gtag('consent', 'update', {'ad_user_data': 'granted','ad_personalization': 'granted','ad_storage': 'granted','analytics_storage': 'granted' });

Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten

Order of merit
Categorie A Categorie B Sponsoren
Order of merit

Categorie A

Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.15.19
1 Henri van der Steen ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐
2720 uit 7
Robert Elsing
2 Robert Elsing
2640 uit 7
DSC00440 2
3 Frank Huiges
2570 uit 7
pasfotoeric
4 Eric Korver
2540 uit 7
20221208-MVB_7064
5 Anton Kuijntjes ⭐
2390 uit 7
Ronald Speijer
6 Martijn Paehlig ⭐⭐
2360 uit 7
www.hetfotoatelier-laarbeek.nl--7(1)
7 Marijke Brouwers ⭐
2340 uit 7
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.07.18
8 Cara de Vlaming
2300 uit 7
Volledige uitslag
Order of merit

Categorie B

Harald Taylor
1 Harald Taylor ⭐
2640 uit 7
Roland Reinders profiel
2 Roland Reinders
2620 uit 7
pasfotoronbuitenhuis
3 Ron Buitenhuis
2580 uit 7
sonjapasfoto
4 Sonja van de Rhoer ⭐⭐
2560 uit 7
elainepas
5 Elaine de Boer
2450 uit 7
ronpasfoto
6 Ron Peereboom Voller ⭐
2430 uit 7
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.08.46
7 Olga Commandeur
2420 uit 7
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.11.56
8 Ger Laan ⭐
2390 uit 7
Volledige uitslag
Order of merit

Sponsoren

Schermafbeelding 2023-11-01 om 17.07.34
1 Eric Venghaus
1120 uit 3
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.07.06
2 Alwin de Rijke
1100 uit 3
Karin Mulder
3 Karin Mulder
1030 uit 3
Jolanda
4 Jolanda Swart
1000 uit 3
Kick
5 Kick Willemse
720 uit 3
6 George Taylor
590 uit 3
Schermafbeelding 2023-11-01 om 17.05.39
7 Bart Bruin
270 uit 3
Schermafbeelding 2023-11-01 om 17.16.32
8 Jan van den Boom
260 uit 3
Volledige uitslag
Order of merit

Categorie A

Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.15.19
1 Henri van der Steen ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐
2720 uit 7
Robert Elsing
2 Robert Elsing
2640 uit 7
DSC00440 2
3 Frank Huiges
2570 uit 7
pasfotoeric
4 Eric Korver
2540 uit 7
20221208-MVB_7064
5 Anton Kuijntjes ⭐
2390 uit 7
Ronald Speijer
6 Martijn Paehlig ⭐⭐
2360 uit 7
www.hetfotoatelier-laarbeek.nl--7(1)
7 Marijke Brouwers ⭐
2340 uit 7
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.07.18
8 Cara de Vlaming
2300 uit 7
Volledige uitslag
Order of merit

Categorie B

Harald Taylor
1 Harald Taylor ⭐
2640 uit 7
Roland Reinders profiel
2 Roland Reinders
2620 uit 7
pasfotoronbuitenhuis
3 Ron Buitenhuis
2580 uit 7
sonjapasfoto
4 Sonja van de Rhoer ⭐⭐
2560 uit 7
elainepas
5 Elaine de Boer
2450 uit 7
ronpasfoto
6 Ron Peereboom Voller ⭐
2430 uit 7
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.08.46
7 Olga Commandeur
2420 uit 7
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.11.56
8 Ger Laan ⭐
2390 uit 7
Volledige uitslag
Order of merit

Sponsoren

Schermafbeelding 2023-11-01 om 17.07.34
1 Eric Venghaus
1120 uit 3
Schermafbeelding 2023-10-31 om 23.07.06
2 Alwin de Rijke
1100 uit 3
Karin Mulder
3 Karin Mulder
1030 uit 3
Jolanda
4 Jolanda Swart
1000 uit 3
Kick
5 Kick Willemse
720 uit 3
6 George Taylor
590 uit 3
Schermafbeelding 2023-11-01 om 17.05.39
7 Bart Bruin
270 uit 3
Schermafbeelding 2023-11-01 om 17.16.32
8 Jan van den Boom
260 uit 3
Volledige uitslag
!

#8 Ruud van Breugel: Links!

03.07.2020 Ruud van Breugel RuudVanBreugel-08

In mijn vroege jeugd bestonden vakanties uit logeren bij opa en oma in Boxtel of verveeld rondhangen rondom het huis (favoriete antwoord van moeder als mensen vroegen of we nog op vakantie gingen ‘rundumhause’). 1973 was het tweede jaar dat ik samen met vrienden op vakantie ging in Zeeland. Weekje kamperen in Domburg. 

We hadden lange haren, waren extreem links en bovenal opstandig tegen alles wat establishment was (Trump avant la lettre!). Na een paar dagen ontdekten we dat op weg naar het dorp met café, bierstube, disco en terras, links van ons tussen de duinen een golfbaan lag. Natuurlijk wilden we onze afkeer van deze kakkineuze sport niet voor ons houden. Standaard maakten we grappen of beschimpten we bij het langsfietsen de in geruite broeken en/of overdadige outfits spelende VG (vastgeroeste) upper class.

Hoe kan het in het leven toch verkeren! 

Ik kan mij niet herinneren dat ik na Domburg ooit nog een moment aan golf heb gedacht, er over heb gelezen, tv heb gekeken of wat dan ook! Totaal out of mind. Tot 1996. Allereerst was daar een vriend in Friesland die op een golfbaan wat moest ophalen: Lauswolt. Naar mijn mening een van de mooiste banen van Nederland. Alle landschappen komen daar samen: parkbaan, coulissenlandschap, weidegebied, ver van de grote weg en een majestueuze binnenkomst op hole 18. De vriend vroeg of ik een paar balletjes wilde slaan. Dat beviel onverwacht goed.

Niet lang daarna nodigde Pieter Landman mij en een dierbare collega uit om naar Crailo te gaan. Een driving range om de hoek van waar ik toen woonde. Van het rijke Lauswolt Beetsterzwaag naar het basic Crailo. Na twee emmertjes wist ik het: dit moet mijn sport worden.

Ik was toen al lang druk met eigen bedrijf in de tv wereld. Gezien de drukte was eigenlijk geen enkele hobby kansrijk. Dus geen fietsclub, geen loopmaatje etc. Ik kon mij gewoon niet verbinden aan regelmaat. Totdat een buurman mij uitnodigde om op dinsdagavond les te gaan nemen op de Biltse Duinen. Samen met toenmalige echtgenoot, broer vriend en partner en nog een vriend begonnen we aan een serie van 10 lessen die tot gvb moesten leiden.

Lang verhaal kort: ik was de enige die en de serie afmaakte en het gvb haalde! 

Ik was verslaafd. En hoe. Om op Lauswolt te kunnen spelen vertrok ik ’s ochtends om 5 uur uit Hilversum om iets over 6 af te slaan. Een onhandig (veel te ver weg) lidmaatschap op GC Nunspeet (nu een ‘Rijk’ baan) belette mij niet voor dag en dauw te spelen!

Hoogtepunt van mijn verslaving was ongetwijfeld het moment dat ik ter verantwoording werd geroepen door mijn toen 9- en 6-jarige dochters. Ze waren ontevreden over mijn vele afwezigheid en hadden een voorstel. Twee avonden in de week weg voor werk OK, in de weekeinde vrij van werk tenzij ze mee konden naar opnamen en last but not least 1 keer per week golf want dat maakt papa zo vrolijk: deal done!

Pieter Landman, die als een rode draad door mijn zakelijke en mijn privé/golfleven loopt, is verantwoordelijk voor mijn introductie in de nieuwe wereld met vrienden Friso en Jeroen: ieder jaar spelen we een paar keer met z’n vieren maar vooral onze buitenland trips zijn memorabel. Mooiste plekken bezocht maar bovenal super gesprekken en ongeremd plezier! In Duitsland in Cochem zijn we een keer een restaurant uitgezet wegens luidruchtigheid: ondergetekende bedacht ter plekke het nieuwe tv programma (in navolging van de Paardenfluisteraar) de Spermafluisteraar. Kun je geen kinderen krijgen raadpleeg de Spermafluisteraar. We kwamen niet meer bij.

Pieter introduceerde mij ook bij de NVGJ. Een bizar stelletje bijzondere vaak bejaarde golfers (journalisten zijn het in de meeste gevallen niet meer!). Wat hebben we samen een hoop bijzondere momenten beleefd. De donatie aan de gehandicapten golfers was voor mijzelf een absoluut hoogtepunt en de vertaling in (wederom) Cochem mocht er ook wezen!

Terug naar links. Nog niet  zo heel lang geleden mocht ik terugkeren naar Domburg. Nu niet kamperen maar spelen op de echte links course De Domburgse!

Wat een bijzonder emotioneel moment was dat voor mij. Ik ben de weg (tussen camping en golfbaan) overgestoken. Hoe mooi is dat niet dat je van links naar rechts oversteekt. Nu zonder dogma’s maar gebaseerd op kennis, levenservaring en pure fun. Creëren in plaats van afzetten, verbinden in plaats van confronteren, genieten en lol hebben.

Mijn professor zei altijd: ‘Als je jong bent en niet links heb je geen dromen, als je 50 bent en nog links geen hersenen en als 75 bent en weer links ben je oud!’

Toen ik begon aan dit verhaal wilde ik het stokje overgeven aan Rob van den Dobbelsteen maar helaas heeft zijn trieste overlijden die wens ingehaald.

Bizarre weken zijn het. Zelf ben ik de corona niet ongeschonden doorgekomen (inclusief ziekenhuisbezoek in Londen) maar ik ben blij dat het weer gaat en er nog ben. 

Geniet van elke dag en ik wil graag dat Pamela Sturhoofd het volgende stuk schrijft. En vergeet niet 3 mei op NPO2 haar documentaire over Truus Weismuller te kijken!

Meer nieuws

Bekijk alle nieuwsartikelen
EMGJ Hélène Wiesenhaan © Hélène Wiesenhaan
15.10.2026 Pim Donkersloot ⭐⭐ pimportret

EMGJ Masters - De Woensdag

Er zijn tradities die je moet koesteren. De kerstboom met Kerst, oliebollen met Oud en Nieuw, en Nederlanders die na de eerste wedstrijddag van een EMGJ stijf onderaan staan. Ook nu hebben we die traditie weer met indrukwekkende precisie in ere gehouden. Alleen wilden Hélène, Alwin en Jeroen daar niet aan. Dit drietal bracht nog een score binnen bij alles-organisator Johnny die nog met een beetje goede wil door de beugel kon: 31, 30 en 28. De anderen bleven bungelen rondom de 20… Ook met drie kwart handicap verrekening bepaald geen score die je met trots aan het thuisfront meldt.

EMGJ IMG_6982
14.10.2026 Elaine de Boer elainepas

EMGJ Masters - De Dinsdag

‘ Lang zal hij leven, lang zal hij leven’ , schalde het op de tweede dag door de ontbijtzaal, toen Frank zijn entree maakte. Hij was jarig, maar wilde er niets van weten. Dook achter een pilaar, uit het zicht van andere teams. Maar het Duitse team aan onze buurtafel nam het enthousiast over met; ‘ Happy birthday to you’. Lachend kwam Frank toch achter de pilaar vandaan en ging naast zijn echtgenote Christiane zitten. ‘ 71 jaar, niets om te vieren toch?’, meende hij. ‘Elk jaar erbij is om te vieren’, wierpen wij tegen.

EMGJ Hélène Wiesenhaan © Hélène Wiesenhaan
13.10.2026 Marijke Brouwers ⭐ www.hetfotoatelier-laarbeek.nl--7(1)

EMGJ Masters - De Maandag

Op het laatste moment ingevallen, en dan meteen de eerste dagprijs pakken. Alwin de Rijke scoorde op de regenachtige East Course van East Sussex National 35 stablefordpunten en was daarmee de beste van team Nederland. Lees hoe het team op het nippertje compleet raakte, wat captain John Bramley allemaal regelde en waarom het EMGJ ooit in de Efteling begon.

EMGJ 3
12.10.2026 De Redactie

Team NL arriveert in Engeland

Team NL is geland in East Sussex voor het EMGJ. De reis was nog maar net begonnen of er was al de nodige verwarring, en die had alles te maken met wijn. Niet met de baan, niet met de wedstrijdformule, niet met de vraag wie er op welke dag tegen wie speelt. Gewoon wijn. Zoals het hoort bij een vereniging die het spel serieus neemt en zichzelf niet. East Sussex is golfland zoals wij dat kennen van plaatjes: glooiende fairways, heggen die je niet moet onderschatten, greens die er vriendelijker uitzien dan ze zijn. Team NL trok er op af met de gebruikelijke mix van ambitie en realisme, want we weten inmiddels hoe internationaal gezelschap eruitziet als het de stablefordpunten telt. Hard werken, en daarna gezellig zijn. Niet andersom. Het EMGJ brengt journalisten uit heel Europa samen op een baan, wat betekent dat je tegenstanders kent van naam, van reputatie of van een vorige editie waar iemand iets te diep in het bunkerwerk was beland. De sfeer is vertrouwd ook als je elkaar nog nooit hebt ontmoet; mediamensen herkennen mediamensen, zeker met een club in de hand. Hoe het verder afliep met de wijn, en wat Team NL uiteindelijk presteerde op de baan: dat leest u hieronder.

Matchplay PvW The Golfers View 4394
06.10.2026 Peter van Weel Peter van Weel

Van Weel vs De Boer 8&7

Een schilderachtige dag op de Pan Donderdagmiddag 1 oktober, 13:00 uur. Het strijdtoneel: de schilderachtige UGC de Pan. Hoewel mijn sporthart normaal gesproken net iets sneller klopt van een pure, winderige linksbaan, voelt het betreden van deze bosrijke klassieker telkens weer als een absoluut voorrecht. Zeker vandaag. De lucht trekt open, de laatste wolken maken plaats voor een strakblauwe hemel, gelukkig heb ik thuis nog net even mijn korte broek aan gedaan. The indian summer, heerlijk. Alles wijst op een perfecte middag voor de ontknoping van het jaar: de finale van de MR. Glow NVGJ Matchplay. De focus van de winnaar Ik heb mijn ochtend bewust rustig gehouden. Lekker chillen, energie sparen, want één ding stond vast: ik was hier gekomen om te winnen. Op de schattige driving range van de Pan tref ik mijn tegenstander, Elaine. Ze heeft er duidelijk al een flinke sessie op zitten en is warmgedraaid. Ik sla zelf slechts een paar ballen, maar alles voelt raak. Mijn lichaam is ontspannen, de swing zit in de flow. Klaar voor de strijd. Maar zodra we de baan in stappen, merk ik dat er een interne tweestrijd in mijn lijf woedt. Niet alleen de strijd tegen Elaine, maar de strijd tussen de meedogenloze golfer en de dromerige fotograaf. Een schilderij als decor De Pan presenteert zich vandaag namelijk niet zomaar als een golfbaan, maar als een levend schilderij. De manier waarop de lage herfstzon de schaduwen over de glooiende fairways laat schijnen, het is ronduit betoverend. Terwijl ik me eigenlijk moet focussen op mijn volgende slag, dwalen mijn gedachten af naar composities, sluitertijden en het perfecte licht. Elaine moet het gemerkt hebben; ik raakte maar niet uitgepraat over de waanzinnige vergezichten en de esthetiek van de holes. Het enige minpuntje aan de baan waren de greens, die net geprikt en gezand waren. Maar ach, als fotograaf weet je: dat zie je gelukkig toch niet op de foto's. De overrompeling Dan de wedstrijd zelf. Ik durf het bijna niet in detail op te schrijven, want het voelt stiekem een beetje gênant. We kennen Elaine allemaal als de 'altijd rechte' speler, een stabiele factor vanaf de tee. Maar vandaag was ik ongenaakbaar en Elaine niet zo recht als gewoonlijk. Mijn tactiek was simpel maar keihard: full power uit de startblokken schieten, intimideren met vlekkeloos spel en daarna consolideren. Die strategie werkte misschien iets te goed. Voordat we het goed en wel doorhadden, stond ik na 10 holes maar liefst 8 up. Au. Sorry, Elaine. Als je tegenstander niet in haar ritme komt en jij werkelijk elke bal raakt alsof je het spelletje zojuist hebt uitgevonden, dan wordt het een ongelijke strijd. (Elaine speelde een dag later overigens een nieuwe matchplay ronde op haar eigen club. Dat ging gelukkig stukken beter, al verloor ze daar na een zwaarbevochten strijd op de allerlaatste hole). Ik besef me heel goed hoe frustrerend het is om tegen iemand te spelen die zó uit de startblokken schiet. Het was intimiderend, maar eerlijk is eerlijk: voor mij voelde het fantastisch. De metamorfose Na die razendsnelle overwinning viel de sportieve prestatiedruk volledig van mijn schouders. En precies daar, ergens op de back nine, gebeurde er iets moois. Elaine vatte het later feilloos samen: "Zodra de winst binnen was, verdween de golfer en nam de fotograaf het over." En ze had gelijk. Nu ik niet meer hoefde te presteren, kon ik me volledig overgeven aan de omgeving. Het licht werd met de minuut zachter. De rest van de ronde was geen wedstrijd meer, maar een gezamenlijke wandeling door een prachtig natuurgebied, vol gelach, opluchting en puur plezier. Een gouden randje Er is één zekerheid die een finale op de Pan helemaal af maakt: de wetenschap dat Jolanda (Mr. Glow) je bij het clubhuis opwacht. De warme omhelzing en de prachtige bloemen bij binnenkomst gaven deze overwinning precies de afsluiting die het verdiende op de prachtige indian summer dag. Na afloop zakten we met een voldaan gevoel neer op het terras. De drankjes vloeide, de schalen met bitterballen en gehaktballen kwamen door, en terwijl de zon langzaam achter de bomen zakte, besefte ik hoe uniek zo'n dag is. De perfecte mix van keiharde focus, visuele overdaad en bourgondische gezelligheid. Ik neem de titel met trots mee naar huis. Op naar volgend jaar. Wie durft?

Van de voorzitter eab55234-bbe5-4a99-9e7a-b70fbf9d731f
28.09.2026 Martijn Paehlig ⭐⭐ Ronald Speijer

Taco Mulder - 3 mei 1951 - 25 september 2026

Heden bereikte ons het verdrietige bericht dat Taco Mulder is overleden. Ons lid van verdienste en oud-penningmeester mocht 75 jaar worden. 'Ach Taco, nog één jaartje?', met die woorden wist Hans Terol Taco meer dan eens te verleiden nog een jaar aan te blijven als penningmeester, al had hij bij eerdere gelegenheid aangegeven dat hij bij de volgende Algemene Leden Vergadering nu echt een punt wilde zetten achter zijn bestuurstaken. De functie van penningmeester was de eerste 23 jaar van het bestaan van de NVGJ altijd in handen geweest van Ruud Onstein dus toen deze er na bijna een kwart eeuw een punt achter zette, was de eerste reactie van het bestuur er dan ook een van schrik. Hoe deze leegte te vullen? Het was echter Ruud zelf die precies wist aan wie deze belangrijke taak het beste kon worden toevertrouwd. Taco Mulder. Dat bleek. In de acht jaar dat Taco de financiën van onze club beheerde gingen de reserves van gezond naar zeer gezond. Niet omdat hij zo streng op de penning was (niet zelden zei hij met een knipoog dat we dat nog net moesten kunnen betalen) maar omdat hij de zaakjes goed voor elkaar had. Scherp, helder, duidelijk. Dat Taco bij de ALV van dit jaar, na acht jaar penningmeester te zijn geweest, werd benoemd tot lid van verdienste was dan ook niet meer dan terecht. Veel meer echter dan een gedegen kasbeheerder was Taco een aimabel mens. Rustig, zachtaardig, bedachtzaam en alle andere woorden die zijn geliefden op zijn rouwkaart zetten, waren allemaal van toepassing. Plus natuurlijk de eretitel de eerste maker van een hole in one binnen ons clubverband te zijn geweest. Ook die herinnering zal voor altijd met hem verbonden zijn. Het bestuur wenst zijn naasten, vrienden en alle leden van de NVGJ sterkte met dit verlies.

Bekijk alle 855 artikelen