Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
27.06.2025
Winderig, maar warm ontvangen: NVGJ aanwezig bij Redexim Golfdag
Namens de NVGJ waren we op uitnodiging van Redexim en Barenbrug aanwezig bij de 35e editie van hun jaarlijkse Golfdag. Een traditie waar we als NVGJ graag bij aansluiten, zeker in een jaar waarin Redexim zich als trotse sponsor aan onze eigen Nations Cup heeft verbonden.
De dag begon op het hoofdkantoor van Redexim met een heerlijk gebakje en een kopje koffie.
Demonstraties werden er gegeven met de nieuwste machines uit de stal. En ook keken we naar verschillende soorten gras. Het ging over termen als 'loopbelasting' en 'traag groeiend zaad met scherpe punten'. De meesten van het gezelschap wisten precies wat er mee bedoeld werd.
Ook werd er een nieuw soort graszaad geintroduceerd. Een soort die wij al kennen van de Barenbrug Cup op Wilnis, waar hij aan onze coterie al was gepresenteerd als hét gras voor thuis in je tuin. De Happy Lawn. Gras met maaibare bloemetjes. Nu kun je alle bloemetjes maaien, maar de meesten komen daarna niet meer terug. De bloemetjes uit dit graszaad echter wel.
Na de rondleiding door één van 's werelds belangrijkste bedrijven in de golfwereld op het gebied van golfbaanonderhoud vertrokken we naar de golfbaan waar het vandaag om zou gaan: De Pan!
Martijn Paehlig, Hélène Wiesenhaan, Peter Boogaard en ondergetekende mochten de eer van de vereniging hooghouden. De wind maakte het uitdagend, maar het Engelse karakter van de baan kwam er prachtig door tot zijn recht.
Het is nooit een straf om op De Pan te mogen spelen. En deze dag al zeker niet. Het leek wel of de greenkeepers nog nét iets meer hun best hadden gedaan om de baan maximaal te prepareren. Logisch ook, want onder de ruim 80 aanwezigen waren diverse greenkeepers van andere banen in Nederland. En niemand wil een modderfiguur slaan voor zijn collega's natuurlijk.
Er was ook nog bijzondere aandacht voor greenkeeper Marcel Bossinade. Vaak omschreven als ‘de rechterhand die alles kan’, werkt Marcel al 30 jaar mee aan de ontwikkeling van de baan. Sinds 2008 leidt hij doordachte verbeteringen op vrijwel elke hole. Na de brand van vorig jaar, waarbij de materiaalopslag van De Pan verloren ging, nam hij opnieuw het voortouw: hij herontwierp hole 5 en hielp de baan speelbaar én bijzonder te houden.
Hij ontving de Cees de Bree Innovation Award voor zijn niet-aflatende inzet en innovatieve werk op De Pan. Terecht en verdiend.
De BBQ op het zonnige terras van De Pan smaakte overheerlijk.
Dank aan Redexim en Barenbrug voor de uitnodiging, de goede organisatie en het warme ontvangst. Wij kijken nu al uit naar oktober, wanneer we hen op Texel mogen ontvangen voor The Nations Cup. Euhh.. De Redexim Nations Cup, bedoelen we dan natuurlijk!
Dan zullen nog meer journalisten uit Europa kunnen concluderen dat Redexim een partij is om rekening mee te houden.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut
In de matchplay moest ik het opnemen tegen Louis. Louis had mij uitgenodigd om op Lauswolt te komen spelen. Omdat iedereen die ik sprak zei dat het een prachtige baan is, nam ik die uitnodiging maar al te graag aan. En iedereen had gelijk. Lauswolt is best een stukkie rijden, maar dan krijg je ook waar voor je moeite. Ik denk dat ik tijdens de ronde wel een keer of twaalf heb gezegd dat ik het zo’n mooie baan vond. Tot ik uiteindelijk aankondigde dat ik het nu echt niet meer ging zeggen.