Luijer vs Kuijntjes 5&4

Ken je dat? Zo’n strook strak gemaaid gras in het midden van een golfhole, waar je links en rechts mensen ziet zoeken naar hun bal? Nou, dáár lag ik dus nooit. Peter Luijer wel. En als hij zich al aan de zijkanten meldde, dan was het om mij te helpen met zoeken.

De driver wilde maar niet luisteren naar de baas. En ja, het ligt altijd aan de indiaan. En nooit aan de boog. Ik weet het. Maar toch.

Rechts
Peter daarentegen: al-tijd in het midden. Als een laser. Elk foutje wat ik maakte (en het waren er teveel, zo simpel is dat), pakte hij de cadeautjes één voor één uit. De gesprekken onderweg waren zeer vermakelijk. Luijer is een getalenteerd regisseur voor de Talpa Group. En regisseert programma’s zoals ‘Hart van Nederland’, maar ook het ietwat rechtse ‘Dit Was Het Nieuws’.

Peter komt uit de Amsterdamse wijk Bos en Lommer en daar is hem met de paplepel ingegoten dat er van rechts niets goed komt. En van mensen met geld al helemaal niet. In elke paar zinnen zit wel een sneer naar ‘die rijke stinkerds’.

Peter zit dan ook als regisseur regelmatig met kromme tenen te kijken naar zijn acht schermen tegelijk wanneer hij moet schakelen tussen al die nare rechtse mensen die maar blijven hameren op zaken als zelfredzaamheid, integratieproblematiek, cultuurshizzle en klimaatdrammerij.

Gabber
Omdat Peter zo’n goede regisseur is wordt hij daar ook prima voor beloond. En met een eigen huis, een hobby als golfen, een gabber in Spanje met een restaurant die hem nogal eens uitnodigt voor een golftripje inclusief de klimaatvervuilende bijbehorende vlucht, neigt hij langzamerhand naar de wat meer realistische kant van het leven, zo plaagde ik hem. Links lullen en rechts vullen.

Peter moest er om grinniken en gaf toe dat hij op sommige vlakken inderdaad meer rechts was dan hij wellicht zou willen toegeven.

Socialistisch als wij zijn als NVGJ, kreeg hij door de driekwart handicapverrekening afgerond acht slagen mee. En zo gebeurde het dus dat ik twee parren maakte op holes waar Peter dat ook deed. En mijn par dan ineens niet meer dan een nette manier was om de hole te verliezen.

Koesteren
Bij de turn was de score 2UP voor Peter. En we weten allemaal; dan is er nog genoeg om voor te spelen. Maar Peter liet zich nergens door van de wijs brengen. Bleef de fairway maar vinden. Een tijdje terug vond hij iets in zijn set-up waardoor de ballen ook tot zijn eigen stomme verbazing vrijwel altijd op de fairway terecht kwamen. Niets meer aan doen, Peter. Koester dit!

Maar ook met zijn approaches kwam hij zelden tot nooit in de problemen. En mocht hij al een keer tekort zijn, dan was de chip op keurige afstand. En kwam ik al worstelend vanuit de rough (meestal vanaf de rechterkant door de hinderlijke fade) vaak net tekort om het hem nog moeilijk te maken.

Pakslaag
Zo tikten de holes weg en zo tikte Peter mij er simpelweg vanaf. 5&4. Een pakslaag. Match voorbij. Toernooi voorbij. Je zou er gek van worden, maar eerlijk is eerlijk: Peter speelde slim, degelijk, ijskoud, maar vooral ontzettend goed vanuit die eeuwige fairway. In je debuutjaar bij de NVGJ de finale halen op De Pan is een prestatie van formaat. En wie zijn tegenstander ook wordt; ik adviseer ze om Peter zeker niet te onderschatten. En zoek je hem? Waarschijnlijk staat hij ergens op het midden van de fairway.