Sturhoofd vs Collet 4&3

Of aan het alom aanwezige werk in uitvoering dat de golfbaan na de verwoestende zomerstorm weer toonbaar moest maken. En vanzelfsprekend aan de harde bounces en lastig in te schatten rol die de bikkelharde fairways en greens van Houtrak ons na alle droogte voorschotelden. Excuses genoeg. Een topsporter heeft geen ruimte voor twijfel aan eigen kunnen. Het kan nooit aan jezelf liggen.

Gelukkig zijn wij geen topsporters. Dus kunnen we eerlijk toegeven dat het niet al te hoge, oké bedroevende niveau van onze matchplaywestrijd gewoon aan ons lag. En ja, Pamela was uiteindelijk net wat minder slecht dan ondergetekende. Zij had haar imposante drives om op terug te vallen, ik mijn korte spel. Andersom waren mijn drives wild en de pitches van mijn geëerde tegenstander angstig. Ofwel: er werden volop cadeautjes gegeven, die af en toe werden uitgepakt.

Voor de statistici onder u: de eerste zeven holes liet Pamela mij 2 up komen. Vervolgens gaf ik drie holes op rij terug, waarna Pamela het halverwege de back nine koelbloedig afmaakte. 4&3. Afgedroogd. Gevalletje oorvijg. Terug naar de tekentafel. 

Gelukkig zijn er belangrijkere dingen in het leven, ontdekten we na ons rommelpotje. Zoals skûmkoppes, (peet)kinderen, afscheidsmusicals van de lagere school, golftrips naar geweldige golfbanen, en de uitgesproken karakters in ons gezellige cluppie. Het was – zoals het hoort – dus wél een gezellige avond. 

Foeke