Reinders vs Massaut 3&1

Roland vs. Ronald; een klein verschil in letters, een groot verschil in handicap (23 om 33). Als je medespeler rond gaat in 97 slagen, dan moet je zelf verschrikkelijk goed gespeeld hebben om bij te blijven. Nou, dat lukte best goed met vijf parren.

Mijn beste seizoenresultaat tot dusver. Parren, drie maal de par-3, twee maal een par-4. Waar ging het dan mis? Ik ben kampioen holes verkloten. Al zegt Roland dat ook van zichzelf. Toch zie ik hem maar een paar foutjes maken, ruim gecompenseerd door focus, lengte en 'grinta'; nu-moet-het-gebeuren'. ,,Oké, ik heb eerder ook handicap 14 gespeeld'', geeft hij later toe. En dat merk je.

Wat slaat die gast vér. Soms zomaar 30-35 meter verder dan ik. Het is alleen wel de bedoeling dat je recht slaat. Rolands eerste afslag belandt in het water. Met één strafslag komt zijn bal toch over water op de green. Opleggen is voor mij ineens geen optie meer. No guts, no glory. Net naast de green, maar wel pin high. Twee puts en PAR! De eerste hole is meteen raak. Op de volgende, een par-5, krijg ik een slag meer. Juist daarom spelen we gelijk.    

Houthakkers
We hadden ze al gezien bij de afslag voor ons: twee houthakkers. Op hole 3 dreigt het lange wachten, maar beiden geven (zoekend naar de bal) aan: 'speel maar'. Als je wordt doorgelaten, dan moet je wel wat laten zien, natuurlijk. Een par-3: dus alles of niets. Beiden slaan we de bal in een keer op de green en maken we twee putts. Par, dus. De duimen van het houthakkersgilde gaan bewonderend omhoog. 

Hole 4 en 5 gaan langs- en over water. Hole 4: een mispeer, terwijl Roland scherp blijft en gedecideerd de hole bogey uitspeelt; gelijk.  Omgekeerd heeft Roland een mindere slag op 5 met een eilandfinish. Als zijn bal alsnog de green haalt is opleggen voor mij geen optie meer. Krap over water, maar op de green. Met twee putts speel ik mijn derde par op 5 holes. Wat is dit? Ik sta gewoon weer 1 up!

Hoelang duurt 'geluk'? Geen achttien holes verklap ik vast. Niet alle slagen lukken en dat water op De Purmer blijkt echt een hindernis. Minder voor Roland. Hij speelt de volgende eilandfinish perfect aan, terwijl ik mijn lakeball teruggeef aan zijn gelijknamige habitat. Toch blijft de schade beperkt. Bij de turn staat Roland 'slechts' 2 up. 

Stuivertje wisselen
Elke hole liggen de missers op de loer. Ik ben gered door een slechte bal die in de GUR beland, GUR, da's Gratis Uit de Rotzooi. Maar niet voor lang. Het wordt telkens stuivertje wisselen op de lange en de korte(re) holes.  Ondanks dat ik acht slagen mee krijg wint Roland bijna alle langere holes. Mijn winst zit op het kortere werk, getuige opnieuw twee parren. Roland pakt de punten op de langere 4en en 5en.

Op hole 17 (2 up voor Roland) belanden onze beide ballen naast de green in het hoge gras. Roland ligt beduidend gunstiger en zonder mijn chippertje (ergens verloren, maar waar?) maak ik dat niet goed. ,,3 Up, het is gedaan, vriend'', zegt Roland tevreden, maar ook opgelucht. ,,Pfff, dit kon beide kanten opgaan.''

Toch kent de Mr. Glow Matchplay geen verliezers, alleen winnaars. Je staat samen 4 uur op de baan, koffie vooraf, nazit met een biertje en mooie één-op-één-gesprekken. Zo deel je onverwacht identieke, bijzondere culturele- en socio-demografisch ervaringen en deel je visies op het leven. Da's het mooie van matchplay: je leert elkaar (veel beter) kennen.

Thanx, mate!