Huiges vs Van Leeuwen 3&2

Matchplay op de Zaanse, tegen Frank Huiges. Op de drivingrange klonk hij nog bescheiden: “Ik loop de laatste tijd vooral rondjes boven de 100.” Ik knikte meelevend en dacht: dit komt wel goed vandaag. Nou… dat kwam het dus níet.

Vanaf de eerste tee was het duidelijk: dit was niet de Frank van de triple bogeys en de 4 putts.

Verre babyfades met de driver en steady ijzers. Voor iemand die regelmatig ‘boven de 100’ loopt, leek hij verdacht veel op iemand die gewoon weet wat hij doet. Ik daarentegen speelde vooral figurant in een slecht geregisseerde matchplayfilm.

Op hole 15 lag Frank links van de green, bovenop een heuveltje naast een bunker. De vlag was direct achter de bunker gestoken. Een positie waar de meeste mensen vooral schade proberen te beperken. Maar de chip was van uitzonderlijke schoonheid met een par tot gevolg. Een rechtse directe. Ik stond nog, maar wankelde.

De genadeklap kwam een hole later. Zijn tweede slag landde twee meter van de vlag. Een strakke birdie om de wedstrijd in het slot te gooien. Knockout. 3&2 voor Frank.

Pieken op het juiste moment heet dat. En dat deed Frank. Top gedaan. Volgende keer toch maar iets minder goed luisteren op de range.