Schoon

In de weken waarin het ‘gedoe’ rond doping in de wielersport een nieuw hoogtepunt bereikte, kon de vraag natuurlijk niet uitblijven. Is er ook doping in de golfwereld? Kort nadat de Rabobank de stekker uit de gelijknamige ploeg trok, twitterde Rob Hoogland dat de bank maar eens goed de tijd moest nemen in hun zoektocht naar een schone sport om straks te sponsoren. De suggestie dat golf geen slechte optie zou zijn werd beantwoord met de tweet ‘Geloof er niets van. Teveel tengere knaapjes die in enkele jaren tijd als bodybuilders ogen. En bétablokkers!’ waarmee de GVR flink wat ruimte liet de zuiverheid van de golfsport ter discussie te stellen.

Doping in de golfsport. Zou het? Dat van die tengere knaapjes en brede mannen is waar, zoveel is zeker. Als ik de foto’s van Tiger Woods als 21-jarige vergelijk met die van hem tien jaar later, dan is het verschil enorm. Zelden oogde een atleet fitter en sterker. Breed als een uitsmijter, met armen waar een havenarbeider zich niet voor zou hoeven te schamen. Of neem onze eigen Joost Luiten. Als late tiener een spichtig joch, terwijl ik een potje armworstelen nu graag aan me voorbij laat gaan. En hoe is het in godsnaam mogelijk dat je een putt als die van Martin Kaymer bij de Ryder Cup ook maar in de buurt van de hole krijgt zonder je hartslag met wat hulp omlaag te krijgen? Zelfs als je een ijskoude Duitser bent. Daar moet toch wel ‘hulp’ aan te pas zijn gekomen zal de cynicus zeggen.

Ik kan en wil het niet geloven. Tegenover de grote sterke kerels zijn er veel meer mannen aan te wijzen die nog altijd tenger en ielig zijn. Om van de onder enorme druk gemiste simpelste puttjes nog maar te zwijgen. En dan zijn er ook nog de resultaten van de dopingcontroles die in 2008 in de golfwereld zijn ingevoerd. Slechts in één bekend geval leverde dat een positief plasje op. Eén speler die ondanks een briefje van de dokter geen genade ondervond en tegen een schorsing aanliep.

Maar het uitblijven van positieve controles zegt dus niets. Want is dat niet hét gevolg van de affaire Armstrong? Wat de testresultaten ook zeggen: wie vals spel vermoedt, kan dat blijven verkondigen, wat de uitkomsten ook zijn. En toch. Waarom zou golf niet wél gewoon schoon kunnen zijn? Een sport waarbij spelers zichzelf strafslagen opleggen omdat ze een overtreding begingen die niemand waarnam. Waar de woorden ‘the spirit of the game’ ruim tachtig jaar na de hoogtijdagen van Bobby Jones, en ondanks de vele miljoenen die op het spel staan, nog niets aan waarde lijken te hebben ingeboet. Een sport ook waarbij zelfs maar de schijn van vals spel tot in lengte van dagen aan de zondaar blijft kleven. Zo’n sport verdient het gezien te worden als schone sport.