Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
24.03.2022
Zo’n dag
Ken je dat? Zo’n dag dat je met de driver keer op keer het midden van de fairway vindt*. Dat de ijzers de bal als vanzelf naar de vlag sturen. Dat je die zeldzame misser in de rough of bunker probleemloos herstelt met je wedges. En dat zelfs de putter een keer precies doet wat je in gedachten hebt. Nou ik ook niet. Tot de openingswedstrijd van het seizoen 2022 op De Lage Vuursche. Toen ik na iets meer dan vier uur mijn flightgenoten Pamela en Onno de hand schudde, stonden er 76 slagen en 43 punten op mijn kaart. Daghandicap 4.2 berekende de app van ANWB Golf. Belachelijk. Schandalig. Heerlijk.
Golf is een puzzel en wij stervelingen missen tijdens een ronde altijd één, en meestal twee of drie puzzelstukjes. Er is altijd een onderdeel van het spel dat niet loopt, een club die niet luistert of een mentaal dipje dat roet in het eten gooit. Maar héél soms vallen de puzzelstukjes in elkaar en speel je zomaar je beste ronde ooit – eigenlijk zonder dat het veel moeite kost. Sterker nog, in de ‘zone’ heb je zelfs het gevoel dat je links en rechts nog wat hebt laten liggen. Heerlijke hoogmoedswaanzin.
Nou weet ik natuurlijk ook wel dat de golfgod net zo snel ‘giveth’ als hij weer ‘taketh away’. Dus bij de volgende wedstrijd vind je me weer ouderwets tussen de bomen, wanhopig op zoek naar een gaatje richting de fairway. En voor hetzelfde geld doe ik binnenkort een succesvolle aanval op dat 7-puttrecord van collega Hoogland (lees zijn hilarische column over een paar weken in jullie lijfblad Golfers Magazine). Maar tot die tijd geniet ik nog even van dat rondje dat alles lukte.
Dat duurt waarschijnlijk nog drie dagen. Dan blaast de wind binnen een paar holes al mijn zelfvertrouwen weer aan gort op een klassieke links net buiten Dublin. Dan probeert een 76-jarige Ier me tevergeefs uit te leggen hoe ik de bal laag moet houden, en dat je van een yard of vijftig geen wedge moet pakken maar beter gewoon kunt putten. Dan vergeet ik pas na mijn derde pint Guinness dat bloedbad op mijn scorekaart. Dan ben ik weer net als iedereen op zoek naar de missende stukjes van de puzzel.
Maar ik blijf zoeken. Want heel, héél af en toe heb je zo’n dag…
(* Sorry Poppe, ik weet dat ik beloofd heb om nooit meer een driver te slaan, maar met die houten-3 begon ik toch wel heel veel lengte in te leveren. En het werkte in ieder geval één rondje…)
DE UITSLAGEN
Veel betere omstandigheden voor onze eerste wedstrijd in 2022 waren niet denkbaar. Op de prachtige Lage Vuuursche profiteerde Foeke Collet daar onder meer van; hij bracht 43 stablefordpunten binnen. ‘Alles, maar dan ook alles lukte’, aldus de winnaar. Ook in de B-categorie een uitschieter: Henri van der Steen kwam tot 41 punten.
1
COLL 1
F. Collet (Foeke)
M
9.8
13
43
2
3328
A. de de Jager (Arnoud)
M
16.1
21
35
3
KUIJ 2
A Kuijntjes (Anton)
M
9.9
13
31
4
3939
B Bruin (Bart)
M
9.0
12
30
5
HOED 1
B Hoedemakers (Bas)
M
11.5
15
30
6
MULD 2
K Mulder (Karin)
V
13.9
17
30
7
VELD 2
F. Veldman (Fred)
M
14.0
18
30
8
TERO 1
H. Terol (Hans)
M
16.8
22
30
9
KORV 1
E. Korver (Eric)
M
14.5
19
29
10
RUIT 1
L. van de Ruit (Leo)
M
13.9
18
28
11
LEUN 1
F. Leunge (Friso)
M
13.1
17
27
12
3931
de Rijke (Alwin)
M
17.7
23
27
13
LEEU 1
J. van Leeuwen (Jeroen)
M
15.3
20
26
14
3827
J. Swart(gast) (Jolanda)
V
11.4
14
25
15
HOOG 1
R. Hoogland (Rob)
M
14.7
19
25
16
BROU 2
M. Brouwers (Marijke)
V
13.9
17
23
17
ONST 1
R. Onstein (Ruud)
M
13.6
18
23
18
SCHE 1
C. Scheen (Christian)
M
15.2
20
23
19
WIES 1
H. Wiesenhaan (Helene)
V
10.8
14
21
20
DAAL 1
G. van Daalen (Gerald)
M
11.9
16
21
21
STUR 1
P. Sturhoofd (Pamela)
V
12.0
15
20
22
BREU 1
R. van Breugel (Ruud)
M
16.4
21
20
23
REIN 1
R.J. Reinders (Roland)
M
17.0
22
20
24
BENN 1
I. Bennik (Igor)
M
17.0
22
18
999
KLEI 1
L. Klein Schiphorst (Leon)
M
16.0
21
NR
Uitslag netto stableford dames en heren van hcp 18.0 tot en met hcp 36.0
Volgorde
Lidcode
Naam
HCP
Pl.HCP
Score
Extra informatie
1
STEE 1
H. van der Steen (Henri)
M
19.9
26
41
2
CARP 1
M. Carper (Meinard)
M
25.8
33
39
3
BARE 1
M. Barenbrug (Madelon)
V
29.4
36
37
4
KOST 1
H. Koster (Henk)
M
29.1
37
37
5
KLUI 1
T. Kluiters (Toussaint)
M
24.1
31
35
6
COMM 1
O Commandeur (Olga)
V
27.5
33
35
7
3862
Venghaus (Eric)
M
18.6
24
33
7
HOUT 1
A. Houtkamp (Andy)
M
18.6
24
33
9
KLEE 1
M van Kleef (Michiel)
M
24.0
31
33
10
BROU 1
R. Brouwer (René)
M
21.9
28
30
11
HANS 1
O. Hansum (Onno)
M
28.6
36
30
12
STAD 1
H. van de Stadt (Hannes)
M
23.5
27
29
13
PEER 1
R. Peereboom Voller (Ron)
M
20.4
26
28
14
LENN 1
A. van Lennep (Anna)
V
27.1
33
28
15
BEEK 1
C. van Beek (Carien)
V
20.2
25
27
16
KERS 1
A Kerssies (Arjan)
M
21.8
28
26
17
TAAL 1
R. Taal (Ruud)
M
23.8
30
26
18
RHOE 1
S. van de Rhoer (Sonja)
V
21.1
26
25
19
DEKK 1
J. Dekker (John)
M
25.6
33
25
20
VERH 2
H Verhoeven (Hannie)
V
21.8
27
24
21
BOEH 1
P Boehle (Paul)
M
25.0
32
24
22
GROE 3
C. Groeneweg (Cor)
M
29.0
37
24
23
PRIJ 1
L. Prijs (Lucy)
V
28.3
34
21
24
NIEM 1
R. Niemeijer (Ragnar)
M
29.4
37
21
25
BLIJ 1
R Blijlevens (Ralph)
M
18.8
24
20
26
MULD 1
T. Mulder (Taco)
M
22.0
28
19
27
MASS 1
R Massaut (Ronald)
M
31.0
29
19
28
KOK1
J Kok (Jan)
M
29.3
37
18
28
BOTM 1
H. Botman (Hans)
M
28.8
37
18
30
KEIJ 1
P Keijzer (Peter)
M
21.4
28
12
31
WOLL 1
W. Wollring (William)
M
24.7
32
12
999
3331
Hoogland (Willy)
V
28.7
35
NR
999
SPEI 1
R. Speijer (Ronald)
M
18.0
15
NR
Met nog het laatste restje van een driedaagse migraine in mijn hoofd en lijf begon ik aan de wedstrijd tegen Jeroen. Geen excuus hoor maar dat uit zich meestal in een paar holes waarin ik werkelijk geen idee meer heb hoe het golfen ook alweer moet. Aldus .... ik verloor de eerste twee holes. Tja… het was niet anders. We liepen vervolgens heel gezellig door de baan en gelukkig ging mijn spel hier en daar best wel weer aardig. De baan lag er prachtig bij, de temperatuur was misschien nét iets te enthousiast hoog, maar onze humeur(tjes) leden daar gelukkig helemaal niet onder. Maar op hole 17 stond ik weer twee down. Met nog twee holes te gaan kon Jeroen de wedstrijd eigenlijk niet meer verliezen. Op de 17de, een par 3, sloeg ik helaas mijn bal, met een hele mooie slag (dat dan weer wel) de bunker in, terwijl Jeroen net buiten de green lag. Dat moet lukken dacht ik... Misschien iets té vol vertrouwen… Maar de bal eindigde over de green tegen een boom. Daarmee kwam er toch een enigszins roemloos einde aan mijn gezellige golfmiddag. Gelukkig waren er toen de pilsjes en bitterballen! Jeroen, heel veel succes met je wedstrijd tegen Sonja!
Voorafgaand aan deze wedstrijd in de verliezersronde had ik mijn huiswerk gedaan, vond ik zelf. Ik had namelijk het wedstrijdverslag van Ronald Massaut over zijn partij tegen de mij onbekende Frank Huiges gelezen. Frank slaat heeeeeeeeel ver, maar niet altijd even recht. Dat had ik goed onthouden, dus toen bij het boeken op Het Rijk van Nijmegen de lus Groesbeek Zuid opdoemde, was ik daar niet ontevreden over. Voor wie het niet weet, het Rijk van Nijmegen beschikt over 5 lussen van 9 holes, waarvan Groesbeek Zuid verreweg de moeilijkste is, want relatief smal, lang en heuvelachtig. Mijn hoop was er op gevestigd dat door die lengte ook bij Frank de driver uit de tas zou komen. En dat zijn afslag dan niet altijd even recht zou zijn. Al bij de eerste hole bleek dat Frank andere ideeën had. Het is hier niet al te breed, hoorde ik hem hardop denken en hij pakte een houtje (of hybride) uit de tas. Om vervolgens de bal alsnog links de bomen in te slaan. Lang verhaal kort: tot en met de zesde hole hield ik hem bij, daarna was het met mij gedaan. Niet eens omdat Frank zo goed speelde (een ronde van 95 slagen is niet echt goed op zijn niveau), maar vooral omdat ik het zelf aardig af liet weten. Kernwoorden van de ronde waren ‘gezellig’ en ‘sociaal’, waarbij het sociale deel voornamelijk van mij afkomstig was. Speelde Frank zijn afslag naar links, dan deed ik dat ook. Ging zijn bal naar rechts, dan ging die van mij ook die kant op. Helaas deed ik dat niet met opzet, maar het voordeel is dat je wel gezellig doorpraten op weg naar de ballen. We spraken over van alles, onder andere over zijn honkbalverleden (vandaar die lengte) en zijn liefde voor windsurfen bij Hawaii en Kaapstad, waar hij drie maanden per jaar samen met zijn gezin de Nederlandse winter ontvlucht. Een van de voordelen van Kaapstad is dat je daar ook prachtige golfbanen hebt. Ook mooi is de Tafelberg, waarvan Frank een tatoeage op een van zijn armen heeft. Er viel me trouwens nog iets op. Zowel op onze foto, als die van Frank met Ronald (7&6), maakt hij met zijn hand het shaka-teken (niet te verwarren met tsjakka!). Een Hawaïaans handgebaar, dat veel gebruikt wordt onder surfers en zoiets betekent als “relax, alles komt goed.” Precies het gebaar dat ik na zo’n afdroogpartij wel kon gebruiken. Bedankt voor een fijne middag, Frank.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.