Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
18.06.2024
'Kun jij voor mijn gemoedsrust de partij tegen Pim snel spelen... of beter nog: winnen?'
Dit op het eerste gezicht wat vreemde verzoek van Louis kreeg ik direct na mijn winst tegen Björn. Nou is de onpartijdigheid van onze grote matchplay-roerganger natuurlijk boven alle twijfel verheven. Onkreukbaarder komen ze niet. Ten grondslag aan zijn opmerking lag het feit dat Pim deze zomer weer voor lange tijd in het Italiaanse verblijft. Logisch natuurlijk, want daar is het wél zomer. Maar ook lastig voor een wedstrijdleider die graag ziet dat de NVGJ-matchplaycompetitie is afgerond voor het écht herfst wordt.
'Ik ga mijn best doen', liet ik Louis weten. Dat bleek genoeg, ook omdat Pim duidelijk al in de vakantiemodus stond. Wat bleek namelijk: hij had net een 'tussendoorvakantie' geboekt en zou de volgende dag richting zijn villa in Puglia vertrekken. (Vandaar ook dat de winnaar dit keer het stukje tikt.) 'I rest my case', hoor ik onze wedstrijdleider denken, gevolgd door een opgeluchte zucht bij het lezen van de uitslag boven dit stukje.
Ik denk dat Pim onbewust ook door had dat winnen niet echt samengaat met vakantie vieren. Eindigde hij de afgelopen weken bij NVGJ-wedstrijden steevast hoog op het leaderboard, op Houtrak ging er weinig goed – ondanks de bijna Italiaanse temperaturen op een verrassend zonnige namiddag. Te vaak had hij een 'tussendoorslagje' nodig en de putter luisterde nog slechter dan die van Rory. Op hole 12 moest de handdoek dan ook al in de ring: 8&6.
Qua spel was het misschien niet spannend, maar iedereen die wel eens met Pim gespeeld heeft, weet dat zijn verhalen zonder uitzondering bivakkeren tussen vermakelijk en fascinerend. Mijn favoriet van dit rondje was de middelvinger die hij John McEnroe tijdens een interview gaf, gevolgd door Johan Cruijff die zijn golfbal altijd goed neerlegde ('Ik doe dit spel voor mijn lol, hoor.') en de dagen die hij doorbracht met mijn idool Severiano Ballesteros in zijn geboortedorp Pedreña. Andere tijden, prachtige verhalen.
Het was gezellig, Pim. Fijne vakantie!
"Spelen we bij jou op de Veluwse of kom je naar Lauswolt?" appte Louis nadat bekend was geworden dat er een tussenronde aan de Mr. Glow Matchplay was toegevoegd. Ik had Louis eerder al eens op mijn homecourse verslagen en vond het daarom niet meer dan eerlijk om af te reizen naar het Hoge Noorden, naar de voor mij nog onbekende baan van Lauswolt.
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.