Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
18.05.2021
Maandag 03 mei was Andy Houtkamp en Milanda Houtkamp het gastkoppel van de eerste ViaZorgcoachgolfdag voor de NVGJ op Golfresidentie Dronten. Nu twee weken later staat het sympathieke stel ons weer op te wachten voor een uitgestelde matchplay-wedstrijd. Ik ben in gezelschap van Hans Botman, die graag als chauffeur optreedt, als hij ook mag meespelen. Andy en Milanda hebben alles weer perfect georganiseerd. Alleen het verloop van de wedstrijd laat zich niet vooraf regelen.
Hans had nog even overwogen in een witte overall te komen, met mijn naam op zijn rug. Als een Augusta-caddie. Maar voor die vorm van intimidatie zou Andy niet gevoelig zijn. Bovendien had mijn NVGJ-golfmaatje dan achttien holes de tas moeten dragen.
De rit naar Dronten (volgens Andy, waar ook vandaan in Nederland, nooit langer dan 25 minuten) was al vermoeiend genoeg. Clusterbuien, rukwinden en spontaan invallende duisternis, zorgden voor een slopende autorit van bijna twee uur. Eenmaal in Dronten klaarde het op. Inktzwarte wolkenmassa’s trokken de ganse dag als slagschepen rond Flevoland, maar hier bleef het droog en aangenaam.
De ontvangst was bij Andy en Milanda thuis. Ze ruilden al weer anderhalf jaar geleden hun nieuwbouwwoning in Haarlemmermeer in voor een luxe bungalow op de zeebodem in het nieuwe land. Op nog geen driverafstand van de golfbaan. De wijk telt zo’n slordige 2000 bewoners en bijna de helft beoefent de edele balsport. Net als veel buren heeft Andy de trolley achter de fiets hangen. De straat uit, de bocht om en je staat op de tee van hole 1. Hij mag zich als bewoner mede-eigenaar van een golfbaan noemen. Daar kunnen weinig NVGJ’ers zich op laten voorstaan.
Andy voelt zich thuis in Dronten. Er is een buurgolfapp, iedereen zwaait naar elkaar en voor het clubblad Fore schrijft hij een vaste column. Wie zijn huis bezoekt, begrijpt wel waarom hij het er naar zijn zin heeft. Naast het overdekte terras ligt het zwembad, waarvan de waterkwaliteit en temperatuur via een app op zijn telefoon kunnen worden bewaakt en beïnvloed. Het water is vandaag 24 graden. Een lokale aannemer heeft in een hoek van het perceel een houten gebouwtje neergezet, van waaruit Milanda haar zorgbedrijf bestiert. Als ze het ‘zoomen’ zat is, neemt ze een duik om haar gedachten te verzetten.
Er moet nog worden gegolfd, dus na de cappuccino met vlaai en slagroom begeven we ons naar de baan. Local knowledge hoeft niet altijd een voordeel te zijn. Andy kent de gevaren en weet vooral waar de bal niet moet zijn. Niet sturen, vooral soepel swingen, is zijn voornemen. Dan blijkt de onbevangenheid van de gastspeler vooral voordelen op te leveren. Temeer daar de baan anders speelt dan normaal. Sommige fairways zijn zwaar geprikt, andere gaan schuil onder een laag nat zand. De bewerkte greens maken ook het putten extra lastig. Andy is misschien wel te gretig en dat jeugdig enthousiasme leidt tot menig afzwaaier.
Op de turn is het nog all square, maar de tweede negen wordt een martelgang voor de gastheer. De sfeer lijdt er niet onder. De belangstelling bij zijn tegenspeler voor alles dat groeit en bloeit is hem bekend, dus vertelt hij onderweg bevlogen over zijn natuurwaarnemingen op de Residentie; sperwers, buizerds en zelfs de visarend. Andy heeft ze allemaal gespot. Hij houdt zelf even de pas in en zegt op fluistertoon: hoor, een koekoek!
Als hij vijf holes achter elkaar moet geven, is de wedstrijd op de 14e afgelopen. Jammer, wat golf betreft heeft Andy zijn dag niet. De ambities zijn er wel. Als het even kan wil hij nog dit jaar een plek in de A-categorie veroveren. De eerstvolgende wedstrijd op Kralingen moet hij helaas aan zich voorbij laten gaan: ’s Avonds naar Feyenoord-Sparta en voorafgaand ’s middags verplicht naar de teststraat om dit seizoen voor de tiende keer te laten vaststellen dat hij geen covid-virus onder de leden heeft.
Nu eerst terug naar huis, waar Andy zijn kookkunsten demonstreert en ons op een ‘penne-special’ trakteert. Een smakelijk pastagerecht volgens eigen recept bereid. Koken is ‘sinds corona’ een nieuwe hobby. We sluiten een mooie dag af, perfect verzorgd. Bedankt Andy. Voor de greenfees, de drankjes, het eten, de mooie verhalen en de overwinning.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.
Toen ik zag dat ik tegen Sonja moest spelen, dacht ik meteen: 'dat wordt geen eenvoudige wedstrijd'. Sonja speelt altijd constant. Ze slaat misschien niet de langste ballen, maar ze gaan wel opvallend vaak recht. En dat is uiteindelijk een hele effectieve combinatie. We wilden graag ergens halverwege Amsterdam en Apeldoorn afspreken en kwamen zo uit bij De Hoge Kleij. En wat waren we daar welkom! Bovendien: ach, ach, ach... wat ligt die baan er schitterend bij. Echt zo'n baan waarbij je bijna vergeet dat je ook nog moet golfen. We gingen mooi op tijd de baan in. Het was droog, er stond een stevige wind en boven ons hing zo'n prachtige Hollandse lucht waarvan je denkt: dit is óf een ansichtkaart óf over tien minuten krijgen we een hoosbui (maar die ging mooi langs ons heen). Sonja kreeg negen slagen mee, waarvan vijf al op de eerste negen holes. En als je eigen vorm dan besluit een vrije dag op te nemen, sta je voor je het weet achter. Om eerlijk te zijn had ik mijn volledige voorraad goede slagen de dag ervoor al opgebruikt. Toen speelde ik een dagresultaat van 9,6, terwijl twee dagen ervoor nog een 20,3 speelde. Mijn golfspel blijkt dus ongeveer net zo voorspelbaar als het Nederlandse weer. En als je het dan opneemt tegen Sonja, die gewoon onverstoorbaar doorgaat met rechtdoor slaan, dan wordt het een lastig verhaal. Maar eerlijk is eerlijk: spelen op De Hoge Kleij maakte alles goed. Wat een cadeautje om daar te mogen lopen. Sonja, dank je wel voor de gezellige ronde en heel veel succes met de volgende!
Het WK voetbal 2026 is het podium waar ’s werelds besten samenkomen, waar intensiteit, druk en prestaties hun hoogtepunt bereiken. Elke pass, tackle en goal is afhankelijk van één essentiële basis: een speelveld dat alles aankan. Naarmate voetbal sneller en veeleisender wordt, is veerkracht uitgegroeid tot de bepalende eigenschap van topspeelvelden. Tijdens internationale toernooien levert Barenbrug keer op keer precies dat: grastechnologieën die sneller herstellen, sterker blijven en presteren onder druk. Veerkracht in actie: van innovatie tot het wereldpodium Met het oog op de volgende generatie toernooien is veerkracht belangrijker dan ooit. Een hoge wedstrijdintensiteit, wisselende klimaten en multifunctioneel gebruik van stadions vragen om gras dat niet alleen overleeft, maar actief herstelt en blijft presteren. Dat is waar Resilient Blue® grastechnologie het verschil maakt. Tijdens het WK voetbal 2026 worden o.a. in Toronto wedstrijden gespeeld op velden waarin essentiële componenten van deze geavanceerde technologie zijn verwerkt. Resilient Blue® is ontworpen voor uitzonderlijke slijtvastheid en veerkrachtige prestaties en vertegenwoordigt de volgende stap in natuurlijke grasinnovatie. In combinatie met de HGT®‑grastechnologie (exclusief voor de VS) laat Resilient Blue® zien hoe Barenbrug innovatie nu al de toekomst van het voetbal vormgeeft, en ervoor zorgt dat het speelveld, zelfs onder extreme belasting, consistent blijft en er visueel perfect bij ligt. Resilient Blue® bestaat uit grassen die uitblinken in veerkracht. Speciaal ontwikkelde resilient Kentucky bluegrass (veerkrachtige veldbeemd) planten vormen het fundament. De Resilient Blue® graszaden zijn behandeld met Yellow Jacket Water Manager. De unieke Yellow Jacket Water Manager zaadbehandeling zorgt voor een optimale vochthuishouding rondom het zaadje, zodat graszaden succesvol kiemen en jonge kwetsbare planten zich stressvrij ontwikkelen tot een gezonde vitale grasmat. Zo vormt de Resilient Blue® technologie een veerkrachtig fundament en is de grasmat voorbereid voor extremen in de toekomst! Een erfenis van prestaties onder druk Barenbrug ondersteunt al jarenlang met trots de grootste voetbaltoernooien ter wereld met innovatieve grasoplossingen die presteren wanneer het er echt toe doet. Tijdens het WK 2010 in Zuid‑Afrika werd de SOS®‑grastechnologie ingezet om speelvelden op het laatste moment te herstellen, met een uitstekende bespeelbaarheid ondanks de uitdagende omstandigheden. De RPR®‑grastechnologie zorgde vervolgens voor sterke en betrouwbare velden tijdens het EK 2012 in Polen en Oekraïne, het WK 2014 in Brazilië, het EK 2016 in Frankrijk, het WK 2018 in Rusland en het EK 2024 in Duitsland. Keer op keer hebben de innovatieve technologieën van Barenbrug bewezen dat zij uiteenlopende klimatologische uitdagingen aankunnen, en zelfs overtreffen. Engels raaigras met horizontale uitlopers dat ijzersterk en zelfherstellend is, dat is RPR®. De horizontale uitlopers worden ook wel determinate stolons genoemd. Dit mengsel is het eerste Engels raaigras met dit bijzondere eigenschap. RPR® is geschikt voor de meest extreme betreding en behoudt dan toch zijn sterkte en goede looks. Het heeft een hoge betredingstolerantie en is daarmee uitermate goed geschikt voor sportdoeleinden. Klaar voor de toekomst van voetbal Terwijl het voetbal zijn grenzen blijft verleggen, moeten ook de speelvelden mee evolueren. Door voortdurende investeringen in onderzoek en innovatie blijft Barenbrug vooroplopen in de ontwikkeling van grastechnologieën die inspelen op de eisen van toekomstige toernooien. Van trainingsvelden tot iconische stadions: de oplossingen van Barenbrug helpen een nieuwe standaard te zetten, waarin veerkracht geen voordeel meer is, maar een absolute noodzaak. Passie voor perfectie Achter elk onvergetelijk WK‑moment ligt een veld dat foutloos presteert. De toewijding van Barenbrug aan kwaliteit, innovatie en veerkracht stelt spelers in staat zich te focussen op wat écht telt: het spel. Terwijl de wereld toekijkt, is Barenbrug er, en ondersteunt de wedstrijd vanaf de basis.
Als je opzoekt wat een bunker is, krijg je de volgende definitie: "Een golfbunker is een uitgegraven hindernis op de golfbaan die is gevuld met zand. Het doel van de bunker is om het spel te bemoeilijken." En dat is vandaag behoorlijk goed gelukt. Normaal is mijn handicap 14,2, maar vandaag was het zand mijn grootste tegenstander. Wat ik ook probeerde, de bal bleef maar in de bunker liggen. En als je dan tegen Henri speelt, die altijd netjes het midden van de fairway weet te vinden, maak je het jezelf wel erg lastig. Op hole 1 had ik een ouderwetse shank en na vier holes stond Henri al 4 up. Gelukkig heb ik het nog een beetje kunnen rekken tot hole 16, maar toen was het toch echt gedaan. Henri was vandaag simpelweg te steady en mijn spel was gewoon niet goed genoeg. Ik mag de komende maanden nog even genieten van de Joop van der Flier-Wisseltrofee, die sinds vorig jaar in mijn huiskamer pronkt, maar het verdedigen van de titel is helaas niet gelukt.