Spuugzat

Het spijt me, twitterde Tiger Woods maandag 14 februari, een paar uur nadat de Europese Tour hem een boete had opgelegd voor het overtreden van de gedragscode. De man die een jaar geleden op een wereldwijd uitgezonden bijeenkomst zijn excuses aan moest bieden voor zijn veelvoudige overspel, moest nu door het stof omdat hij in de laatste ronde van de Dubai Desert Classic gespuugd had op de green van hole 12.


Gespuugd! Tiger? Goh…dat had ik hem nou nog nooit zien doen…


Toegegeven. De klodder speeksel die de gevallen ster richting het kortgemaaide gras stuurde was even indrukwekkend als smerig, en de plaats – een metertje van de hole en recht voor de camera – bijzonder ongelukkig, maar waarom wordt er nu wel straf opgelegd voor gedrag dat hij al jaren vertoont?


Er waren altijd wel wat mensen die de uitspattingen van de huidige nummer 3 van de wereld veroordeelden – naast spugen behoren veelvuldig vloeken en incidenteel smijten met stokken tot zijn repertoire – maar ze vormden een minderheid en niemand vond het nodig er iets aan te doen. Of het nu was omdat men het niet relevant vond, of omdat niemand degene wilde zijn die de grote ster al te veel aanpakte: kritische geluiden werden nauwelijks gehoord en over het algemeen kneep men graag een oogje toe als Woods zich minder gepast gedroeg.


Maar die tijd is geweest. Na november 2009 is de wereld van Woods volledig veranderd. Een botsing met een brandweerkraan betekende het begin van het voorlopig einde van de veertienvoudig majorwinnaar. Niet alleen als golfer wordt Woods meer uitgedaagd dan ooit tevoren –nog nooit bleef hij zo lang achter elkaar zonder zege — ook de rest van zijn gedrag wordt op een andere manier bekeken.


Zou men Woods soms spuugzat zijn?