Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
05.06.2022
Bij het checken van de laatste versie van de flightindeling, kort voor vertrek naar Alkmaar, viel het al op: Willy ontbrak op de lijst. Had me net zo verheugd om met haar te spelen, samen met haar special guest Willem van den Elskamp. Telefonisch moesten we er laatst nog zo smakelijk om lachen. ‘Ik ben maar een kneus op de golfbaan hoor Hans.’ Waarop ik zei: ‘Ik ook, dan kneuzen we lekker samen.
Op het parkeerterrein kwam ik Rob tegen en kreeg direct het verhaal te horen. Onderzoeken en nu de spannende tijd overbruggen tot de uitslag. Behoorlijk schrikken natuurlijk. ‘Maar ze is er bij het diner wel bij hoor’, klonk het iets geruststellender. En of Willy er bij was! Met een ontwapenende glimlach liep ze alle tafels af, begroette iedereen persoonlijk en legde geduldig uit waarom ze niet meespeelde.
Bij de loterij, bestaande uit het trekken van de scorekaarten, was Willy weer helemaal in haar element. Drie prachtige boeken over Karel Appel (Een leven in foto’s van Nico Koster) verwisselden van eigenaar en de hoofdprijs, een zeefdruk van Guillaume Corneille van Bervloo, of gewoon Corneille, was voor.. Ger Laan. Nu wil het toeval dat Ger vorig jaar ook al het kunstwerk won, wat toch voor enige onrust zorgde en de vraag deed rijzen of er geen sprake was van matchfixing, fraude, corruptie of anderzijds. Nadat deze vraag absoluut ontkennend kon worden beantwoord werd het idee geopperd dat Ger zelf een galerij met twee topstukken kan beginnen..
Bij de prijsuitreiking voor de wedstrijd, zoals gebruikelijk met inleidende beschietingen op geheel eigen wijze begeleid door Ruud Onstein, ontbraken merkwaardig genoeg de twee winnaars. In de B-categorie won de immer vrolijke Eric Venghaus met maar liefst 49 stableford punten. Ik kwam Eric toevallig tegen bij zijn auto vóór de ceremonie protocollaire op het moment dat hij er stiekem tussenuit wilde knijpen na zijn onvoorstelbaar goede ronde. Op de vraag of hij het befaamde Yellow Submarine wilde ontlopen antwoordde Eric dat zijn aanwezigheid dringend gewenst was bij een akkefietje in Rotterdam. Nou, vooruit.
Foeke had met het thuisfront afgesproken dat hij op tijd terug zou zijn om de avond door te brengen met zijn jonge dochter omdat zijn vrouw andere afspraken had. Ook legitiem zullen we maar zeggen, maar het zorgde er wel voor dat zijn collega Martijn de prestigieuze President’s Putter (’s ochtends nog gepoetst door Foeke na zijn zege in 2021) in ontvangst moest nemen. De ultra korte toespraak van Foeke kwam tot stand via een Whatsappje op de telefoon van Martijn. Het kan allemaal, anno 2022.
Kort voor de prijsuitreiking werd iedereen goed verzorgd tijdens het diner, dat bestond uit een heerlijk voorgerechtje, met daarna een moot heilbot of een entrecote. Met een smakelijk nagerecht tot slot. Het was weer heerlijk wat de keukenbrigade in Alkmaar op tafel wist te krijgen en de attente bediening maakte het diner compleet en zelfs tot een feest.
Om nog even terug te komen op spreekstalmeester Ruud: hij meldde onder meer dat het met Poppe — vorig jaar nog aanwezig om persoonlijk te vertellen over zijn fysieke malheur — eigenlijk wel redelijk gaat; hij heeft net een nieuwe aangepaste fiets aangeschaft om te rijden in het prachtige duingebied rond Zandvoort. Ook bleef het geliefde Zuid-Afrika van Ruud uiteraard niet onbesproken. Sommige prijswinnaars kregen enkele Afrikaanse gezegden om de oren, waaronder de volgende: Jij kan een kersie (kaarsje) in ’n hondedrol steek en daarneffens ‘lang zal die leven’ sing, maar die kak verander nie in een koek nie’ En deze: Wanneer die spel verbij is gaan die koning en die pion in dieselfde boks.
Tja, wat viel er verder nog op? Van de vier single handicappers speelden er drie meer dan 30 stbf, alleen Willem Schouten bleef met 27 wat achter. Een andere Willem, Van den Elskamp, voelde zich als gast van Willy weer als een vis in het water. Maar een volledige terugkeer bij de NVGJ zit er absoluut niet in. Zegt hij nu. En wéér verdween er een trolley met tas onder water, nu die van Madelon.
Kortom, het was weer een prachtige Jaski Open. Er werd niet gesproken over een 2023-editie. Laten we met z’n allen hopen dat die er eventueel wel zal komen...
UITSLAGEN
Op de zonovergoten Jaski Open sloeg Foeke Collet weer eens onverbiddelijk toe in de A-categorie. In de B behaalde Eric Venghaus het onwaarschijnlijke aantal van 45 stablefordpunten, zelfs de 39 van Sonja van de Rhoer waren onvoldoende. Opvallend was dat beide winnaars om uiteenlopende redenen niet aanwezig waren bij de prijsuitreiking.
1
COLL 1
F. Collet (Foeke)
M
9.1
10
35
2
LEEU 1
J. van Leeuwen (Jeroen)
M
13.6
17
33
3
BROU 2
M. Brouwers (Marijke)
V
13.7
17
32
4
PAEH 1
M. Paehlig (Martijn)
M
8.1
9
31
5
KUIJ 2
A Kuijntjes (Anton)
M
9.5
10
31
6
STUR 1
P. Sturhoofd (Pamela)
V
14.0
16
30
7
DONK 1
P. Donkersloot (Pim)
M
16.4
18
30
8
KLEI 1
L. Klein Schiphorst (Leon)
M
16.0
18
29
9
TERO 1
H. Terol (Hans)
M
17.6
19
28
10
SCHO 1
W. Schouten (Willem)
M
9.6
10
27
11
WEST 1
L. Westhof (Louis)
M
10.8
12
27
12
ONST 1
R. Onstein (Ruud)
M
13.6
15
27
13
WIES 1
H. Wiesenhaan (Helene)
V
10.8
15
26
14
UIJL 2
F.M.L. Uijlenbroek (Frank)
M
16.1
18
26
15
TAYL 1
C. Taylor (Charles)
M
17.4
19
24
16
DAAL 1
G. van Daalen (Gerald)
M
12.8
13
19
999
RUIT 1
L. van de Ruit (Leo)
M
13.9
15
NR
Uitslag netto stableford dames en heren van hcp 18.0 tot en met hcp 54.0
Volgorde
Lidcode
Naam
HCP
Pl.HCP
Score
Extra informatie
1
VENG 1
E Venghaus (Eric)
M
18.6
21
45
2
RHOE 1
S. van de Rhoer (Sonja)
V
20.7
24
39
3
VERH 2
H Verhoeven (Hannie)
V
21.9
26
35
4
RHEE 1
A. van Rhee (Annemart)
V
18.7
22
33
5
LAAN 1
G. Laan (Ger)
M
22.2
24
33
6
3952
M Keuning (Marga)
V
24.3
29
33
7
3336
Lia Taylor (Lia)
V
26.3
31
32
8
BUIT 1
R. Buitenhuis (Ron)
M
18.7
24
31
9
BARE 1
M. Barenbrug (Madelon)
V
29.3
34
31
10
PEER 1
R. Peereboom Voller (Ron)
M
20.4
23
30
11
GALE 1
J. van Galen (Jan)
M
25.3
27
30
12
COMM 1
O Commandeur (Olga)
V
26.7
31
30
14
BEEK 1
C. van Beek (Carien)
V
20.2
24
28
15
KEIJ 1
P Keijzer (Peter)
M
21.4
24
27
16
BOEH 1
P Boehle (Paul)
M
25.7
29
27
13
KLEE 1
M van Kleef (Michiel)
M
24.0
27
29
17
DEKK 1
J. Dekker (John)
M
25.6
29
25
18
HIEM 1
L. Hiemstra (Lex)
M
21.7
24
24
19
3954
W van den Elskamp (Willem)
M
26.7
30
22
20
GROE 1
A. Groen (Anneke)
V
36.4
42
22
21
BOTM 1
H. Botman (Hans)
M
28.8
32
21
22
3865
Uijlenbroek (Christiane)
V
36.1
42
16
Voorafgaand aan deze wedstrijd in de verliezersronde had ik mijn huiswerk gedaan, vond ik zelf. Ik had namelijk het wedstrijdverslag van Ronald Massaut over zijn partij tegen de mij onbekende Frank Huiges gelezen. Frank slaat heeeeeeeeel ver, maar niet altijd even recht. Dat had ik goed onthouden, dus toen bij het boeken op Het Rijk van Nijmegen de lus Groesbeek Zuid opdoemde, was ik daar niet ontevreden over. Voor wie het niet weet, het Rijk van Nijmegen beschikt over 5 lussen van 9 holes, waarvan Groesbeek Zuid verreweg de moeilijkste is, want relatief smal, lang en heuvelachtig. Mijn hoop was er op gevestigd dat door die lengte ook bij Frank de driver uit de tas zou komen. En dat zijn afslag dan niet altijd even recht zou zijn. Al bij de eerste hole bleek dat Frank andere ideeën had. Het is hier niet al te breed, hoorde ik hem hardop denken en hij pakte een houtje (of hybride) uit de tas. Om vervolgens de bal alsnog links de bomen in te slaan. Lang verhaal kort: tot en met de zesde hole hield ik hem bij, daarna was het met mij gedaan. Niet eens omdat Frank zo goed speelde (een ronde van 95 slagen is niet echt goed op zijn niveau), maar vooral omdat ik het zelf aardig af liet weten. Kernwoorden van de ronde waren ‘gezellig’ en ‘sociaal’, waarbij het sociale deel voornamelijk van mij afkomstig was. Speelde Frank zijn afslag naar links, dan deed ik dat ook. Ging zijn bal naar rechts, dan ging die van mij ook die kant op. Helaas deed ik dat niet met opzet, maar het voordeel is dat je wel gezellig doorpraten op weg naar de ballen. We spraken over van alles, onder andere over zijn honkbalverleden (vandaar die lengte) en zijn liefde voor windsurfen bij Hawaii en Kaapstad, waar hij drie maanden per jaar samen met zijn gezin de Nederlandse winter ontvlucht. Een van de voordelen van Kaapstad is dat je daar ook prachtige golfbanen hebt. Ook mooi is de Tafelberg, waarvan Frank een tatoeage op een van zijn armen heeft. Er viel me trouwens nog iets op. Zowel op onze foto, als die van Frank met Ronald (7&6), maakt hij met zijn hand het shaka-teken (niet te verwarren met tsjakka!). Een Hawaïaans handgebaar, dat veel gebruikt wordt onder surfers en zoiets betekent als “relax, alles komt goed.” Precies het gebaar dat ik na zo’n afdroogpartij wel kon gebruiken. Bedankt voor een fijne middag, Frank.
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut