Nederlandse Vereniging van Golfspelende Journalisten
08.07.2020
Hoe gek ben je als je bijna twee in de auto gaat zitten om een potje golf te spelen tegen/op een computer? Toch wel aardig mesjoche lijkt me. In elk geval kon ik het niet laten dinsdag in alle vroegte koers te zetten naar het hoofdkantoor van Duca del Cosma in Breukelen om in een flight met illustere NVGJ-ers als Leo van de Ruit, Martijn Paehlig en Gerald van Dalen het befaamde Pebble Beach af te breken. Want dat was natuurlijk de bedoeling.
Hoezo moeilijke baan? Al snel werd duidelijk dat we in het echt weinig kans zouden hebben gehad dit snode plan ten uitvoer te brengen, zelfs ‘op de computer’ hadden we weinig in te brengen. Op onze beoogde voorzitter Martijn na dan. Het verzamelde maar liefst 18 punten (vanaf zijn Hcp 7) vooral dankzij een fenomenale slothole 9, een deftige par 5, die hem birdie-gezind was. Met name zijn derde slag naar de green mocht er zijn. Longhitter Gerald hield in dit geweld hield aanvankelijk gelijke tred, maar toch liet hij het uiteindelijk liggen. Leo speelde steady en eigenlijk deed schrijver dezes dat ook wel, alleen rond de green werd het allemaal een beetje te lastig. Hier was jammer genoeg geen sprake van een goede wisselwerking met de computer. Het korte spel is in deze virtuele omgeving gewoon problematisch, zie maar eens voldoende snelheid mee te geven aan een balletje net buiten de green of vanuit de bunker. Of te ver of te kort, om moedeloos van te worden. Uiteraard kwam de Pacific bij meerdere spelers ook nog even in het spel.
Al met al werd het een gezellige golfsessie vooral dankzij de uitstekende verzorging door onze sponsor Duca del Cosma. Ruud Taal fungeerde als wedstrijdleider, maar moest helaas eerder weg omdat zijn Marianne in de lappenmand zit. Vanaf deze plaats van harte beterschap gewenst. Madelon nam de honneurs waar en bevestigde nog eens de stelling; ‘waar zouden we zijn zonder…’ Willem van den Elskamp (evenals Madelon op fraaie schoenen van Duca) was er ook als een van de initiators van dit vrolijke golfavontuur.
Mede namens mijn flightgenoten breng ik de dank over aan de organisatie. Martijn wens ik veel succes in de finale.
Fred Veldman
Na het grandioze succes van de Nations Cup in eigen land is de schroom groot onder de leden. Maar de tien durfals die ook dit keer hun land willen verdedigen, dit keer op Sussex in Engeland, zijn bekendgemaakt door captain Hélène Wiesenhaan.
Pim schreef met de redactie. Hi Anton, Nadat Peter vorige week enkele uren voor ons matchplayduel om zeer begrijpelijke redenen moest afzeggen, moest ik dat doen voor ons duel op 1 juli… En zeker de eerste 2 weken daarna kan ik niet spelen! Ik krijg namelijk a.s. maandag een pacemaker (niets ernstigs, daar kun je 100 mee worden); die datum werd me plotseling op weg naar Welderen meegedeeld. Derhalve heb ik de winst aan Peter ‘geschonken’. Zal ik nog een piepklein stukkie plus foto doorsturen of niet? Of is dat mosterd na de maaltijd? Pim Pim, Stuur maar door hoor. Altijd leuk. Groet, Anton
Het was niet eenvoudig om een datum voor onze matchplay wedstrijd te vinden. Uiteindelijk werd het19 juni, een dag die als zeer warm de boeken in zal gaan. Nadat door clubtechnische zaken de afslag vervroegd werd van 15.00 naar 09.00 konden we op de verder rustige en mooie baan van de Golfresidentie in Dronten gaan afslaan.
Vooraf hoopte ik het moeten schrijven van een verslag nog een paar rondjes uit te kunnen stellen. We speelden op Haverley. Voor mij onbekend, en net zo onbekend was het voor mij dat er in brabant een woonkasteel is gebouwd waar de golfbaan omheen zwiert. De wedstrijd tegen Hannie voelde als Nederland-Japan. Het zou moeten kunnen, maar vooral Japan niet onderschatten. Waar de voetbalwedstrijd eindigde in een (teleurstellend) gelijkspel, ging het in onze matchplay met rasse schreden richting Duitsland-Curacao.
We beleefden op 19 juni twee primeurs op de Haarlemmermeersche Golfclub, met -sch. De eerste: het was de tot dusver warmste dag van 2026, met temperaturen die in het zuidoosten van het land opliepen tot 36 graden Celsius. Zo gek was het in Cruquius/Haarlemmermeer niet, maar de thermometer stond op 34,2 toen we ‘s middags om drie uur afsloegen op het Leeghwater-Lyndenparcours.
Niet zo lang geleden gaf de Chinese golfer Haotong Li een interessante persconferentie. Hij worstelde al maanden met zijn spel en klopte aan bij zijn psycholoog. Haar advies ging over de goede en de slechte versie van jezelf op de golfbaan. Zodra die slechte versie opduikt, stuur je hem gewoon weg.