Code rood

Golf is een buitensport en heeft dientengevolge te maken met soms extreme weersomstandigheden. Het antwoord  op de vraag tot wanneer je als golfer nog naar buiten gaat is heel persoonlijk. Waar de een nog met sneeuw de tee op stapt, stopt de ander al als het kwik onder de twintig graden blijft steken. Maar als er een absolute grens is dan zou die wat mij betreft moeten liggen daar waar het gevaarlijk wordt.

Ik zou ze niet de kost willen geven, de golfers die de stokken nu alweer achter in de schuur hebben gezet. Zodra de lange mouwen aan moeten is de lol er voor duizenden wel vanaf. Prima hoor, zo’n buitensport, maar alleen met de zon in het gezicht en met het vooruitzicht van een terras na afloop.

Gelukkig geldt dat niet voor iedereen, anders zouden de golfbanen er een groot deel van het jaar wel héél verlaten bijliggen. Maar waar de grens dan wel ligt, is heel persoonlijk.

Zelf trek ik hem bij onweer. Ik hoef in de verte maar één donder te horen en ik pak de tas weer in. Ik ga niet wachten en tellen hoeveel seconden er zitten tussen flits en knal, niet sinds ik Peter Timofeeff ooit hoorde vertellen hoe snel de bui, ondanks een schijnbaar grote afstand, recht boven je kan zitten. Met een mooie bliksemgeleider op een open grasland? Bedankt voor het spelen en ik zie je in het clubhuis. Niet zelden tot onbegrip van flightgenoten die me angsthazerij verwijten.

Onophoudelijke stortbuien zijn ook geen favoriet, al is regen nog nooit een reden geweest om niet te gaan spelen. Een starttijd afzeggen omdat het met bakken naar beneden komt? Nee, we gaan. Al is het met gezonde tegenzin. Niet omdat ik niet nat wil worden — het is maar water, en je droogt wel weer op — maar die door regen nat en glad geworden grips… Golf is al moeilijk genoeg als je je materiaal wel goed vast kan houden.

Kou en hitte dan? De uitersten van het weerspectrum? Op kou kan je je kleden, bij hitte moet je blijven drinken. Ga uit de wind staan of zoek de schaduw op. Speel er maar negen, doe rustig aan, met een laagje kleding meer of minder. Zo kan je je ronde prima en met plezier doorkomen.  Ja zelfs golfen in de sneeuw heeft zijn charme. Gesteld dat je je bal onder het witte laken kan vinden en je niet al te veel illusies koestert over het maken van een score of je prestaties op de green.

Maar wat als de weermannen en vrouwen aanraden binnen te blijven vanwege een naderende storm? Met windstoten die lokaal richting orkaankracht dreigen te gaan? Gesloten vliegvelden, stilstaande treinen, dodelijke slachtoffers, en voor miljoenen aan schade door vallende bomen, pannen en andere obstakels. Moet je dan eigenlijk nog wel de baan in wíllen? Het was een vraag die velen maandag (en nog tot lang daarna) bezighield (en zal houden). Hoewel ik ook de rode code negeerde, ben ik geneigd te zeggen dat je onder dergelijke omstandigheden niet moet spelen. Of het nu een wedstrijd betreft of een rondje voor de lol. Een exploitant zou de tent dicht moeten gooien om zijn klanten niet in gevaar te brengen, golfers zouden elkaar aan moeten kijken en zeggen ‘jammer, maar nu even niet. Laten we een uurtje wachten en kijken of het dan kan. Gewoon. Voor de zekerheid.’

Op kou kan je je kleden, van regen word je alleen maar nat, en bij hitte moet je vooral een ander tempo aannemen. Maar vallende bomen en rondvliegende rommel kunnen – net als bliksemschichten – grotere schade toebrengen. Hoe leuk, spannend, en stiekem toch ook best wel lekker, een rondje in dergelijke omstandigheden ook is…soms — heel soms — is het gewoon écht geen golfweer.