Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
27.05.2022
Het reserveringssysteem van De Zaanse stuurde me een automatisch gegenereerde mail met een uitnodiging om te golfen met Annette de Jong; starttijd 10.24 uur, aantal holes 9! Verbazing van mijn kant. In principe spelen we in onze matchplay competitie een volle ronde. Intimidatie van mijn tegenstander, of is er een vergissing in het spel? Zo makkelijk ben je niet van me af, berichtte ik met een lachebekje terug. Achteraf moet ik bekennen dat ze bijna genoeg had aan die halve kaart; bij de turn stond het 6 up en twee holes later moest ik haar deemoedig de hand schudden. De strijd was gestreden.
Annette meldde zich vorig jaar als lid bij onze vereniging, na een ontmoeting met Hélène Wiesenhaan. Ze is dan wel geen ‘echte’ golf spelende journalist, maar door haar baan bij de commerciële afdeling van de tijdschriftengroep van de Telegraaf is ze jarenlang opgetrokken met de schrijvende collega’s, en dan hoor je er toch ook een beetje bij. Rob Hoogland, Charles Tayler, Madelon Barenbrug. Ze kent ze allemaal uit het werk. Dus verhalen genoeg.
Ik zou Annette de Jong tekort doen door te schrijven dat ik mijn dag niet had. Ze is een zeer constante speler en liep zelfs onder haar handicap van 17 slagen. Vast als een huis en alles rechtdoor. Dat ondanks de stormachtige wind, die altijd waait in het Noord-Hollandse polderland. Annette houdt van het wedstrijdelement (‘Ik speel het beste onder druk’) en laat zich onderweg met sterke verhalen niet van de wijs brengen. Ze blijft optimaal gefocust en dat is niet mijn sterkste eigenschap.
Na afloop in het clubhuis aan het bier bekijken we de artistic impressions die er hangen van de toekomstplannen voor de baan; naast golf moeten er straks ook evenementen kunnen worden georganiseerd. Er komen een nieuw restaurant en een hotelvoorziening op de plek waar nu hole 1 ligt. Annette moet het allemaal nog maar zien. Plannen zijn snel bedacht, zegt ze met Zaanse nuchterheid. Wat haar betreft blijft alles zoals het is.
Annette heeft serieuze voornemens zich meer te laten zie bij de NVGJ-wedstrijden. Te beginnen op 16 mei in Almere. Misschien komt Hans Woudstra wel mee. Ons gewaardeerde oud-lid en vaste bespeler van De Zaanse drinkt na onze wedstrijd een biertje mee. Het gaat hem goed, maar vorige maand is na een kort ziekbed tot zijn grote verdriet zijn vrouw overleden. Annette heeft Hans aangemoedigd zich weer bij ons gezelschap aan te sluiten. Hij mag met haar meerijden. Hans is meer dan welkom, lijkt mij.
"Spelen we bij jou op de Veluwse of kom je naar Lauswolt?" appte Louis nadat bekend was geworden dat er een tussenronde aan de Mr. Glow Matchplay was toegevoegd. Ik had Louis eerder al eens op mijn homecourse verslagen en vond het daarom niet meer dan eerlijk om af te reizen naar het Hoge Noorden, naar de voor mij nog onbekende baan van Lauswolt.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.