bestuur van het Nederlands Golfmuseum een boek uitgebracht waarin de verschillende fases van de ontwikkeling van het golfmuseum worden weergegeven en waarin de tien aanvangsjaren worden beschreven. Niet alleen in tekst, maar rijkelijk gevuld met foto’s die bij velen ongetwijfeld herinneringen oproepen. Het bestuur nodigt u van harte uit voor de feestelijke presentatie van dit eerste jubileumboek. De presentatie vindt plaats in een van de vergaderzalen van Paviljoen Bleijenbeek in Afferden Noord-Limburg, waar ook het Nederlands Golfmuseum is gehuisvest. Wij zouden het bijzonder op prijs stellen u te mogen begroeten. Het programma ziet er als volgt uit: 14.30 uur Ontvangst 15.00 uur Opening door John Ott, voorzitter Nederlands Golfmuseum 15.30 uur Toelichting jubileumboek door de auteur Ferd Vrijmoed 15.50 uur Signering en uitreiking eerste exemplaar aan Dirk-Jan Vink 15.55 uur Dirk-Jan Vink, eigenaar Golfbaan Landgoed Bleijenbeek 16.05 uur Slotwoord door John Ott 16.15 uur Borrel en uitreiking boeken 17.30 uur Einde bijeenkomst Aanmelding We vernemen graag of u op deze dag aanwezig zult zijn. Aan- en afmelding graag per e-mail aan jfott@planet.nl
Ja, als René Brouwer dit stukje had mogen schrijven na zijn 2&1 overwinning op ondergetekende Friso Leunge, was de kop natuurlijk ‘Zege op Zeegersloot’ geweest. Maar omdat iemand bij de NVGJ het ooit wel een leuk idee heeft gevonden om de verliezer een stukje te laten schrijven, is dit de kop geworden. Om met wat positieve zaken te beginnen: wegens groot onderhoud van de Goyer waren René en ik uitgeweken naar zijn homecourse: Zeegersloot.
Het kostte wat moeite om een geschikte datum te vinden, maar vrijdagmiddag 14 mei speelden Elaine en ik onze matchplaywedstrijd op de Veluwse Golf Club, de thuisbaan van Elaine. De wedstrijd was vooral gezellig en tussen de slagen door spraken we uitgebreid over ons werk en inmiddels volwassen kinderen. De enige reden dat de conversatie soms stokte was dat ik geregeld van een belendende fairway mijn afgezwaaide drive een vervolg moest geven.