Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
08.10.2021
Lachende gezichten aan de Nederlandse tafel na een bewogen dag. (Foto Helene Wiesenhaan)
Nations Cup Dag 2 - het verslag
Voor de finaledag van de Nations Cup 2021 trekt het honderdkoppige, internationale gezelschap in twee bussen, gevolgd door een rijtje huurauto’s naar de Réal Golfclub de Las Palmas, gelegen in het ruige, onherbergzame achterland van Las Palmas, de hoofdstad van Gran Canaria. Deze club bestaat dit jaar 130 jaar, zoals ook op het klassiek aandoende clubhuis te lezen valt. Echter wie denkt dat de golfbaan dus óók 130 jaar oud is, komt bedrogen uit. Oorspronkelijk was de club namelijk “gewoon” in Las Palmas zelf gevestigd. Maar de hoofdstad groeide in de eerste decennia van de vorige eeuw zodanig dat er op het laatst nog maar een stuk of wat holes van de ’Koninklijke’ bespeelbaar waren.
Portrettengalerijen
Daarom werd in de jaren vijftig uitgeweken naar de ruige, bergachtige omgeving van een grote uitgedoofde krater op zo’n 10 km van de hoofdstad. Achttien prachtige holes, uiteraard rijkelijk opgeleukt met honderden palmen langs de fairways, vormen hier nu het decor van tientallen internationale wedstrijden en andere vrolijke golffeestjes. In het clubhuis hangt vol trots een portrettengalerij van Spaanse topspelers die ooit deze groene oase in het kratergebied betraden betreden. Ballesteros uitaard, maar ook Rahm.
Op een andere portrettengalerij valt te zien welke Ryder Cup spelers er door de jaren heen hier ooit acte de présence gaven. Daar zien we het vrolijke hoofd van de beroemde BBC-golfverslaggever Peter Alliss bij afgebeeld. Uiteraard zijn er enkele deelnemers aan de Nations Cup 2021, die voor zo’n portrettengalerij een selfie maken, waarbij het op de foto dan net lijkt of zij zelf ook zo’n beroemdheid zijn, die hier ooit probeerde de achttien holes te bedwingen…
Shotgun-start
Spelvorm vandaag is Four-ball-Better Ball. Met een shot-gunstart om negen uur in de nog frisse Canarische ochtend van 7 oktober 2021. Elke speler van een team speelt elke hole helemaal uit. Van het duo wordt vervolgens de beste score genoteerd als teamscore. Aan het eind van de ronde wordt dan volgens de Stableford-regels de eindstand per team bepaald.
Van de Nederlandse teams komen zodoende de volgende puntentotalen in de eindstad: Ger en Willem 28 punten, Karin en Fred 34, Hélene en Louis 37 punten. Achter de teams van Sonja en Leo en van Boudewijn en Christiaan staat NR (No Return). Wat is daarmee gebeurd?
Ongeluk
Sonja is op de teebox van hole 16 aangereden door een buggy. Daarbij heeft ze een bloedende en pijnlijke wond aan het rechteronderbeen opgelopen. Hulptroepen vanuit de organisatie en vanuit het deelnemersveld zijn in mum van tijd ter plekke. In het Zwitserse team zit een arts, die toevallig alles afweet van noem het in dit geval maar even ’ongelukkige sportblessures’. Sonja wordt verpleegd, de wond wordt schoon gemaakt en verbonden. Maar voor de zekerheid wil Sonja vanzelfsprekend weten of er niks ergers aan de hand is. Daarom volgt vervoer met een ambulance naar een ziekenhuis in Las Palmas. Conclusie: een zware kneuzing en een lelijke wond aan de oppervlakte.
Na de eerste grote schrik, valt de blessure uiteindelijk dus toch een beetje mee. Zodanig dat Sonja met een ingetaped onderbeen ’s avonds ”gewoon” vrolijk aanschuift van het afsluitende galadiner op het patio-terras van het tien jaar geleden fraai gerestaureerde Santa Catalina hotel, een Royal Hideaway Hotel in hartje Las Palmas.
Van het duo Sonja en Leo maakt Leo in zijn eentje de ronde af. Zonder dat dit een noemenswaardige score oplevert. Bij het team van Boudewijn en Christiaan is de stekker er eigenlijk al vóór het ongeluk met Sonja uitgetrokken. Omdat Christiaan wegens pijn aan zijn teen niet verder kan spelen. Toen Boudewijn ook moest afhaken om Sonja bij te staan, kon – om het maar ‘ns flauw te zeggen – de buggy van Boudewijn en Christiaan terug naar de oplaadplaats.
Wedstrijdtaal
Zoals gezegd wordt het Nations Cup 2021 Golftoernooi afgesloten met een galadiner op de patio van het Santa Catalina Hotel. Heerlijk zo’n groot klassieke diner in de open lucht met zoals een kenner zei: ”Mooi zwaar bestek”.
Dat Nederland in de eindstand niet in de bovenste regionen eindigt, is mede gezien de ”blessuregolf” op de tweede wedstrijddag niet verwonderlijk. Zo ziet de eindrangschikking eruit: Achtste plaats: Nederland; Zevende: België; Zesde: Zwitserland; Vijfde: Tsjechië; Vierde: Oostenrijk; Derde: Italië met 324 punten; Tweede: gastland Spanje met 326 punten. Afgetekende winnaar is: Duitsland met 331 punten. (Het verschil van twee punten tussen Italië en Spanje is om het in wedstrijdtaal te zeggen: twee keer een jammerlijk gemiste kleine putt…).
Namens de winnende Oosterburen voert de nieuwe captain ”Ollie” het woord. Hij heeft sinds kort de leiding van de DMGG (Deutsche Medien Golf Gesellschaft) overgenomen van Klaus Pastor en diens vrouw Louise. Om dan je kersverse voorzitterschap meteen te bekronen met een overwinning is een heerlijke binnenkomer. Ollie bedankt uiteraard de organisatie. Hij bedankt en feliciteert zijn team met hun geweldige prestatie. Tenslotte benadrukt hij het belang van dit toernooi – naast natuurlijk het belang van de tweejaarlijkse EMGJ-wedstrijden — als ontmoetingsplaats van de golfspelende journalisten van Europa, als teken van internationale verbroedering, sportiviteit, vriendschap en sportmanship”.
”Raffa”
Overigens wordt de prijsuitreiking verricht door een mooi, vloeiend Engels sprekend schepsel. Zij vertaalt de veelal in het Spaans uitgesproken speeches voor de niet Spaanstalige aanwezigen in keurig Engels. In eerste instantie denk ik: ”Nou, nou. Moeder Natuur heeft hier extra goed haar best gedaan”. In tweede instantie: ”Goh, deze jongedame heeft wel heel veel verstand van het edele golfspel”. In derde instantie: ”Zou zij familie zijn van….”. en jawel: Emma Cabrera Bello is de zus van de bekende tourspeler ”Raffa” Cabrera Bello.
Neary-koning
Tegelijkertijd met het grote Nations Cup 2021 toernooi vindt er voor de aanhang van de toernooispelers het grote ”Friends & Familie” toernooi plaats. En kijk: daar is Nederland wel heel succesvol, althans wat het slaan van neary;’s betreft. Evelien Westhof, de vrouw van Louis Westhof, won op de eerste wedstrijddag een neary. Wat haar tijdens de gala-avond een met applaus omlijstte gang naar het erepodium op levert, plus een doos Wilson Duo Soft golfballen. Guido Bonsen, de partner van Helene Wiesenhaan, maakt het nog veel bonter: verdeeld over twee wedstrijddagen slaat hij maar liefst vier keer (!) een neary. Om de neary-koning vier keer de gang naar het podium te besparen, krijgt hij zijn prijzen in één keer overhandigd: twee dozen Wilson Duo Soft ballen, een tas om je golfschoenen me te nemen en ook nog een heel bijzondere ”togsaz”, een zakje om los van je golftas allerlei golfspul-attributen mee te vervoeren…. Guido is natuurlijk blij, gelukkig en vereerd met zijn kwartet aan neary-prijzen.
Slotakkoord
Als apotheose oftewel slotakkoord van de gala-avond mogen alle teamcaptains, inclusief natuurlijk onze eigen Madelon Barenbrug, naar voren komen. Zij krijgen alle acht een exemplaar van de special voor de Nations Cup 2021 gemaakte hole-vlaggen.
Waarna de organisatie uitgebreid en terecht wordt bedankt voor de fantastische en meer dan geslaagde opzet van dit toernooi. ”Hopelijk zien we iedereen over twee jaar weer bij de volgende editie van de Nations Cup voor golfspelende spelen. Applaus voor iedereen, voor jezelf en voor de geweldige organisatie”.
Willem van de Elskamp
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut
In de matchplay moest ik het opnemen tegen Louis. Louis had mij uitgenodigd om op Lauswolt te komen spelen. Omdat iedereen die ik sprak zei dat het een prachtige baan is, nam ik die uitnodiging maar al te graag aan. En iedereen had gelijk. Lauswolt is best een stukkie rijden, maar dan krijg je ook waar voor je moeite. Ik denk dat ik tijdens de ronde wel een keer of twaalf heb gezegd dat ik het zo’n mooie baan vond. Tot ik uiteindelijk aankondigde dat ik het nu echt niet meer ging zeggen.