Boehlé vs Bennik 5&3

Eigenlijk was ik er wel klaar mee om na elke matchplaywedstrijd meteen weer een stukje te moeten schrijven. En dat ben ik nog steeds. Maar ja, het is niet anders.

Voorafgaand aan de wedstrijd in de verliezerspoule tegen Paul had ik besloten me dit keer eens goed voor te bereiden. Paul en ik hadden afgesproken op mijn thuisbaan Het Rijk van Nijmegen te spelen en wel van de blauwe tees. Aangezien ik daar nooit van speel, vond ik het slim om dat een dag voor onze wedstrijd eens wel te doen. Dat de ballen alle kanten opgingen maakte me niet zoveel uit, een slechte generale belooft tenslotte een goede uitvoering. Daarbij vond ik bij het zoeken een veelvoud van de door mij weggeslagen ballen en daar word ik altijd blij van.

‘s Avonds in bed fantaseerde ik nog over lange, rechte drives en ballen die met een mooie boog op de green landden. Niks zou een overwinning in de weg staan en tevreden viel ik in slaap. Helaas voor mij bleek de realiteit de volgende dag anders.
Ik ontmoette Paul op de parkeerplaats. Echt kennen deed ik hem niet, maar ik wist wel dat het een relaxte man was. Niet het type dat met het mes tussen de tanden op de eerste tee verschijnt en alleen maar met zijn eigen spel bezig is. En dat bleek ook, want tussen de slagen door keuvelden we er lustig op los. En waar bij mij net als de dag ervoor de ballen alle kanten opgingen, daar maakte Paul vooral veel bogeys om holes mee te winnen. Met 3 up ging hij door de turn en die klap kwam ik niet meer te boven.

Na de 15e hole was het gebeurd en schudde ik Paul de hand. 
Ondanks mijn verlies kijk ik terug op een geslaagde dag, want elkaar een plezierige dag bezorgen, dat was ons zeker gelukt. En met een meer dan terechte winnaar als resultaat. Gefeliciteerd Paul!
Helaas zijn we wel vergeten een foto te maken.
En Louis, als die verliezersronde voor de verliezers van de verliezersronde er komt (zoals voorgesteld door René), dan geef ik me bij deze graag op.