Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
19.07.2023
Ik had er zin in, was nog nooit op deze baan geweest en het is altijd leuk om een nieuwe baan te spelen. We sloten aan na de dameswedstrijd en binnen 4 holes stond ik al drie up. Dat ging lekker!
Fred had wat moeite met zijn drives, ze vlogen allemaal naar rechts het struweel in. Wat was hier aan de hand. Tot aan de turn was het stuivertje wisselen, soms halfden we een hole, Fred won er een terug en na 9 holes stond ik nog 2 up.
Toen kwam de ommekeer bij Fred, het lek was boven. Een rustigere achterzwaai, dat was het. Bij mij ging het daarna wat minder, bunkers hadden een enorme aantrekkingskracht (note to self: neem eens een bunkerlesje!) en ook ‘water’ zit tussen mijn oren, dus daar verdwijnt ook nog wel eens een bal in.
Na 16 holes stonden we all square. Op de lange par 3 17e vond de drive van Fred de bunker. Mijn drive lag keurig links, vrij baan naar de green, maar daar kwam de aantrekkingskracht weer om de hoek kijken en met mijn tweede slag lag ik in diezelfde bunker. Fred legde de bal 1 meter naast de pin en ik ben nooit meer uit die bunker gekomen, 1 up voor Fred. Op de par 4 18e kreeg ik mijn laatste slag mee (van de 12, jawel), dus nog een kans. Prachtige drives van ons allebei vlak voor het water dat dwars over de fairway liep. Fred easy eroverheen en ik, sukkel, sla de bal in het water. Lang verhaal kort, niet eens een kans om te halven, Fred wint 2 up.
Toch heb ik een goed gevoel, lekker gespeeld en het was fantastische middag op een heerlijke baan. Gezellig, zoals het hoort in ons cluppie. Na afloop hebben we op het mooie terras onze dorst gelest met typisch Duitse Flammkuchen erbij.
Daar kwamen ook de gesprekken.. En dan leer je nog eens wat, bijvoorbeeld dat José, de vrouw van Fred al 30 jaar babs (buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand) is in de regio Denekamp/ Oldenzaal en dat zij in die jaren honderden stellen in de echt heeft verbonden. Soms komt zij nog wel eens iemand tegen van toentertijd, soms gescheiden maar ook vaak in het bezit van kinderen en zelfs kleinkinderen, hoe leuk is dat? Ik hoorde dat je tegenwoordig ook acteur Dirk Zeelenberg kunt inhuren als babs. Daar moet je dan wel 4.000 euro voor over hebben, heel misschien, maar tegen niemand verder vertellen, doet hij het ‘voor jóu’ voor 3.500!
Ook leerde ik dat je voor een dagje Efteling met 6 personen toch gauw 330 euro kwijt bent en als je geluk hebt hoef je maar een half uurtje te wachten voor de achtbaan. Maar eerlijk is eerlijk, er zijn blijkbaar prachtige nieuwe attracties bijgekomen. Dus toch de moeite waard.
Het was een perfecte dag.
Dank, Fred, voor de uitnodiging en de gezellige middag en veel succes bij het vervolg van deze Matchplay tegen Sonja!
Madelon
Onze verliezersronde-wedstrijd stond oorspronkelijk gepland op Noordwijk, maar vanwege de warmte werd uitgeweken naar De Hoge Dijk. Op de lus Bullewijk/Holendrecht ontspon zich een echte jojo-partij tussen Ruud Onstein en Peter Luijer, die pas op een beslissende extra hole werd beslecht.
Annette de Jong speelde op De Zaanse een matchplaywedstrijd tegen Jeroen van Leeuwen. Na drie dagen achter elkaar 18 holes bleek dat net iets te veel gevraagd. Een verslag van een zware, maar bijzonder gezellige golfdag.
In de kwartfinale van de Mr. Glow Matchplaycompetitie stond ik oog in oog met Peter van Weel, NVGJ's topgolfer met een handicap +0.5. Peter versus Peter dus. Spannend? Absoluut! Een verslag van een mooie strijd op Wilnis, met een prachtig tafereel bij de sprinkler.
De zon scheen, het was voor mij een thuiswedstrijd en ons vorige potje op de Veluwsche zou ik – zo rekende Elaine na afloop van die ronde uit – gewonnen hebben als we matchplay hadden gespeeld. Vandaag was dan de échte matchplay wedstrijd. De winnaar mocht de halve finale op de Hoge Kleij spelen en daar hadden we allebei - competitief als we zijn - wel oren naar. Maar eerst deze ronde nog op Anderstein.
De Texelse golfbaan is veranderd in een droog steppenlandschap. Reden, het uitblijven van regen en – net als elders -, waterschaarste. Zeker op Texel. Maar goed nieuws: de greens zijn nog steeds écht ‘green’, net als de tee-boxen. En de baan zelf, die ligt er ondanks de droogte gewoon prima bij. Baanmanager Anita Hiemstra vertelt het meerdere keren per dag aan de gasten. ,,Sinds mei is er geen noemenswaardige regen meer gevallen. Tenminste, niet genoeg om het gras van de fairways te kunnen blijven beregenen. En zou het ineens gaan regenen, dan is het morgen niet meteen weer groen. We hebben de voorbije winter zelfs extra waterbassins aangelegd, maar hier valt niets tegen te doen. Het is wat het is’’, zegt ze berustend. Was alles in juni, bij de start van de klimatologische zomer, nog prachtig groen, actueel kleuren de fairways van beige tot bruin. Alleen langs de waterkanten is het nog groen. De grond van de fairways is keihard. Heel Cruijffiaans betekent dat ook: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. In dit geval is het dat de bal vele meters verder doorrolt dan normaal. En belandt je bal in het helmgras dan vind je ’m zeker terug. Bij een rondje Texel, afgelopen week, maakten de harde fairways zomaar dertig meter verschil. De bal stuitert tientallen meters verder dan ‘normaal’. Ach, wat is normaal? Maar als ik ineens in twee slagen (hole 1 en hole 17) op de green lig, dan wordt er 2 september geweldig gescoord. Wordt het misschien wel legendarisch. Net als die keer dat de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Toch stug door gaan. Bikkels, al begreep de marshall er weinig van: ,,Wat zijn jullie aan het doen?’’ Nou, waar lijkt het op? Dit is ook golf. ,,Jullie zijn nog de enige flight in de baan. De wedstrijd is afgelast. Iedereen zit in het clubhuis.’’ De inschrijving van het jaarlijkse zomerrondje Texel is geopend. Partners zijn ook dit jaar weer van harte welkom op onze eigen homecourse. Alleen is Texel dit jaar geen tweedaagse, maar telt het één wedstrijddag. En toch, wat weerhoudt je ervan om een paar dagen eerder te komen of langer te blijven. Het eiland heet je welkom. Net als het hele team van De Texelse. Woensdag 2 september, Texel. Partners zijn welkom. NB: Bij de foto’s. Openen met verdorde landschap. Onderschrift: De fairways zijn veranderd in een steppenlandschap. C: Ronald Massaut Afsluiten met foto van groene fairway. Onderschrift: Bij de start van de zomer op 21 juni was alles nog groen op de Texelse. C: Ronald Massaut
In de matchplay moest ik het opnemen tegen Louis. Louis had mij uitgenodigd om op Lauswolt te komen spelen. Omdat iedereen die ik sprak zei dat het een prachtige baan is, nam ik die uitnodiging maar al te graag aan. En iedereen had gelijk. Lauswolt is best een stukkie rijden, maar dan krijg je ook waar voor je moeite. Ik denk dat ik tijdens de ronde wel een keer of twaalf heb gezegd dat ik het zo’n mooie baan vond. Tot ik uiteindelijk aankondigde dat ik het nu echt niet meer ging zeggen.