De Nations Cup heeft het allemaal

Die Elaine, wat een geweldige afsluiting van haar verslag van de eerste wedstrijddag om de Nations Cup: “En morgen, gaan we er natuurlijk weer voor. De Belgen, de Fransen en misschien ook nog de Zwitsers, we kunnen ze hebben. Hoe dat gaat uitpakken horen jullie morgen weer van ons.” Het ging zoals het bijna altijd gaat bij dit soort wedstrijden, we winnen de titel van het gezelligste team, maar eindigen steevast in de onderste regionen als het om het sportieve deel van dit evenement gaat. Jawel hoor opnieuw laatste. Niks Spanje, België of Zwitserland achter laten, LAATSTE. Dieper kunnen we gelukkig niet zakken. Het is om moedeloos van te worden, je kunt je zelfs afvragen of we hier nog wel thuis horen. Het wordt waarschijnlijk sowieso lastig om een nieuw team te formeren als illustere leden al Madelon en Peter ons al ontvallen. Beiden wilden vanmiddag hun clubs in het water gooien en onmiddellijk stoppen met golf. Elaine en Hannie stond het huilen ook nader dan het lachen. Nagelbijtend stonden ze na afloop van de finale ronde in de lobby van het clubhuis voor het scorebord te kijken hoe een van de Italiaanse officials de standen bijwerkte. ‘Zouden we dan toch nog?” De vraag stellen is hem beantwoorden, uiteraard zouden niet alsnog de dans ontspringen en de schrijver dezes de gang naar Canossa besparen. De gifbeker moet leeg. Ook die van Ger en René, want die bakten er ook niet veel van. Aardige jongens je kunt er een fijne borrel mee drinken en als het op dansen aankomt staat Ger vooraan, maar verder….  Ze laten het graag bij ons adagium ‘elkaar een leuke dag bezorgen’. Scoren met het mes russen de tanden in een landenwedstrijd hoort daar niet bij. Koning Willy moet niet denken dat ze zich voor hem gaan uitsloven.
Is er dan helemaal niets leuks te melden uit deze prachtige regio aan de boorden van het Gardameer? Jawel, Helene en Friso fungeerden als duo op de baan zeer naar behoren met degelijke scores en Pamela deed het met Fred zelfs nog ietsje beter. Maar de enige prijs die het NVGJ-team in de wacht wist te slepen was die voor de fantastische neary van Pamela op een par 3 over het water. De 0.57 cm was niet te toppen, de birdie had zomaar een hole in one kunnen zijn. Want laten we eerlijk zijn wat is nu 0,57 cm? De spelvorm over beide dagen was anders dan anders. De scramble op de eerste dag werd gevolgd door vierbal best bal, allebei strokeplay. Dit format zijn we bij de Nations Cuo nog niet eerder tegengekomen. Het was even wennen maar erg leuk om vaste duo’s de baan in te gaan.

Wat nog vermeldenswaard is, is dat Ger en René de eer te beurt viel om met Spaanse teamlid Jesus Pastor Camacho te spelen, jawel die ouwe rakker van Getafe, die in een grijs verleden in Nou Camp nog gespeeld heeft tegen Barcelona met Johan Cruyff en Johan Neeskens. Dezelfde Jesus draaide de eerste dag op de driving range als een volleerde golfleraar om Pamela heen om aan de hand van videootjes te laten zien hoe ze haar swing moest aanpassen. De Nederlandse mannen leurde hij geen blik waardig. Wat de Nations Cup verder bijzonder maakte was de deelname van maar liefst 11 landen. Om dan als laatste te eindigen moet je wel sterk in je schoenen staan. Gelukkig heeft het team de beste captain aller tijden. Waar zouden we zijn zonder Madelon? Ze mag dan wel gestopt zijn met golf en de clubs in het Gardameer hebben achtergelaten, de kans is groot dat ze nog wel op dat besluit terugkomt. Een fraaie trui van het topmerk Chervo, die de golfbaan zijn naam heeft gegeven, werd haar deel, met lieve dankwoorden uitgereikt door Helène. 

Op de laatste avond met de weer veel te lang durende officiële prijsuitreiking liet ons team zich nog eens nadrukkelijk van de beste kant zien als stemmingmaker par excellence. Elke avond kregen de oranjeklanten de zaal mee, nooit eerder bij dit evenement werd er zo uitbundig gevierd. De muziekmakers kregen terecht open doekjes. En de grote man van de Italianen, de alleraardigste Paolo Pacciana, constateerde met veel voldoening dat Nederland weliswaar niet het beste maar zeker het gezelligste team heeft. De goede man heeft gelijk en na dat te hebben vastgesteld kan de slotsom niet anders zijn dan; de volgende keer zijn we er graag weer bij, we mogen gewoon niet ontbreken want anders is er voor de anderen geen flikker meer aan. De winnaars van de Nations Cup - natuurlijk weer de Duitsers - zijn het er ook helemaal mee eens. 

Nog even voor de goede orde, onze captain maakte melding van het feit dat de European Masters for Golfplaying Journalists (EMGJ) 2024 wordt gespeeld op baan van Royal Obidos even ten noordoosten van Lissabon. Daar laten we weer onze tanden zien.