Tijd voor iets nieuws

“Wat is jouw meest recente aankoop op golfgebied?”, vroeg collega F onlangs via een poll op Twitter aan de volgers van Golfers Magazine. Ik moest héél hard nadenken, maar kon gewoon niet bedenken wanneer ik voor het laatst wat nieuws had gekocht. En dat wringt, want wat is een golfer die niet af en toe wat geld uitgeeft aan zijn hobby?

‘Balletjes tellen zeker niet?’, vroeg @renepbrouwer terecht. Nee. Die tellen niet. Net zo min als tees, handschoenen en andere kleine noodzakelijkheden. Dan kunnen we wel aan de gang blijven. We beginnen te praten vanaf schoenen. Een nieuw paar in de uitverkoop is immers moeilijk te weerstaan. Hoeveel paar je ook in de kast hebt staan. (En ja, met je bedoel ik eigenlijk ik…). Nieuw oefenmateriaal, greenfees, kleding, een trolley, zelfs de ballenhengel die gebruiker @jhofman52 net gekocht had vervulde me met een kleine vlaag van jaloezie. En eigenlijk was dat veelzeggend genoeg.

Het knagen nam een aanvang en elke golfer weet dat je daar misschien even, zelfs lang, weerstand tegen kan bieden, maar uiteindelijk zie je jezelf richting golfshop lopen. 

Goed, ik was op dat moment mijn nieuwe putter even vergeten, maar dat doet niet ter zake. Die putter, begin vorige zomer aan laten meten, verving de vorige putter die na zo’n tien dienstjaren echt aan vervanging toe was. Zéker nadat de putterspecialist van dienst opmerkte dat het putterhoofd enkele graden uit het lood stond. Dat ik na die mededeling geen bal meer raakte met mijn oude trouwe YES! Marilyn, lijkt me duidelijk. Net zo goed als dat ik blij was (en ben) met de daarvoor in de plaats gekomen Odyssey Black Rossie.

Is er naast die putter nog iets aan vervanging toe? Mijn ijzers misschien? Nee, die zitten net twee jaar in de tas. Driver? Drie jaar alweer, maar nog altijd naar volle tevredenheid. En om nu voor tien meter meer weer vierhonderd euro uit te geven. Dat zou ik zelfs niet aan mezelf kunnen verkopen. Een houten-3 dan? Nog niet zo lang geleden was ik er van overtuigd dat ik zonder houten-3 speelde, totdat uit meting bleek dat mijn Cobra Rescue zó was afgesteld dat hij zich volledig gedroeg als een houten-3. Wedges dan? Ook niet nodig, twee van de drie in mijn tas gebruik ik zelfs zó weinig dat je ze met een beetje goede wil nog voor nieuw door kan laten gaan.

Heb ik dan helemaal niets te kopen wat ik moreel weg kan schrijven onder het hoofdstuk ‘noodzakelijke vervangingen?’ Een blik in mijn tas levert maar één kandidaat op. Maar het is niet voor niets dat deze twintig jaar oude (!) TaylorMade Rescue elke ik-moet-wat-nieuws-kopen golf weerstaat. Mocht ik binnenkort desondanks toch een afspraak bij de fitter maken om mijn go-to club te vervangen, dan ligt de verantwoordelijkheid daarvoor helemaal bij collega F en zijn zo onschuldig ogende vraag wat mijn laatste aankoop op golfgebied is.

Je wordt bedankt.