Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
17.04.2022
Een dag nadat Feyenoord de halve finales van de Conference League haalde, een halve week nadat de straten van de Maasstad het toneel waren voor een groots hardloopfeest, mocht ook de NVGJ een feestje vieren in het Rotterdamse. Met een Amsterdammer als grootste feestvarken. 020 zegeviert in 010.
‘Misschien moet je de mooiste van Nederland ook eens lopen’, of woorden van gelijke strekking appte Eric Brommert me nadat ik hem in zijn rol als race-manager van de Rotterdam Marathon en host van de leuke hardlooppodcast ‘De Pacer’ mijn complimenten had overgebracht voor zowel zijn terugblikuitzending als de strakke race die de twee Abdi’s en Nederlands’ snelste vrouw Nienke Brinkman onder zijn (gedeelde) regie hadden gelopen. Het is dat ik al een enthousiast hobbelaar ben (in de tijd dat de heren de 42 kilometer afraffelden deed ik in Amsterdam mee aan een loopje over vijftien kilometer en toch kon ik zowel de start als de finish van ‘de hele’ op tv zien…) anders was ik dat na de afgelopen week wel geworden. Vanwege het heerlijk onbevangen enthousiasme van de nog niet eens zo gek lang lopende Brinkman en natuurlijk vanwege de vrolijkheid langs het parcours. Het filmpje(externe link) van de student die totaal in de olie iedere loper over het parcours jaagt is nu al een klassieker
Mijn antwoord op Brommerts vraag of ik misschien ooit zijn marathon zou lopen was overigens een duidelijk nee. De sfeer kan nog zo leuk zijn, het blijven 42 kilometers waar mijn grens echt ligt bij 21 kilometer. Er moet immers wel tijd overblijven om te golfen. En laat dat nu ook kunnen in Rotterdam. Bijvoorbeeld op Kralingen, de charmante negenholesbaan aan de rand van het Kralingse bos. Kort (par-64), geen par-5 holes, smal, veel bomen, enfin, schieten met scherp is noodzakelijk voor een goede score op de uit 1933 stammende baan.
Wat dan niet helpt is om al op de eerste hole een bal rechts out of bounds te slaan en te beginnen met een dubbele bogey. Of het nu daardoor kwam (‘ach, laat dan ook maar’), door het goede gezelschap (Eric Venghaus en Peter Keijzer, geheel toevallig in precies dezelfde kleuren gestoken als ondergetekende: witte broek en schoenen maar vooral: paars shirt. What are the odds?) of door het gegeven dat Kralingen me kennelijk ligt (vorig jaar won ik hier ook), aan het eind van de rit stonden er 74 slagen op mijn kaart met een totaal van 37 punten bovendien. 38 eigenlijk, maar bij het invoeren van de kaart bleek anwbgolf strenger dan onze wedstrijdleiding te zijn. Hoe dan ook: het was genoeg om te winnen in het door beperkte opkomst ongesplitste veld en te voldoen aan de opdracht van collega Collet, die tot nu toe onverslaanbaar lijkt in dit seizoen. ‘In mijn afwezigheid moet jij de eer van Golfers Magazine dan maar hooghouden’.
Veel belangrijker echter dan de overwinning en de daardoor gewonnen kilo paaseieren, was de nazit. Een jaar geleden was Kralingen de eerste wedstrijd van het seizoen waarbij we weer op het terras plaats mochten nemen nadat deze door covidrestricties een tijdje gesloten waren gebleven. Een jaar en nog een lockdown verder is er veel gebeurd, in de wereld, bij onze club, maar wie in het voorjaarszonnetje pal achter de negende green eens goed om zich heen keek zal toch ook zijn opgevallen wat een heerlijk dag en middag het weer was in het Rotterdamse.
Sommige dingen veranderen gelukkig niet.
UITSLAGEN
Een select gezelschap van de NVGJ bracht een bezoek aan de intieme baan van Golfclub Kralingen. Ondanks het ontbreken van parren 5 (of misschien dankzij?) hadden aardig wat leden moeite met de baan. Martijn Paehlig stak er in ieder geval in Rotterdam met kop en schouders bovenuit.
Uitslag Kralingen plhc stbf
1. Martijn Paehlig 12 38
2. Eric Venghaus (sponsor) 22 34
3. Madelon Barenbrug 36 32
4. Helene Wiesenhaan 16 31
5. Hans Terol 20 30
6. Henri van der Steen 20 30
7. Annette de Jong 24 30
8. René Brouwer 25 25
9. Kees Pijnappels 21 24
10. John Dekker 29 22
11. Willem Schouten 12 21
12. Michiel van Kleef 28 21
13. Anna van Lennep 24 21
14. Peter Keijzer 25 20
15. Andy Houtkamp 22 19
16. Hans Botman 33 19
17. Ronald Speijer 21 18
18. William Wollring 28 13
19. Milanda Koopman (sponsor) 44 8
Ons gewqardeerde NVGJ-lid Marcel Maijer werkt tegenwoordig voor de Nederlandse Loterij en is niet meer op tv te zien bij het darten of het voetbal. Een dag voor het begin van de Olympische Winterspelen zwaaide hij op Schiphol ruim 30 voormalige medaillewinnaars uit, die op weg gingen naar Italië. Een initiatief van zijn nieuwe werkgever. Daar waren zij als eregast aanwezig en openen zij, onder aanvoering van Sven Kramer en Ireen Wüst, het Staatsloterij TeamNL Huis in Superstudio Più. Tijdens de Olympische Winterspelen is het Staatsloterij TeamNL Huis een echt thuis voor Oranje in Milaan. Een plek waar fans en sporters samenkomen en waar sport kijken en het vieren van sportieve successen van TeamNL centraal staan. Dagelijks kunnen maximaal 3300 mensen terecht in het Staatsloterij TeamNL Huis.
Het duurt nog even voor we weer de wei in gaan, maar voor wie niet kan wachten om de vrienden van de NVGJ weer te ontmoeten is de Winterswing in het leven geroepen. Twee keer, op maandag 9 februari en maandag 23 februari, in Utrecht overdekt spelen op een simulator. Op 9 februari is minigolf Ruff aan de beurt, twee weken later op 23 februari is Chi Chi The Golf Venue de locatie. Doe aan beide wedstrijden mee of kies er een. Opgeven kan bij Paul Boehlé (paul.boehle@sponsormediair.nl), samen met Leonard van Nunen organisator van het geheel. Hieronder de bijzonderheden: WINTERSWING in CHI CHI – The Golf Venue in Utrecht Maandag 9 februari 2026 PROGRAMMA 15.00 uur Verzamelen met koffie 16.00 uur Start golf (simulators/driving range bays) 18.00 uur Einde golf & borrel 19.00 uur Diner 20.00 uur Koffie & prijsuitreiking PRIJS € 65,= Inclusief 2 koffie en 4 drankjes Het bedrag gelieve over te maken op onze NVGJ rekening: NL63ABNA0607976802 t.n.v. NVGJ o.v.v. Ruff Maandag 23 februari 2026 PROGRAMMA 15.00 uur Ontvangst & koffie 16.00 - 17.30 uur Entertainment bay 17.30 - 18.30 uur Borrelen 18.30 – 19.30 uur Diner PRIJS € 63,= Inclusief drankjes Het bedrag gelieve over te maken op onze NVGJ rekening: NL63ABNA0607976802 t.n.v. NVGJ o.v.v. Chi Chi
Meerdere NVGJ'ers ontvluchten het sombere winterweer in Nederland en laten de clubs hun werk doen op banen in het zonnetje en een heerlijke temperatuur. Het zuiden van Europa is uiteraard een mogelijkheid, maar sommigen zoeken het verderop. Zo kruisen Ruud Onstein en Ruud Taal binnenkort de degens in Zuid-Afrika. Willem Schouten, Gerald van Daalen en Paul Mansoor (en zijn broer Dave) gingen meer in oostelijke richting om in Thailand voor de derde keer om de Hua Hin Cup te spelen. Je moet er wat voor over hebben.. Dit jaar was er na vier glorieuze wedstrijden uiteraard weer een winnaar. Willem kreeg een pruik op (geintje) en nam de wisseltrofee van Paul over: een riem. Op de baan waar ook voor de Asian Tour wordt gespeeld was Willem met twee birdies in de beslissende ronde on fire. Het viertal hoopt zeker nog enkele edities om de Hua Hin Cup te spelen. Paul gaat nog drie maanden door Azië reizen, de overigen gaan zich rustig voorbereiden op het nieuwe NVGJ-seizoen. Voorlopig nog even met temperaturen van rond de 30 graden..
Terugblik op de prachtige Redexim Nations Cup op Texel van vorig jaar oktober.
Het woord ‘ontspullen’ is voor mij nu al het woord van het jaar. Een woord overigens dat meneer van Dale nog maar sinds kort erkent. De hoeder van onze moedertaal is wat behoudend zullen we maar zeggen. Erger is dat mijn automatische spellingscontroleur het woord niet herkent en mij steeds wenst te corrigeren met het woord ‘onthullen’. Tijd om het emotieloze tech-wonder, onze nieuwste pennenvriend ChatGPT te hulp te roepen. ‘Het’ geeft in een mum van tijd een uitvoerig antwoord. Het dichtst bij ‘ontspullen’ komt het begrip ‘bewust wegdoen van overbodige zaken om zo meer rust, ruimte en overzicht in je hoofd te creëren.’ Of zoals een erkend minimalismespecialist (die bestaan echt) mij tracht te inspireren: ‘je leven simpeler maken en je focus verleggen naar wat écht belangrijk is’. Het lijkt verdomme wel golf. Maar de harde kernaspecten van het woord bevatten nog meer. Ontspullen is ook een actieve manier om de geest te verlichten met mentale rust als doel. Niet klakkeloos opruimen dus, maar dat doen op basis van de vraag ‘of die spullen je nog vreugde brengen’. Mooi hè? Een aanstaande verhuizing - wij gaan kleiner wonen en gelijkvloers, want dat móet als je ouder wordt - dwingt me tot die ultieme gelukstest. Terwijl ik hardnekkig probeer ‘The Old Man Out’ te houden, staar ik naar een breed scala aan verwaarloosde objecten en stel mezelf de vraag: ‘ben ik hier überhaupt ooit blij van geweest?’ Maar ook de keuze die ik mijzelf opleg bemoeilijkt het vreugde-proces: wordt het een hiernietsmaals of een tweede kans? De Milieustraat of de Kringloop? Of toch nog maar even bewaren? Onder het motto ‘bijna alles moet weg’ duiken ook enkele ontspulkandidaten uit NVGJ-hoek op. Ooit als prijs (of als vriend) verworven. Zoals twee romans van René Brouwer en diens pseudo Renee van Amstel, ‘De vrouw van de ambassadeur’ en ‘Het spel van Floor’ (nb: het laatste boek is beter dan de film), waar de erotiek van de omslagen afdruipt. In schrille tegenstelling tot de gebronsde kop van Rob, ‘in chamois-tint’, op de cover van 'De Grote Hoogland’. Ze zijn slecht vergelijkbaar met het succesvolle ‘Complete Margriet Kookboek’ (vijfhonderdste druk schat ik in) van Sonja van de Rhoer of het 'NVGJ’- verzamelwerk van Hans Terol met een sierlijke poze van Willem van DEN Elskamp tegen een regenboog, van mijzelf, op de voorplaat. Van de meer tastbare ontspulattributen heeft ‘Bartje’, ooit de Drenthe-trofee, een eerdere schifting niet overleefd. De handige Action- snijplank (met keuzes voor de te bewerken producten) zal ook in onze nieuwe behuizing wel een rol blijven vervullen. Blijven over de eerste prijs van de ‘NGF-Journalistendag 2010’, een inmiddels totaal verweerde verzilverde schaal, en maar liefst twee ‘Poppe-cups’. Als ode en herinnering aan Poppe de Boer en diens nimmer aflatende strijd om het NVGJ-logo - en vooral zijn gemopper daarover - zullen de eigenhandig door hem gedecoreerde bokalen binnenkort worden geplaatst in de NVGJ-relikwieënkast op onze home course. De tienduizend (en meer) digitale foto’s van ‘de-NVGJ-door-de-jaren-heen’, toen alles (nog) beter was, onttrek ik aan het ontspulproces. Die gigabytes nemen immers weinig ruimte in en scheppen bij het weerzien ervan nog steeds vreugde in het leven.
Ik zit op de rand van het bed in onze hotelkamer in Denia en denk: dat scheelde niet veel; kantje boord. Het is de schaduwzijde van goede voornemens. Behalve wekelijks twee keer golftraining is dat afvallen, fitter worden, flexibiliteit en meer rotatie in het bovenlichaam als ook meer spierkracht in de benen. Naar de sportschool, dus. Mijn valkuil: meer doen dan slim of dan nodig is. Vooral té snel, té veel willen. Meteen vier keer per week aan de gewichten hangen is niet zo handig als je pakweg tien-vijftien jaar geleden voor het laatst een sportschool van binnen hebt gezien. Na twee weken in de gym kan ik nog geen kopje meer optillen. Op de golfbaan geweest; kan geen bal slaan zonder stekende pijn. En over vier-vijf weken is de Surprisereis naar Denia/ La Sella. Ga ik dat wel halen? Reddingsboei bij fysieke malheur is al 30 jaar mijn bevriende fysiotherapeut, George Owens. Hij heeft mij begeleid gedurende drie knieoperaties en over drie decennia bij verschillende squash-, ski- en later golfblessures. Laat ik het kleinere werk hier verder onbenoemd. Overbelast George kent mijn gemankeerde lichaam als geen ander, maar dit was toch weer nieuw voor hem. ,,Overbelasting. Het is de onderliggende spiergroep van de triceps van je rechterarm, maar ook de aanhechting van de spieren vanaf de elleboog en de schouder. Hoe krijg je dat nu weer voor elkaar?'' Nou ja, 'goede voornemens', leg ik uit. ,,Hoe oud ben je'', vraagt George hoofdschuddend. Hé vriend, jij vond het ook een goed idee dat ik deze winter naar de sportschool zou gaan, probeer ik steun te vinden. ,,Ja, maar niet meteen vier keer per week en ook niet meteen een volledige workout.'' Ik knik berustend. De voorafgaande dagen aan de golftrip van de NVGJ blijven spannend, maar George lapt mij toch weer op. In de tussentijd heb ik wel een conditie- en benenprogramma gedaan, dat wel. Motoriek De actuele stand van zaken rond mijn goede voornemen: In plaats van afvallen ben ik aangekomen, zoals meestal in november-december. Ik heb ook nog steeds de motoriek van een hoogbejaaarde en zie maar weinig vooruitgang. Het is een hele opgave, drie-vier keer per week naar de sportschool. Natuurlijk met de luxe van gratis parkeren voor de deur. Dat wel, maar het zit nog niet in mijn systeem. De golfbaan heb ik na de seizoensafsluiting amper meer gezien. Appje van mijn pro, Ed Vander: ,,Hé Ronald, ik zie dat je trainingen hebt ingeboekt. Maar dat kan helemaal niet, want ik ben op vakantie. Laten we in het nieuwe jaar maar een programmaatje maken.'' Pfffff... de eerste wedstrijd van 2026 is al half maart. Wat kun je repareren in slechts twaalf weken? Het schiet allemaal niet op met die goede voornemens. Het dreigt - wel héél vertrouwd - weer opnieuw 'overwinteren' te worden. Ook fijn, toch? Aanvullende goede voornemens: Laat het glas altijd halfvol zijn; mínimaal halfvol en geniet van het leven!