Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
24.03.2022
Zo’n dag
Ken je dat? Zo’n dag dat je met de driver keer op keer het midden van de fairway vindt*. Dat de ijzers de bal als vanzelf naar de vlag sturen. Dat je die zeldzame misser in de rough of bunker probleemloos herstelt met je wedges. En dat zelfs de putter een keer precies doet wat je in gedachten hebt. Nou ik ook niet. Tot de openingswedstrijd van het seizoen 2022 op De Lage Vuursche. Toen ik na iets meer dan vier uur mijn flightgenoten Pamela en Onno de hand schudde, stonden er 76 slagen en 43 punten op mijn kaart. Daghandicap 4.2 berekende de app van ANWB Golf. Belachelijk. Schandalig. Heerlijk.
Golf is een puzzel en wij stervelingen missen tijdens een ronde altijd één, en meestal twee of drie puzzelstukjes. Er is altijd een onderdeel van het spel dat niet loopt, een club die niet luistert of een mentaal dipje dat roet in het eten gooit. Maar héél soms vallen de puzzelstukjes in elkaar en speel je zomaar je beste ronde ooit – eigenlijk zonder dat het veel moeite kost. Sterker nog, in de ‘zone’ heb je zelfs het gevoel dat je links en rechts nog wat hebt laten liggen. Heerlijke hoogmoedswaanzin.
Nou weet ik natuurlijk ook wel dat de golfgod net zo snel ‘giveth’ als hij weer ‘taketh away’. Dus bij de volgende wedstrijd vind je me weer ouderwets tussen de bomen, wanhopig op zoek naar een gaatje richting de fairway. En voor hetzelfde geld doe ik binnenkort een succesvolle aanval op dat 7-puttrecord van collega Hoogland (lees zijn hilarische column over een paar weken in jullie lijfblad Golfers Magazine). Maar tot die tijd geniet ik nog even van dat rondje dat alles lukte.
Dat duurt waarschijnlijk nog drie dagen. Dan blaast de wind binnen een paar holes al mijn zelfvertrouwen weer aan gort op een klassieke links net buiten Dublin. Dan probeert een 76-jarige Ier me tevergeefs uit te leggen hoe ik de bal laag moet houden, en dat je van een yard of vijftig geen wedge moet pakken maar beter gewoon kunt putten. Dan vergeet ik pas na mijn derde pint Guinness dat bloedbad op mijn scorekaart. Dan ben ik weer net als iedereen op zoek naar de missende stukjes van de puzzel.
Maar ik blijf zoeken. Want heel, héél af en toe heb je zo’n dag…
(* Sorry Poppe, ik weet dat ik beloofd heb om nooit meer een driver te slaan, maar met die houten-3 begon ik toch wel heel veel lengte in te leveren. En het werkte in ieder geval één rondje…)
DE UITSLAGEN
Veel betere omstandigheden voor onze eerste wedstrijd in 2022 waren niet denkbaar. Op de prachtige Lage Vuuursche profiteerde Foeke Collet daar onder meer van; hij bracht 43 stablefordpunten binnen. ‘Alles, maar dan ook alles lukte’, aldus de winnaar. Ook in de B-categorie een uitschieter: Henri van der Steen kwam tot 41 punten.
1
COLL 1
F. Collet (Foeke)
M
9.8
13
43
2
3328
A. de de Jager (Arnoud)
M
16.1
21
35
3
KUIJ 2
A Kuijntjes (Anton)
M
9.9
13
31
4
3939
B Bruin (Bart)
M
9.0
12
30
5
HOED 1
B Hoedemakers (Bas)
M
11.5
15
30
6
MULD 2
K Mulder (Karin)
V
13.9
17
30
7
VELD 2
F. Veldman (Fred)
M
14.0
18
30
8
TERO 1
H. Terol (Hans)
M
16.8
22
30
9
KORV 1
E. Korver (Eric)
M
14.5
19
29
10
RUIT 1
L. van de Ruit (Leo)
M
13.9
18
28
11
LEUN 1
F. Leunge (Friso)
M
13.1
17
27
12
3931
de Rijke (Alwin)
M
17.7
23
27
13
LEEU 1
J. van Leeuwen (Jeroen)
M
15.3
20
26
14
3827
J. Swart(gast) (Jolanda)
V
11.4
14
25
15
HOOG 1
R. Hoogland (Rob)
M
14.7
19
25
16
BROU 2
M. Brouwers (Marijke)
V
13.9
17
23
17
ONST 1
R. Onstein (Ruud)
M
13.6
18
23
18
SCHE 1
C. Scheen (Christian)
M
15.2
20
23
19
WIES 1
H. Wiesenhaan (Helene)
V
10.8
14
21
20
DAAL 1
G. van Daalen (Gerald)
M
11.9
16
21
21
STUR 1
P. Sturhoofd (Pamela)
V
12.0
15
20
22
BREU 1
R. van Breugel (Ruud)
M
16.4
21
20
23
REIN 1
R.J. Reinders (Roland)
M
17.0
22
20
24
BENN 1
I. Bennik (Igor)
M
17.0
22
18
999
KLEI 1
L. Klein Schiphorst (Leon)
M
16.0
21
NR
Uitslag netto stableford dames en heren van hcp 18.0 tot en met hcp 36.0
Volgorde
Lidcode
Naam
HCP
Pl.HCP
Score
Extra informatie
1
STEE 1
H. van der Steen (Henri)
M
19.9
26
41
2
CARP 1
M. Carper (Meinard)
M
25.8
33
39
3
BARE 1
M. Barenbrug (Madelon)
V
29.4
36
37
4
KOST 1
H. Koster (Henk)
M
29.1
37
37
5
KLUI 1
T. Kluiters (Toussaint)
M
24.1
31
35
6
COMM 1
O Commandeur (Olga)
V
27.5
33
35
7
3862
Venghaus (Eric)
M
18.6
24
33
7
HOUT 1
A. Houtkamp (Andy)
M
18.6
24
33
9
KLEE 1
M van Kleef (Michiel)
M
24.0
31
33
10
BROU 1
R. Brouwer (René)
M
21.9
28
30
11
HANS 1
O. Hansum (Onno)
M
28.6
36
30
12
STAD 1
H. van de Stadt (Hannes)
M
23.5
27
29
13
PEER 1
R. Peereboom Voller (Ron)
M
20.4
26
28
14
LENN 1
A. van Lennep (Anna)
V
27.1
33
28
15
BEEK 1
C. van Beek (Carien)
V
20.2
25
27
16
KERS 1
A Kerssies (Arjan)
M
21.8
28
26
17
TAAL 1
R. Taal (Ruud)
M
23.8
30
26
18
RHOE 1
S. van de Rhoer (Sonja)
V
21.1
26
25
19
DEKK 1
J. Dekker (John)
M
25.6
33
25
20
VERH 2
H Verhoeven (Hannie)
V
21.8
27
24
21
BOEH 1
P Boehle (Paul)
M
25.0
32
24
22
GROE 3
C. Groeneweg (Cor)
M
29.0
37
24
23
PRIJ 1
L. Prijs (Lucy)
V
28.3
34
21
24
NIEM 1
R. Niemeijer (Ragnar)
M
29.4
37
21
25
BLIJ 1
R Blijlevens (Ralph)
M
18.8
24
20
26
MULD 1
T. Mulder (Taco)
M
22.0
28
19
27
MASS 1
R Massaut (Ronald)
M
31.0
29
19
28
KOK1
J Kok (Jan)
M
29.3
37
18
28
BOTM 1
H. Botman (Hans)
M
28.8
37
18
30
KEIJ 1
P Keijzer (Peter)
M
21.4
28
12
31
WOLL 1
W. Wollring (William)
M
24.7
32
12
999
3331
Hoogland (Willy)
V
28.7
35
NR
999
SPEI 1
R. Speijer (Ronald)
M
18.0
15
NR
De inzendtermijn voor de Golfpersprijs 2026 is geopend. Professionele mediavertegenwoordigers kunnen tot 15 oktober 2026 hun beste journalistieke werk over de golfsport in Nederland insturen.
Dit berichtje van onze Belgische vrienden bereikte ons: Beste Madelon, Langs deze weg wilde ik jou - en het hele organisatie-team - namens de BPGC van harte bedanken. Hopelijk is iedereen weer goed thuisgekomen. Deze editie van 2026 op De Herkenbosche was een fantastisch succes, en dat hebben we grotendeels aan jullie te danken. Een hele grote dankjewel voor jullie uitzonderlijke gastvrijheid, het voorbeeldige fair-play en de prachtige sportieve sfeer die onze ontmoetingen zo typeert. Hoewel de overwinning dit jaar naar het Belgische team gaat (278 tegen 259), zijn het vooral de gezelligheid, het plezier van het spel en de schoonheid van jullie golfbaan die deze dag hebben getekend. We kijken er nu al naar uit om jullie volgend jaar bij ons te mogen verwelkomen voor de return! Overweeg onze hartelijke en sportieve groeten aan al je spelers. Met vriendelijke groet en tot snel op de fairways, Namens de BPGC, Vincent.
Had ik mijzelf kansen toegedicht? Zeker. Het was goed doordacht dat ik besloten had van de blauwe tees te spelen. Omdat ik dan de meeste greens 'in regulation' zou kunnen halen, en dus 'gewoon' par moest kunnen spelen. Als je dan veel slagen meekrijgt, zoals in deze halve-finalewedstrijd tegen Peter van Weel (ik kreeg er 10), moet je tegenstander al birdies maken om te kunnen 'halven'. Welnu, Peter (hij speelde van de gele tees) máákte birdies. Maar liefst zes in de vijftien holes dat onze 'wedstrijd' duurde. Dat is precies één meer dan ikzelf maakte in de laatste twintig Q-ronden, die ik sinds half mei speelde. Peter ging sterk van acquit, met birdies op 1 en 2. De eerste kon ik nog matchen met een par en een slag cadeau, maar de tweede betekende het eerste verlies. Ronduit bemoedigend was dat ik op de derde hole weer gelijk maakte. Niet dankzij een par of een bonusslag, maar doordat Peter zijn bal in het bos sloeg en een - zeldzame - double bogey moest incasseren. Van slag was hij niet. Integendeel, op de vierde hole maakte hij opnieuw een birdie, dankzij een succesvolle putt van zo'n 15 meter. "Sorry Louis", zei hij, nadat zijn bal in de hole was verdwenen. Op dat moment kwam ik tot het besef dat Peter niet alleen prettig lang is van de tee, maar zijn plus-handicap (+0.6) vooral te danken heeft aan ijzersterk kort spel: pitchen, chippen en putten. Ja, het was in zijn voordeel dat hij, als thuisspeler op De Hoge Kleij, gewend was aan de snelheid van de greens. Ik had daar - hoewel ik aardig kan putten - meer moeite mee. Maar dat gaf vandaag niet de doorslag. Wat dan wel? Dat ik verzuimde te profiteren van de fouten die Peter maakte. Want ja, ook Peter maakt fouten, al zijn het er verdomd weinig. Oké, hij maakte 'gewoon' een par op de par-3 vijfde nadat hij zijn bal vanaf de tee in de greenside bunker had geslagen. Maar als je, zoals ik, dubbel bogeys maakte op par-3's, dan is winnen een illusie en je lot bezegeld: 4 down na acht holes. Ik moest denken aan de prestatie van Frank Huiges, die een jaar geleden op De Hoge Kleij de beste tweede negen uit zijn loopbaan speelde, en zodoende de halve-finalepartij van Peter wist te winnen. Zou ik niet ook...? Tuurlijk. Ik won negen en tien en kwam terug tot 2 down. Op de elfde, waarop ik geen slag kreeg, produceerde Peter een zeldzame afzwaaier: links in de hei. Ik meende te kunnen profiteren. Tot we zijn bal vonden: nog goed speelbaar. Het vervolg: beiden met twee op of bijna op de green. Peter maakte de birdieputt, ik par: 3 down. Over het vervolg beperk ik me tot het volgende: Peter won de partij in stijl, met een birdie op vijftien, na alweer een middellange putt. Ik schreef in de tweede alinea 'wedstrijd', tussen aanhalingstekens, want spannend is het geen tel geweest. Peter was vandaag gewoon te goed. Wat na afloop bij mij nog wel even knaagde, ondanks mijn stablefordscore van 36, was mijn gepruts op de par 3's. Al zou ik, als ik deze beter had gespeeld, de partij vermoedelijk ook hebben verloren. Tot slot: Peter eindigde op 72 slagen (gelijk par, 37 stablefordpunten) en kwalificeerde de partij als "relaxed, zoals een ronde golf hoort te zijn''. En dat allemaal op een echt fantastische baan, in uitstekende conditie. Inderdaad een genot om te spelen, ondanks het lawaai van twee regelmatig overvliegende Chinook-heli's van de nabij gelegen vliegbasis Soesterberg.
De genoeglijke interland op Herkenbosch ging dik verloren. Dat lag niet aan thuisspeler Ron Buitenhuis, die tien minuten van de baan woont en Herkenbosch als geen ander kent. Hij was nochtans niet geselecteerd voor de interland. Zijn revanche was zoet: eerste prijs in de B-categorie met een mooie score: 33. Na afloop was hij het middelpunt van een tafel met Onno, Fred, Pim en Paul. Aan een andere tafel zat een Nederlandse international die het in de baan minder goed deed dan na afloop. Leonard van Nunen was de enige die zich aan tafel zette tussen de Belgen. Praktische verbroedering, subliem gastheerschap, staaltje opofferingsgezindheid? Held!
De NVGJ verwelkomt een nieuwe columnist. Ben J. van der Voogdt (1968) schrijft vanaf vandaag elke twee weken op nvgj.nl. Hij leest alles wat er in Nederland over golf verschijnt en telt na wat er beloofd is. Zijn columns zijn altijd exact 444 woorden. Wij zijn blij dat hij zich hiertoe bereid heeft verklaard, al konden wij hem voorlopig nog niet bewegen om ook een keer mee te spelen.
Nadat we elkaar vorig jaar al mochten treffen in de finale op de PAN, reisden we dit keer af voor de halve finale in de verliezersronde naar de Zaanse. De dag begon van mijn kant al met een tegenvaller: een stroomstoring in mijn flatgebouw. Daardoor kon ik niet met de auto de garage uit.