Valsspelen

Het is het ergste brandmerk dat je als golfer kan krijgen. Eenmaal aangemerkt als valsspeler – of dit nu terecht is of niet – sleep je de rest van je leven een stempel mee. Al gloort er hoop.

Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Ik heb ook wel eens een bal die ik anderhalve dimpel zag verrollen niet gemeld als zijnde een bewogen bal en de daar bij behorende strafslag aan mezelf opgelegd. En ja, ik heb vast ook wel eens tijdens het zoeken op mijn eigen bal gestaan zonder dit te zeggen. In beide gevallen omdat er geen enkele opzet in het spel was en er geen enkel voordeel uit werd gehaald. Sterker, een bal die je tijdens het zoeken zelf nog wat dieper de rough in trapt, lijkt me ruim straf genoeg. Maar aan dat soort vormen van ‘valsspelen’ (die binnenkort ook niet meer worden aangemerkt als overtreding, daarover op een ander moment vast meer) denk ik niet als ik het over valsspelen heb. Zelfs niet over missers als het grounden in een waterhindernis, of het net even te ver verbuigen van een tak om een stand in te nemen, maar ga je de grens naar valsspelen over als het ‘gemeen’ wordt.

Op mijn oude home-course werd ik eens de baan in gestuurd met een stel heren waarvan we ernstig vermoedden dat ze de regels aan hun laars lapten. Of anders was het wel heel toevallig dat altijd dezelfde mannen met 36 tot 39 punten binnenkwam. Als ze samen speelden.

Inderdaad werd elke bal gevonden, hoe diep deze ook het struweel in werd gejaagd. Ook in de bosjes was de ligging toevallig altijd net perfect. En als ik er wat van zei moest ik niet zo moeilijk doen, het was immers maar een spelletje. Al blijk je, als je er op aangesproken wordt, ook te kunnen reageren alsof je neus bloedt, zoals mijn flightgenoot vorig jaar eens deed. Na drie keer gezien te hebben dat hij zijn bal goed legde (twee keer met de voet, een keer zelfs met zijn hand) zei ik er wat van. Hij keek me glazig aan, haalde niet-begrijpend zijn schouders op, en deed het later in de ronde doodleuk opnieuw. Tsja…wat moet je dan? Zelf de baan verlaten? Veel stampei maken? De betreffende speler van de baan laten verwijderen? Of het er maar bij laten? Het is immers maar een spelletje?

Bij mij in het dorp zie ik regelmatig een oud-clubgenoot lopen die ooit tijdens de competitie betrapt werd op valsspelen. Hij ‘vond’ zijn bal in de rough, speelde verder, terwijl zowel tegenstander en teamgenoot allebei hadden gezien dat hij een bal liet vallen, en ze – tot overmaat van ramp – zijn oorspronkelijke bal nog precies wisten te lokaliseren ook. Daar kan je bitter weinig tegen inbrengen. Van de ene op de andere dag zei hij zijn lidmaatschap op en werden jarenlange vriendschapsbanden verbroken. Het kan verbeelding zijn, maar nog altijd lijk ik aan zijn tred iets van schaamte af te kunnen lezen.

Maar er is hoop, zoals ik al zei. Sinds Trump zijn intrek nam in het Witte Huis, hoef je niet simpelweg meer te ontkennen dat je iets tegen de regels deed. Je doet jouw lezing – of de lezing van de anderen — gewoon af als alternatieve feiten en gaat over tot jouw orde van de dag.

De scores zouden dit seizoen wel eens veel hoger uit kunnen vallen.