Zeven levens

De kans dat we de golfer Tiger Woods voor het laatst in actie hebben gezien is groot, nu hij bij een eenzijdig auto-ongeluk ernstig gewond is geraakt. Hoeveel fysiek malheur kan een mens hebben? Als die mens Tiger betreft veel, maar of de golfer Woods deze klap te boven komt mag gerust betwijfeld worden. Resten herinneringen en speelde hij zijn laatste publieke competitieve ronde afgelopen december met zijn zoon Charlie (oh symboliek…) of heeft de Big Cat nog een van zijn kattenlevens over?

Zoals dat gaat bij groot nieuws druppelde het via Twitter binnen. Eerst een onbevestigd tweetje, gevolgd door een tweede berichtje en daarna het eerste appje. ‘Heb je gehoord dat..?’ Al snel “meldt” een groter nieuwsmedium het, om niet veel later diezelfde haakjes er vanaf te halen na een kennelijke bevestiging, waarna de sneeuwbal echt gaat rollen. Twitter, golfsites, reguliere nieuwssites, mijn telefoon. Als er iets met Tiger Woods gebeurt, dan is dat sportoverstijgend wereldnieuws.

En dit was nieuws. Tiger. Ongeluk. Uit de auto geknipt. Met spoed afgevoerd. Heftige beelden van een wrak onder aan een talud. Zoals dat gaat in die eerste minuten zijn er weinig antwoorden maar juist heel veel vragen. Zelfs de vraag of Woods nog leefde werd gesteld. Concreet, in de hashtag ‘istigerdead’ (die gelukkig al snel verwijderd werd), maar ook minder opvallend bij de programmering van de grote Amerikaanse nieuwszenders, die uren zendtijd vulden met wat nauwelijks anders dan necrologieën genoemd konden worden. Naast natuurlijk beelden van het politieonderzoek ter plaatse met als uitsmijter het wegrijden van de takelwagen met daarop het wrak van Woods’ auto.

Buikpijn. Naar gevoel. Zoeken naar antwoorden en bevestigende berichten.

Die antwoorden kwamen in de uren die volgden. Een eenzijdig auto-ongeluk dus, waarbij Tiger de macht over het stuur verloren had, van de weg was geraakt en met zijn auto naar een lager gelegen terrein was gerold. Op een punt waar, zo liet de politie later in een verklaring weten, de afgelopen tijd al veertien ongelukken waren gebeurd. Ja, Woods bleek te hard te hebben gereden, maar van alcohol of andere verdovende middelen zou geen sprake zijn geweest en er zou dan ook geen aanklacht tegen hem in worden gediend. Het betrof hier een ongeval, niet meer niet minder.

Op het moment dat het nieuws over de zware crash naar buiten kwam, was dat allemaal nog niet bekend en vroegen velen zich af of Tiger niet weer door zijn eigen demonen te grazen was geworden.

Niet zo gek toch?

Niet alleen kwamen herinneringen aan de crash op de brandweerkraan voor zijn huis nadat Elin hem betrapt had op overspel in 2009 en zijn aanhouding in 2017 – in beide gevallen zwaar onder invloed van medicijnen – naar boven, had hij niet twee dagen eerder gezegd dat hij nog altijd niet kon golfen na de zoveelste rugoperatie? Dat hij geen idee had of hij The Masters ging halen en nu in elk geval zelfs nog bij het strikken van zijn veters voorzichtig moest doen? En was ook niet net een dag eerder de geschiedenis met zijn vreemdgaan weer op de voorpagina’s beland nadat minnares nummer zoveel besloten had haar verhaal te doen. Met buikpijn zag ik alle berichten voorbij komen. Hoeveel kan een mens immers hebben? Zelfs als je een van de grootste sportmannen ooit bent, mentaal ijzersterk, komt er een breekpunt. Figuurlijk, maar nu ook letterlijk met meervoudige beenbreuken en verbrijzelde botten die alleen dankzij pinnen en schroeven bij elkaar worden gehouden.

Ze zeggen wel dat katten zeven levens hebben*.

Het is te hopen dat The Big Cat er minstens zoveel heeft.

(*Zijn het nou zeven of negen levens? De meeste verwijzingen hebben het over de negen levens van een kat, maar ook het gebruikte ‘zeven levens’ komt veel voor. Hoe meer hoe beter maar doen dan?)