Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
18.06.2020
Onze gewaardeerde collega en NVGJ-voorzitter Eric Korver haalde de regionale bladen met een paginagroot verhaal over zijn nieuwe leven in Lloret de Mar, waar hij samen met zijn dochter Nikita een snackbar gaat exploiteren. Maar hij blijft daarnaast zijn Nationaal Golfmagazine maken. Vanuit Spanje.
TEKST ARTIKEL UIT DAGBLAD KENNEMERLAND
Uitgeester Eric Korver neemt snackbar in Lloret de Mar over
De al jaren gekoesterde wens om ooit eens iets in Spanje te beginnen, wordt dit jaar werkelijkheid voor Eric Korver. Op 1 juli opent de Uitgeester als eigenaar van Patathuis De Koe & Bakker Bert de deuren van zijn eigen zaak midden in het uitgaansgebied van badplaats Lloret de Mar.
Het brengt de 56-jarige Korver een nieuwe uitdaging. Na ruim dertig jaar in de sportjournalistiek werkzaam te zijn, is de aandacht de komende maanden op belegde broodjes, kroketten en frikandellen gericht. Ervaring in de horeca ontbreekt, maar dat neemt niet weg dat de Uitgeester met veel plezier uitkijkt naar zijn nieuwe job. „Het is niet iets dat ik zomaar beslist heb. Ik heb een huurcontract van tien jaar getekend, want het is wel een lange-termijnding en ik vind het leuk dat ik dit avontuur samen met mijn dochter Nikita aan kan gaan.”
„Het is ook allemaal haar ’schuld’ dat we nu in Spanje zitten”, lacht Korver. Hij legt uit: „Nikita was hier in 2018 op vakantie en besloot langer te blijven toen ze ook nog zes weken in De Koe kon werken. We hebben haar toen na dat langere wegblijven als verrassing opgehaald in plaats van een ticket te betalen. Toen ben ik in gesprek geraakt met de eigenaren en die lieten weten mogelijk de zaak te willen verkopen. Ik gaf aan wel geïnteresseerd te zijn en daar is het mee begonnen.”
Afronden
In augustus 2019 werd hun wens concreter en ben ik langsgekomen om te praten en inzage te krijgen in cijfers. Na dat gesprek was het al duidelijk en afgelopen maart werd de koop gesloten. „In april zouden we alles afronden, maar dat hebben we maar via de mail gedaan. Eigenlijk zouden we op 1 juni opengaan, maar dat wordt nu dus 1 juli en dan gaan we zien of en zo ja hoeveel toeristen er naar Spanje komen. Er zijn wel de nodige regels, maar Spanje wil het toeristenseizoen niet helemaal gedag zeggen. We zouden wel eerder open kunnen, omdat we een take away zijn, maar dat doen we bewust niet.”
Afgelopen weekeinde reed Korver naar Spanje om zich voor te bereiden op zijn nieuwe rol als snackbarhouder. „Mijn werk als uitgever van enkele sportbladen blijf ik overigens ook wel doen. Twee van die bladen (skate.nl en Hockey International) zouden sowieso al ’zomerstop’ hebben, maar het Nationaal Golfmagazine regel ik nu gewoon vanuit Spanje.”
Overigens was het door alle maatregelen die Spanje nog heeft in verband met het coronavirus niet zomaar een gegeven dat hij door kon rijden naar Lloret de Mar. „Meteen na de grens stond de Guardia Civil klaar om ons te controleren. Ik had gelukkig alle benodigde papieren geregeld, waardoor we door konden reizen. De komende weken maken we de voorbereiding voor opening af. Want we zijn slechts twee maanden open. Het is wel vreemd om hier nu rond te lopen. Iedereen heeft een mondkapje voor en je merkt wat panische reacties. Je kan aan alles merken dat het land het de afgelopen maanden aardig voor de kiezen heeft gehad.”
De 19-jarige Nikita zal samen met enkele andere Nederlandse jongeren, die tijdens hun verblijf samen in een appartement zitten, vele uren achter de frituur doorbrengen. Ook haar vader zal zijn diensten draaien. „Friet bakken kan je leren, zelfs als journalist”, lacht Korver. „Als de frikandellen boven komen drijven, dan moeten ze er uit.” Het is overigens een bewuste keuze om met Nederlands personeel te werken. „Zeventig procent van de klanten komt uit Nederland. Daarnaast zijn er veel Belgen die wat komen eten. Dat maakt het voor iedereen makkelijk.”
Geweldig
Als jongere ging Eric Korver op vakantie naar Lloret de Mar. „Er zijn natuurlijk wel wat dingen veranderd sinds ik hier was, maar het is eigenlijk heel simpel. Je vindt Lloret geweldig of je vindt het helemaal niets. Ik was vanaf het eerste moment gewonnen en ook Nikita vindt het geweldig. Afgelopen zomer heeft ze hier nog in een feestcafé gewerkt.”
Patathuis De Koe bestaat al ruim twintig jaar en is altijd in Nederlandse handen geweest. Vijf jaar geleden werd Bakker Bert aan de snackbar toegevoegd. „Het is één zaak, waarbij de aandacht bij Bakker Bert op de verkoop van broodjes ligt en bij De Koe vooral op snacks.”
Aanpakken
Tussen 11 uur ’s morgens en 3 uur ’s nachts is de zaak geopend. „Dat wordt inderdaad flink aanpakken en we zullen ook in twee groepen gaan werken. Het is ook mogelijk dat er tussen 3 en 5 uur nog broodjes en snacks geleverd worden aan clubs in de omgeving die dan nog open zijn. Ik vind het een geweldige uitdaging. Winst draaien zal dit eerste jaar door de corona niet mogelijk zijn, maar het kan iets heel moois opleveren en het is iets wat ik gewoon al heel lang wilde.”
Monne Reitsma
Als je opzoekt wat een bunker is, krijg je de volgende definitie: "Een golfbunker is een uitgegraven hindernis op de golfbaan die is gevuld met zand. Het doel van de bunker is om het spel te bemoeilijken." En dat is vandaag behoorlijk goed gelukt. Normaal is mijn handicap 14,2, maar vandaag was het zand mijn grootste tegenstander. Wat ik ook probeerde, de bal bleef maar in de bunker liggen. En als je dan tegen Henri speelt, die altijd netjes het midden van de fairway weet te vinden, maak je het jezelf wel erg lastig. Op hole 1 had ik een ouderwetse shank en na vier holes stond Henri al 4 up. Gelukkig heb ik het nog een beetje kunnen rekken tot hole 16, maar toen was het toch echt gedaan. Henri was vandaag simpelweg te steady en mijn spel was gewoon niet goed genoeg. Ik mag de komende maanden nog even genieten van de Joop van der Flier-Wisseltrofee, die sinds vorig jaar in mijn huiskamer pronkt, maar het verdedigen van de titel is helaas niet gelukt.
De ultrakorte samenvatting: de verliezer stond 3 up na 9, de winnaar, Christel Witteveen, hoefde na de zeventiende hole met 3&1 haar best niet meer te doen op de achttiende. Een nadere analyse leerde dat de verliezer 21 punten had na 9 holes en nog maar 9 stablefordjes kon bijschrijven op de tweede lus. Daar zal een causaal verband in gevonden kunnen worden. Bovendien speelde Christel het tweede deel zo solide als een bakstenen muur, niettemin soepel swingend, met ferme afslagen en overtuigende approaches, overduidelijk met groeiend geloof.
Op de laatst mogelijke dag voor onze 1e ronde matchplay hebben Henri en ik onze strijd geleverd. En omdat ik het verslag schrijf, weet u dat ik verloren heb. Dat had best wat voeten in de aarde: Henri heeft afgelopen maanden nogal wat fysieke malheur gehad, waaronder twee operaties waar je niet 1, 2, 3 van herstelt. Zijn arts had hem zelfs verboden eerder de golfclubs ter hand te nemen. En op de dag zelf stond ik op de Kroonprins in Vianen, terwijl Henri onderweg was naar de door hem geboekte baan de Utrechtse in Nieuwegein. Maar gelukkig waren we op tijd samen op hole 1. Ook niet onbelangrijk: onze start viel samen met de periode van ongekend warm en droog weer na enkele dagen regenbuien. Goeie timing heet dat. In de eerste lus wist ik, met 11 slagen in het voordeel, diverse malen op 1 up te komen en pas op hole 9 stond ik één puntje achter. En waar ik verwacht had vooral door het putten het lastig te zullen krijgen, was het vooral de lengte van slagen (we speelden van rood) die mij de das om deden. Henri had natuurlijk enkele maanden niet gespeeld maar kwam in de 2e lus goed op stoom. Daar kon een mazzel birdie van mij (voor de kenners: op hole 13) niets aan helpen. Onderweg en na afloop (bij en heerlijk hapje) hebben we o.a. de toenemende commercie in de sport gesproken (Henri: "het huis van de caddie van Jon Rahm staat te koop voor 14 miljoen dollar!"). Ook de LIV toestand en de 'fuzz' rond de huidige WK voetbal met toegangsprijzen van 700$ kwam aan de orde, alsook de cameravoering in het huidige voetbal. Allemaal zaken waar ikzelf geen verstand van heb, al ben ik natuurlijk stiekem wel iemand die die grenzen tussen journalistiek en commercie heeft opgezocht. Dat mocht de pret niet drukken (het was werkelijk een heerlijke ronde). De liefde voor de sport blijkt dan wel weer uit het verlangen na afloop de 2e helft van het promotie/degradatie-duel Willem II – Volendam te gaan bekijken. Jammer voor de Brabanders (2-1 verloren). Duimen voor zaterdag Henri! En succes in de volgende ronde.
Het Nederlands Golfmuseum in Bleijenbeek bestaat tien jaar. Om dit te vieren wordt er op 28 mei een boek gepresenteerd. Het bestuur van het museum nodigt u van harte uit om hierbij aanwezig te zijn. Ze stuurden het volgende persbericht. Tien jaar geleden, om precies te zijn op 22 april 2016, opende het Nederlands Golfmuseum haar deuren. Tien jaar alweer, wat vliegt de tijd en wat is er in die tijd veel gebeurd. Aanleiding was het eerder in paviljoen Bleijenbeek gehouden symposium “De bakermat van golf”, waar Prof. Dr. Heiner Gillmeister uit Duitsland en de Nederlandse golfhistoricus Robin Bargmann over dit onderwerp discussieerden. Natuurlijk bleef de vraag waar deze bakermat zich bevindt onbeantwoord, maar het symposium was wel de directe aanleiding tot het ontstaan van het golfmuseum. Het Nederlands Golfmuseum werd geopend door “Mister Golf” Robbie van Erven Dorens en de bekende Nederlandse golfpro Jan Dorrestein. Op een zonovergoten dag werden de aanwezigen met koetsen en oldtimers naar de Par 3/4 baan van Landgoed Bleijenbeek gebracht, waar men een indrukwekkende demonstratie kreeg van het hickory golf van begin vorige eeuw. Ter ere van het 10-jarig jubileum heeft het bestuur van het Nederlands Golfmuseum een boek uitgebracht waarin de verschillende fases van de ontwikkeling van het golfmuseum worden weergegeven en waarin de tien aanvangsjaren worden beschreven. Niet alleen in tekst, maar rijkelijk gevuld met foto’s die bij velen ongetwijfeld herinneringen oproepen. Het bestuur nodigt u van harte uit voor de feestelijke presentatie van dit eerste jubileumboek. De presentatie vindt plaats in een van de vergaderzalen van Paviljoen Bleijenbeek in Afferden Noord-Limburg, waar ook het Nederlands Golfmuseum is gehuisvest. Wij zouden het bijzonder op prijs stellen u te mogen begroeten. Het programma ziet er als volgt uit: 14.30 uur Ontvangst 15.00 uur Opening door John Ott, voorzitter Nederlands Golfmuseum 15.30 uur Toelichting jubileumboek door de auteur Ferd Vrijmoed 15.50 uur Signering en uitreiking eerste exemplaar aan Dirk-Jan Vink 15.55 uur Dirk-Jan Vink, eigenaar Golfbaan Landgoed Bleijenbeek 16.05 uur Slotwoord door John Ott 16.15 uur Borrel en uitreiking boeken 17.30 uur Einde bijeenkomst Aanmelding We vernemen graag of u op deze dag aanwezig zult zijn. Aan- en afmelding graag per e-mail aan jfott@planet.nl
Ja, als René Brouwer dit stukje had mogen schrijven na zijn 2&1 overwinning op ondergetekende Friso Leunge, was de kop natuurlijk ‘Zege op Zeegersloot’ geweest. Maar omdat iemand bij de NVGJ het ooit wel een leuk idee heeft gevonden om de verliezer een stukje te laten schrijven, is dit de kop geworden. Om met wat positieve zaken te beginnen: wegens groot onderhoud van de Goyer waren René en ik uitgeweken naar zijn homecourse: Zeegersloot.
Het kostte wat moeite om een geschikte datum te vinden, maar vrijdagmiddag 14 mei speelden Elaine en ik onze matchplaywedstrijd op de Veluwse Golf Club, de thuisbaan van Elaine. De wedstrijd was vooral gezellig en tussen de slagen door spraken we uitgebreid over ons werk en inmiddels volwassen kinderen. De enige reden dat de conversatie soms stokte was dat ik geregeld van een belendende fairway mijn afgezwaaide drive een vervolg moest geven.