Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
01.10.2022
Een week of wat geleden dineerde ik met mijn vrouw Irma en bij golfvrienden Cor Groeneweg en Lucy Prijs , met wie ik ook een kleurrijk verleden bij De Volkskrant deel. Lucy toverde een voortreffelijke Schotse maaltijd op tafel en Cor vertelde geanimeerd over hun liefde voor Schotland en de vele reizen daarnaartoe. Op de schoorsteenmantel van hun smaakvolle appartement zag ik een grote stoffen dobbelsteen staan, waarover Cor niet zonder trots kon melden dat dit de zogenoemde Rode Dobbelsteen was, de wisseltrofee die hij vorig jaar had gewonnen bij het gelijknamige toernooi ter nagedachtenis van Rob van den Dobbelsteen.
Deze aardige en erudiete collega van Het Parool kenden wij natuurlijk uit onze tijd aan de Wibautstraat en het frequenteren van het nabijgelegen café Hesp. We kregen het over hem, ons vak, de tijdgeest en als vanzelf over de plussen en minnen van het afslaan van rood. Had Rob echt een punt: afslaan van geel frustreert alleen maar als je drives niet verder komen dan zo’n 150 meter. Ik bracht in dat ook wij zestigplussers in staat moeten zijn verder te slaan door je swingtechniek aan te passen. Dus lessen gaan nemen en oefenen, oefenen. Cor wees nog maar eens naar de schoorsteenmantel. Het bewijs dat spelen van rood hem beter lag stond er fier bovenop.
Toen rinkelde er bij mij een belletje. Als shorthitter moest ik mijn scepsis laten varen en gewoon meedoen. De afspraak samen naar Spierdijk te reizen was snel gemaakt. En afgelopen dinsdag was het zover. De Rode Dobbelsteen lag tussen onze golftassen op de achterbank.
Ik voelde mij direct op mijn gemak in de flight met good ol’ Hans Terol en good ol’ Ruud Taal. Fijne wijze mannen en tegen de afstanden hoefde ik dus niet op te zien. Aan de baan en het weer lag het ook niet. Hans speelde goed en sprokkelde mooi 34 punten. Ruud had niet echt zijn dag. Met onverhoedse bounces raakte hij zowat alle bunkers op het parcours, maar desondanks wist hij toch nog 27 punten binnen te slepen.
Over mijn spel waren niet alleen Hans en Ruud verbaasd, maar ook ikzelf, want dat de gebruikelijke vier of vijf strepen bleven van de kaart en nagenoeg alle afslagen gingen recht en voor deze gelegenheid ook ver. Daarbij pakten de chips goed uit en vielen de putts op de juiste plek. Ik zat in de spreekwoordelijke flow en kwam met 39 stf. punten van de baan. Dat bleek genoeg om de wisseltrofee mee naar huis te mogen nemen.
Op de dag dat wij hem in ere hielden, haalde Rob van den Dobbelsteen ook via mij zijn gelijk. Als shorthitter kun je van rood dus wél goed uit de verf komen. Als “When I’m Sixty-four” moet je je innerlijke mannetjesputter met rust laten en het longhitten aan de jeugdigen overlaten, die mogelijk niet eens weten wie Paul McCartney is.
Op de terugreis hadden Cor en ik er schik in dat de dobbelsteen wederom op de achterbank lag. Die had daar ook zomaar voor hem kunnen liggen, want met 37 punten eindigde hij als tweede. Al nagenietend kwam bij mij de gedachte op dat de NVGJ in emancipatoire zin voorop loopt in de sportwereld. Want de Rode Dobbelsteen mogen wij zien als een genderneutrale prijs. Mannen, vrouwen alsook de LHTBTIQ+ gemeenschap; wij slaan voortaan allen af van rood, er is geen onderscheid meer en wij allen kunnen op eerlijke wijze winnen. Ik ga dus voortaan van rood.
Maar morgenochtend nog even niet, want dan speel ik met de Herenclub.
Jan van Galen
1
WEST 1
L. Westhof (Louis)
M
10.9
6
36
2
TERO 1
H. Terol (Hans)
M
17.8
13
34
3
KLEI 1
L. Klein Schiphorst (Leon)
M
16.0
11
33
4
SWAG 1
S Swagers (Stef)
M
.4
-6
32
5
PAEH 1
M. Paehlig (Martijn)
M
8.7
3
31
6
RUIT 1
L. van de Ruit (Leo)
M
15.5
11
30
7
RIJK 1
J.A de Rijke (Alwin)
M
17.6
13
30
8
SCHE 1
C. Scheen (Christian)
M
15.2
11
29
9
TAYL 1
C. Taylor (Charles)
M
17.4
13
29
10
COLL 1
F. Collet (Foeke)
M
8.3
3
27
11
LEUN 1
F. Leunge (Friso)
M
11.5
7
27
12
VENG 1
E Venghaus (Eric)
M
14.6
10
27
13
JONG 1
A de Jong (Annette)
V
16.6
19
17
Uitslag netto stableford dames en heren van hcp 18.0 tot en met hcp 36.0
Volgorde
Lidcode
Naam
HCP
Pl.HCP
Score
Extra informatie
1
GALE 1
J. van Galen (Jan)
M
25.3
22
39
2
GROE 3
C. Groeneweg (Cor)
M
29.0
26
37
3
LAAN 1
G. Laan (Ger)
M
20.8
17
35
4
TAAL 1
R. Taal (Ruud)
M
24.9
21
27
5
BROU 1
R. Brouwer (René)
M
22.1
18
26
6
BOTM 1
H. Botman (Hans)
M
28.7
25
26
7
3504
Taylor(gast) (lia)
V
26.1
30
25
8
HOUT 1
A. Houtkamp (Andy)
M
18.6
14
23
9
WOLL 1
W. Wollring (William)
M
25.9
22
18
10
MASS 1
R Massaut (Ronald)
M
31.0
28
18
De NVGJ won na jaren weer eens de interland tegen de Duitsers, deze keer op de baan van Landgoed Bleijenbeek in Afferden. Weliswaar met een krap verschil, van in totaal 253 punten tegen 249, de trots was er niet minder om. Nederland lijkt sinds de geweldige prestatie bij de Nations Cup in Texel, de stijgende lijn moeiteloos door te trekken. Non-playing captain Madelon nam de afschuwelijk grote beker in ontvangst. Waar andere jaren nog wel eens de slechtste twee (of de beste en de slechtste) score van de tien werden geschrapt, gebeurde dat dit jaar niet, en dat maakte net het verschil, door een score van 8 punten bij de Duitsers, waar Nederland niet lager scoorde dan een 21. De hoogste scores vielen met 31 en 35 trouwens ook aan de kant van de Duitsers, waar Sonja de meeste binnen haalde voor Nederland (30). Alle scores met ¾ handicap verrekening.
Het is 'reisleider' Hans Terol - samen met Christa Konijn van sponsor Fairway Golftravel - weer gelukt om een pareltje uit te zoeken als Surprisereis. Als Sinterklaas in Nederland is gaat de NVGJ naar Spanje. Dat pareltje is het internationaal bekende 5-sterren golfresort El Rompido, in het zuidwesten van Spanje. Een toplocatie.
Soms win je een prijs die je niet zomaar in de kast zet, maar die je echt moet beleven. Afgelopen oktober was zo'n moment op de Scherpenbergh, toen ik de eerste prijs in ontvangst mocht nemen: een compleet verzorgd rondje op de legendarische Haagsche, inclusief een uitgebreide lunch, aangeboden door Jolanda van Mr. Glow. Dinsdag 8 april, was het na lang uitkijken eindelijk zover. Een serene start in de vroege ochtend De wekker ging vroeg, maar dat was geen enkel probleem. Met een grote glimlach reed ik om 08:00 uur de oprit van de Haagsche op. Aankomen op een nog volledig verlaten golfbaan is een ervaring op zich; het voelt bijna als een goed bewaard geheim. Terwijl de eerste zonnestralen door de bomen prikten en de dauw nog glinsterde op de fairways, spotte ik een reetje, waarschijnlijk op zoek naar haar moeder. Die absolute stilte en de serene sfeer van de natuur in de vroege ochtend gaven me direct het gevoel van pure luxe. 18 holes in het paradijs Iets later ontmoette ik Jolanda, en na een hartelijk ontvangst sloegen we om 08:30 uur af. Het was alsof de wereld even stilstond; we hadden de hele baan nagenoeg voor onszelf. Spelen op de Haagsche is altijd een uitdaging, maar met de zon op ons gezicht, de perfecte staat van de greens en het fantastische gezelschap voelde elke hole als een cadeautje. We namen de tijd om te genieten van de prachtige uitzichten en het goede spel, wat deze dag echt een gouden randje gaf. Nagenieten met een glansrol voor Mr. Glow Na 18 holes vol sportiviteit en gezelligheid was het tijd voor het volgende hoogtepunt: een heerlijke lunch op het zonnige terras. Onder het genot van goed eten en mooie gesprekken lieten we de dag nog eens de revue passeren. Als kers op de taart bracht ik Jolanda na afloop nog even naar huis (en de wasstraat), waardoor niet alleen mijn humeur, maar ook mijn auto weer een complete opfrisbeurt kreeg. Mijn auto glanst weer als nooit tevoren, maar die typische Mr. Glow-glimlach? Die staat nog steeds op mijn gezicht en zal daar voorlopig ook niet verdwijnen. Jolanda, ontzettend bedankt voor de uitnodiging, de gastvrijheid en deze onvergetelijke dag op een van de mooiste banen van Nederland!
De indeling voor de Mr. Glow Matchplay staat online! Welkom bij een nieuw hoofdstuk in ons golfseizoen, waar spannende wedstrijden en sportieve uitdagingen wachten. De volledige bracket vind je nu op onze website. Zorg ervoor dat je snel contact opneemt met je tegenstander om een datum te plannen, en bekijk ook alvast wie je tegenstander in de tweede ronde kan zijn. Wij wensen alle deelnemers veel succes en plezier in deze competitie!
Er zijn golfers die de Joop van der Flier Trofee kennen als een vertrouwd ding. Iets wat ze regelmatig hebben zien staan. Iets dat ze misschien wel soms eerbiedig even aanraken en het dan weer terugzetten. Ruud Onstein bijvoorbeeld, die hem vier keer mee naar huis nam (1998, 2000, 2001 en 2009). Fred Sochacki greep hem drie jaar op rij, van 2006 tot en met 2008. Michiel Teeling driemaal (2010, 2014 en 2019). De trofee heeft zijn vaste klanten gehad. Mensen bij wie hij wist waar hij stond.
Beste NVGJ’vrienden, Anholt, 14maart 2026 Helaas heeft onze gezondheid ons beiden in de steek gelaten. Daarom zijn wij op zoek naar iemand die GolfOverDeGrens.comvan ons zou willen overnemen. De aanvragen blijven binnenkomen, dus het zou mooi zijn als we ALLES aan een opvolger kunnen overdragen tel whattsapp +49 1735743546 hartelijke groet en veel dank voor alles, wat we voor julliemochten organiseren en nog meer dank voor alle gezellige NVGJ evenementen die we met jullie mochten bijwonen. We zullen er nog lang van nagenieten! Eveline &Francesco Di Matteo