Paehlig - Boehlé 7&6

Het vinden van een geschikte datum voor onze tweede ronde matchplay was behoorlijk lastig. Voor mij, maar ook voor Martijn (want druk, druk druk, zo vlak voor de KLM Open). Maar op een doordeweekse dinsdag konden we de strijd aanbinden op golfbaan Waterland. En dat op een dag dat er ’s ochtends nog veel regen gevallen was, hetgeen het ergste deed vrezen voor de baan. Maar los van hier en daar een plas was de baan in prima conditie. Het verschil in handicap tussen Martijn en mij is fors, zodat ik op flink wat holes een extra slag kreeg. Of dat hielp? Ach…

Martijn en ik hebben qua techniek een aardige overeenkomst: een zeer korte en felle backswing. Dat levert misschien niet het fraaiste spel op (zeker bij mij niet), maar is vaak wel iets preciezer. Dat precieze  had Martijn overigens helemaal niet nodig, want met elke hole liep hij verder uit, tot ik na de turn ook een puntje kon meepikken. Maar echt kans heb ik geen moment gemaakt. Soit, zand erover.

En waar praat je dan onderwijl zo over? Over Ajax (zeker op het Johan Cruijff-pad op Waterland), over de golf-fan die op het Soudal Open een bal op de kop kreeg en stijl achterover viel (of was dat toch in Hamburg?) en over de radio-plannen tijdens het KLM Open. Golfend gingen we door tot de 14e of 15e hole want toen was de strijd gestreden en begon het te regenen. En opvallend aan de nazit was dat we geen hapje konden eten, want er was geen kok in huis. Daar gaat je verdienmodel. Martijn nogmaals gefeliciteerd en succes in de volgende ronde.