Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
17.04.2022
Een dag nadat Feyenoord de halve finales van de Conference League haalde, een halve week nadat de straten van de Maasstad het toneel waren voor een groots hardloopfeest, mocht ook de NVGJ een feestje vieren in het Rotterdamse. Met een Amsterdammer als grootste feestvarken. 020 zegeviert in 010.
‘Misschien moet je de mooiste van Nederland ook eens lopen’, of woorden van gelijke strekking appte Eric Brommert me nadat ik hem in zijn rol als race-manager van de Rotterdam Marathon en host van de leuke hardlooppodcast ‘De Pacer’ mijn complimenten had overgebracht voor zowel zijn terugblikuitzending als de strakke race die de twee Abdi’s en Nederlands’ snelste vrouw Nienke Brinkman onder zijn (gedeelde) regie hadden gelopen. Het is dat ik al een enthousiast hobbelaar ben (in de tijd dat de heren de 42 kilometer afraffelden deed ik in Amsterdam mee aan een loopje over vijftien kilometer en toch kon ik zowel de start als de finish van ‘de hele’ op tv zien…) anders was ik dat na de afgelopen week wel geworden. Vanwege het heerlijk onbevangen enthousiasme van de nog niet eens zo gek lang lopende Brinkman en natuurlijk vanwege de vrolijkheid langs het parcours. Het filmpje(externe link) van de student die totaal in de olie iedere loper over het parcours jaagt is nu al een klassieker
Mijn antwoord op Brommerts vraag of ik misschien ooit zijn marathon zou lopen was overigens een duidelijk nee. De sfeer kan nog zo leuk zijn, het blijven 42 kilometers waar mijn grens echt ligt bij 21 kilometer. Er moet immers wel tijd overblijven om te golfen. En laat dat nu ook kunnen in Rotterdam. Bijvoorbeeld op Kralingen, de charmante negenholesbaan aan de rand van het Kralingse bos. Kort (par-64), geen par-5 holes, smal, veel bomen, enfin, schieten met scherp is noodzakelijk voor een goede score op de uit 1933 stammende baan.
Wat dan niet helpt is om al op de eerste hole een bal rechts out of bounds te slaan en te beginnen met een dubbele bogey. Of het nu daardoor kwam (‘ach, laat dan ook maar’), door het goede gezelschap (Eric Venghaus en Peter Keijzer, geheel toevallig in precies dezelfde kleuren gestoken als ondergetekende: witte broek en schoenen maar vooral: paars shirt. What are the odds?) of door het gegeven dat Kralingen me kennelijk ligt (vorig jaar won ik hier ook), aan het eind van de rit stonden er 74 slagen op mijn kaart met een totaal van 37 punten bovendien. 38 eigenlijk, maar bij het invoeren van de kaart bleek anwbgolf strenger dan onze wedstrijdleiding te zijn. Hoe dan ook: het was genoeg om te winnen in het door beperkte opkomst ongesplitste veld en te voldoen aan de opdracht van collega Collet, die tot nu toe onverslaanbaar lijkt in dit seizoen. ‘In mijn afwezigheid moet jij de eer van Golfers Magazine dan maar hooghouden’.
Veel belangrijker echter dan de overwinning en de daardoor gewonnen kilo paaseieren, was de nazit. Een jaar geleden was Kralingen de eerste wedstrijd van het seizoen waarbij we weer op het terras plaats mochten nemen nadat deze door covidrestricties een tijdje gesloten waren gebleven. Een jaar en nog een lockdown verder is er veel gebeurd, in de wereld, bij onze club, maar wie in het voorjaarszonnetje pal achter de negende green eens goed om zich heen keek zal toch ook zijn opgevallen wat een heerlijk dag en middag het weer was in het Rotterdamse.
Sommige dingen veranderen gelukkig niet.
UITSLAGEN
Een select gezelschap van de NVGJ bracht een bezoek aan de intieme baan van Golfclub Kralingen. Ondanks het ontbreken van parren 5 (of misschien dankzij?) hadden aardig wat leden moeite met de baan. Martijn Paehlig stak er in ieder geval in Rotterdam met kop en schouders bovenuit.
Uitslag Kralingen plhc stbf
1. Martijn Paehlig 12 38
2. Eric Venghaus (sponsor) 22 34
3. Madelon Barenbrug 36 32
4. Helene Wiesenhaan 16 31
5. Hans Terol 20 30
6. Henri van der Steen 20 30
7. Annette de Jong 24 30
8. René Brouwer 25 25
9. Kees Pijnappels 21 24
10. John Dekker 29 22
11. Willem Schouten 12 21
12. Michiel van Kleef 28 21
13. Anna van Lennep 24 21
14. Peter Keijzer 25 20
15. Andy Houtkamp 22 19
16. Hans Botman 33 19
17. Ronald Speijer 21 18
18. William Wollring 28 13
19. Milanda Koopman (sponsor) 44 8
"Spelen we bij jou op de Veluwse of kom je naar Lauswolt?" appte Louis nadat bekend was geworden dat er een tussenronde aan de Mr. Glow Matchplay was toegevoegd. Ik had Louis eerder al eens op mijn homecourse verslagen en vond het daarom niet meer dan eerlijk om af te reizen naar het Hoge Noorden, naar de voor mij nog onbekende baan van Lauswolt.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.